Top 10 similar words or synonyms for პატეს

ჰასტინგსის    0.768601

კრესის    0.762406

აზენკურის    0.760583

იოვიანე    0.752943

ბაშკადიკლარის    0.752550

მოჰაჩის    0.749469

აქციუმის    0.745292

ანგორის    0.744241

კანეს    0.739159

ფარსალოსის    0.738160

Top 30 analogous words or synonyms for პატეს

Article Example
პატეს ბრძოლა პატეს ბრძოლა (, ) — ბრძოლა ფრანგებსა და ინგლისელებს შორის 1429 წლის 18 ივნისს. პატეს ბრძოლა ასწლიანი ომის ფინალური მომენტის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა გახდა.
პატეს ბრძოლა 1429 წლის 8 მაისს ჟანა დ’არკმა აიღო ორლეანი, რითაც ხელი შეუშალა ინგლისის გეგმებს სამხრეთ საფრანგეთში. ერთი თვის შემდეგ ჟანა დ’არკმა ინგლისელების წინააღმდეგ კვლავ წამოიწყო ბრძოლა, რომელიც მიზნად ისახავდა ჩრდილოეთ საფრანგეთის გათავისუფლებას ოკუპანტებისაგან. 12 ივნისს აიღეს ჟარჟო, 15 ივნისს - მენ-სიურ-ლუარი და 16 ივნისს ბოჟანსი. ინგლისური არმია, რომელსაც მეთაურობდნენ საუკეთესო ინგლისელი მხედართმთავრები ჯონ ტალბოტი და ჯონ ფასტოლფი, ცდილობდა შეეჩერებინა ფრანგების შეტევა ლუართან. ფრანგებსა და ინგლისელებს შორის ბრძოლა გაიმართა 1429 წლის 18 ივნისს, რომელშიც ფრანგებმა სრული გამარჯვება მოიპოვეს.
კლეოპატრა თეა ანტიოხოს VII პატეს სახელმწიფოსთან ბრძოლის დროს ძვ. წ. 129 დაეცა. დემეტრიოსი იქნა განთავისუფლებული და მან დაიბრუნა მართველობა და მისი მეუღლე.
ლამუ (კუნძული) შელა სოფელია ქალაქ ლამუდან დაახლოებით 3,2 კმ-ში. სოფლის წარმოშობა უცნობია, მაგრამ ლეგენდის თანახმად, მისი დასახლება მოხდა ახლომდებარე კუნძულ მანდაზე მცხოვრები ხალხით. 1813 წელს კუნძულ პატეს ელიტამ, ომანის მაზრუის კლანთან კავშირში, სცადა დაემორჩილებინა ლამუს კუნძული შელასთან ბრძოლაში. ეს ცდა ვერ განხორციელდა და პატეს ელიტის დამარცხებამ შელასთან ბრძოლაში გამოიწვია ლამუს კუნძულის გაძლიერება მთელ არქიპელაგზე. შელას ოქროს ხანა იყო 1829 წლიდან 1857 წლამდე, როდესაც 6 მეჩეთიდან 5 იქ იქნა აშენებული. განსაკუთრებით პოპულარულია პარასკევის მეჩეთი.
ფუა-გრა ფუა-გრა (ფრანგ. Foie gras /fwɑːˈgrɑː/, "ცხიმიანი (სქელი) ღვიძლი") არის ბატის ან იხვის ღვიძლი, რომელიც სპეციალური ტექნოლოგიით არის გასქელებული (გაცხიმოვანებული) ე.წ. ფრანგული წესით. ფუა-გრას პატეს ასევე სტრასბურგის ორცხობილას უწოდებნენ, ვინაიდან ერთ დროს ეს ქალაქი ამ პროდუქტის მთავარი მწარმოებელი იყო.
პატე (კუნძული) XVII საუკუნეში პატეს მმართველებმა დაამყარეს კავშირი ომანთან პორტუგალიელების წინააღმდეგ, რისთვისაც მათ დაანგრიეს ქალაქი 1678 წელს. XVII საუკუნის ბოლო — XVIII საუკუნის პირველი ნახევრის პერიოდი გახდა სწრაფი ეკონომიკური განვითარების ხანა, რომელსაც ხელი შეუწყო ომანის სულთნებთან პროტექტორატმა და შავკანიანი მონებით ვაჭრობამ.
პატე (კუნძული) XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის — XIX საუკუნის პირველი ნახევრის პერიოდში პატეს მმართველებმა მხარი დაუჭირეს მომბასას არაბებთან ბრძოლაში (მასკატის და ომანის სასულთნოს წინააღმდეგ, რომლის ცენტრმა XIX საუკუნეში გადაინაცვლა ზანზიბარში), მაგრამ ის დამთავრდა ფაქტობრივი დამარცხებით. ქალაქ სიუსთან ახლოს ზანზიბარის სულთნის ბრძანებით აიგო ციხე-სიმაგრე.
ალექსანდრე დიღმელოვი 1910 წლიდან თავად დაიწყო ფილმების გადაღება. სოფია ივანიცკაიამ მისთვის მოსკოვიდან ჩაატანინა შარლ პატეს გადამღები აპარატი ფირების გარკვეული რაოდენობით. გადაღებული აქვს დოკუმენტური, კინოქრონიკალური მოკლემეტრაჟიანი სიუჟეტები და მხატვრული ფილმები: „თბილისის იპოდრომი“ (1910), „პირველი ავიატორები“, „ხატობა მცხეთაში“, „ლადო მესხიშვილის იუბილე“, „კათალიკოსის მირონცხება“, „მუხრანის ხიდის კურთხევა“, „ტახებსა და ირმებზე ნადირობა ევლახსა და ყარაიაზში“. გადაღებები პირველმა მსოფლიო ომმა შეაწყვეტინა.
ქართული კინო 1907 წლისთვის თბილისში აშენდა ახალი კინოთეატრები: „მუზა“, „აპოლო“, „კოლიზეი“, „ლირა“, „მინიონი“, „სინემა-დისკი“ და აშ. მათ ხშირ შემთვევაში პროჟექტორებს ან ელექტრო-თეატრებს უწოდებდნენ. პირველი ელექტრო-თეატრი „აპოლო“ იყო. შემდგომ წლებში კინოთეატრების რიცხვი გაიზარდა. მათი უმრავლესობა განლაგებული იყო მიხაილოვის გამზირზე. გოლოვინზე ერთადერთი კინოთეატრი „არფასტო“ მდებარეობდა დღევანდელი კინოსა და თეატრის ინსტიტუტის შენობაში და მიქაელ არამიანცს ეკუთვნოდა. თბილისში გაიხსნა უცხოური კინოკომპანიების — „პატეს„, „გომონის“, „ამბროზიოს“ „ჩინეზის“ ფილიალებიც. თბილისის ქუჩებში 15 სარეკლამო ბოძი იდგა და მათზე აფიშები იყო გაკრული. 1911-12 წლებში კი ფოთში ვინმე გაბელიას აუშენებია 500 ადგილიანი კინოთეატრი, რომლის წინ დიდი სცენა ჰქონდა მოწყობილი წარმოდგენებისთვის.
ასწლიანი ომი ასწლიანი ომის მესამე პერიოდი (1415 - 1453) თავდაპირველად წარიმართა ინგლისის სასარგებლოდ. ჰენრი V-მ სასტიკად დაამარცხა არმანიაკები აზენკურის ბრძოლაში (1415 წლის 25 ოქტომბერი). ბურგუნდიელები, რომლებიც „ნეიტრალიტეტს“ იცავდნენ, მოგვიანებით (1419) ინგლისის აშკარა მოკავშირენი გახდნენ. ჰენრი V-მ დაიპყრო ჩრდილოეთ საფრანგეთი პარიზითურთ და შარლ VI-თან დადებული ტრუას ხელშეკრულებით (1420 წლის 21 მაისი) იგი ცნობილი იქნა საფრანგეთის რეგენტად და ტახტის მემკვიდრედ. ორივე მეფის სიკვდილის შემდეგ (1422), „ინგლისისა და საფრანგეთის მეფედ“ აღიარეს მცირეწლოვანი ჰენრი VI (ჰენრი V-ის ძე). რეგენტის ჯ. ბედფორდის სარდლობით ინგლისელებმა და ბურგუნდიელებმა დაასრულეს ლუარის ჩრდილოეთით მდებარე მიწების დაპყრობა და ალყა შემოარტყეს ქ. ორლეანს — „ლუარის გაღმა მიწების გასაღებს“ (1428 წლის 12 ოქტომბერი). საფრანგეთში დაიწყო სახალხო-პატრიოტული მოძრაობა ჟან დ’არკის მეთაურობით, რომელმაც ინგლისელებსა და მათ მოკავშირეებზე ბრწყინვალე გამარჯვებები მოიპოვა (ორლეანის ალყის მოხსნა 1429 წლის 8 მაისი, პატეს ბრძოლა 1429 წლის 18 ივნისი და სხვა), გაათავისუფლა რამდენიმე ქალაქი და უზრუნველყო შარლ VII-ის მეფედ კურთხევა რეიმსში (1429 წლის 17 ივლისი). მიუხედავად კომპიენთან ჟანა დ’არკის დატყვევებისა (1430 წლის 23 მაისი) და კოცონზე დაწვისა (1431 წლის 30 მაისი), გამარჯვება საფრანგეთის მხარეზე იყო, რაც დააჩქარა ბურგუნდიის ჰერცოგთან დაზავებამ (არასის ზავი, 1435 წლის 20 ოქტომბერი). განთავისუფლებულ იქნა პარიზი (1436), შამპანი (1441), მენი და ნორმანდია (1450).