Top 10 similar words or synonyms for муҳаммадалии

салими    0.958763

алимуҳаммад    0.957501

искандарӣ    0.957327

сафияи    0.952700

сулаймонова    0.952653

ҷонибеки    0.952592

манучеҳрӣ    0.952473

раҳматзод    0.950551

абутоҳири    0.950488

латофат    0.950234

Top 30 analogous words or synonyms for муҳаммадалии

Article Example
Муҳаммадалии Аҷамӣ Муҳаммадалии Аҷамӣ 21 январи соли 1954 дар рустои Ғайрати ноҳияи Бохтари вилояти Қӯрғонтеппа таваллуд шудааст. Соли 1981 факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст. Баъди хатми донишгоҳ муддате хабарнигори рӯзномаи ноҳиявии «Навиди Вахш», корманди масъули шуъбаи маорифи халқи шаҳри Қӯрғонтеппа, ходими шуъбаи вилоятии Ҷамъияти дӯстдорони китоб, раиси шуъбаи вилоятии Иттифоқи нависандагони ҷумҳурӣ будааст. Чанде дар Ҷумҳурии Исломии Эрон зисту фаъолият доштааст.
Муҳаммадалии Аҷамӣ Муаллифи маҷмӯаҳои ашъори «Кокули борон» (1984), «Ватан» (1985), «Сари об» (1988), «Ҳар субҳ ман зи ишқи ту оғоз мешавам» (2012) буда, се дафтари шеъраш – «Андӯҳи сабз», «Биҳишти Одаму гандум» ва «Атри шабҳои Хуросон» дар Эрон (Теҳрон) ба табъ расидаанд. Навиштаҳои ӯ дар соҳаи нақди адабӣ дар қолаби мақолаву рисолаҳои «Шигарфиҳои ҳунарӣ ва маъноӣ дар шеъри Устод Рӯдакӣ», «Ҳар ки ин оташ надорад…», «Бедил ва каломи Ҳофиз…», «Хиттаи муъаттари шеър», «Ҳақ бо сукут буд», «Марде аз ҷинси ғазал», «Сарвҳои баланди андеша», «Ҷойгоҳи қасида дар шеъри муосир», «Гулдони ҳафтранг», «Тафаккур ва ҳис дар шеър», «Шеър чист?!»
Муҳаммадалии Аҷамӣ Муҳаммадалии Аҷамӣ - шоир, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1990)
Муҳаммадалии Аҷамӣ ва ғ. интишор ёфтаанд.
Соиби Табрезӣ Мирзо Муҳаммадалии Соиб — яке аз симоҳои барҷастаи адабиёти асри XVII буда, бо маҳсули гаронбаҳои адабӣ ва фикру андешаҳои баланди пешқадамонаи худ дар таърихи адабиёти ин аҳд ва давраҳои минбаъда мақоми шоиста дорад.
Ғании Кашмирӣ Аз рўи қавли Муҳаммадафзали Сархуш девони Ғаниро Муҳаммадалии Моҳир ном шогирдаш тартиб додааст. Вале ҳеҷ нусхае аз он девон то имрўз ба даст наомадааст. Агар ривояти Сархуш саҳеҳ бошад, пас он нусха аз байн рафтааст.
Абдии Исфаҳонӣ Писари шоир Муҳаммадалии Табъии Исфаҳонӣ. Дар зодгоҳаш – Исфаҳон таҳсил намуда, илмҳои замонашро аз худ кард. Дар синни камолот ба хидмати дарбори Сафавиён дохил шуд. Шоири ғазалсаро буд. Инчунин ба қалами ӯ маснавии «Одам ва Парӣ» мансуб аст. Аз осораш намунаҳо ба воситаи тазкираҳо то замони мо расидаанд.
Шӯриши Бобиён Дар моҳи май соли 1850 дар Зинҷои шӯриши гурӯҳи бобиён бо сардории яке аз шогирдани Боб — Муҳаммадалии Зинҷонӣ ба вуҷуд омад. Ин шӯриш —шӯриши муташаккилтарини бобиён буд. Қувваи асосии шӯриш косибон ва деҳконон буданд. Дар шӯриш адади зиёди савдогарон ва рӯҳониёни майда, инчунин занон низ иштирок доштанд. Сардорони шӯриш ш. Зинҷонро «салтанати мукаддаси» бобиён эълон карданд. Программаи шӯришчиён аз программаи шӯришчиёни шайҳ Табарсй фарк намекард.
Соиби Табрезӣ Мирзо Муҳаммадалии Соиб соли 1603 мелодӣ дар шаҳри Исфаҳон чашм ба олам кушод. Гузаштагони ў аз Табрез буданд. Падараш Мирзо Абдураҳим, ки аз аҳли тиҷорат буд, аз тарафи шоҳ Аббос бо гурўҳе аз ҳамкасбон ба Исфаҳон кўчонида шуд. Соиб дар Исфаҳон таҳти ғамхорӣ ва сарпарастии падар таҳсилоти ибтидоиро ба поён расонида, минбаъд аз илмҳои замонаш баҳраҳои кофӣ бардошт. Вай хусусан дар фанни шеъру шоирӣ дониш ва малакаи тамом андўхта, шуғли шеъргўиро бар дигар анвои ҳунар муқаддамтар дошт.
Бобоҷон Азизов Сурудҳои «Дилҳо нишона карда» (ғазали Мушфиқӣ), «Ёди Ватан» (ғазали Махфӣ), «Ҳарфи дигар мазан» (шеъри Ҳ. Ғоиб), «Нолаи Кова» (шеъри Лоиқ, оҳанги А. Баротов), «Хорӣ макун» (шеъри С. Аюбӣ), «Модар» (шеъри Ф. Ансорӣ, оҳанги А. Баротов), «Ту ширинлаб» (ғазали А. Ҷомӣ, оҳанги Ф. Одинаев) ва ғайра ки Азизов сурудааст, хеле дилнишинанд. Азизов маҳорати хуби актёрӣ низ дорад; дар як зумра намоишҳо нақшҳои асосиро бозидааст: Муҳаммадалии Ашқар («Карим Девона»-и Т. Аҳмадхонов), Фарҳод («Хусрав ва Ширин»-и М. Турсунзода ва А. Деҳотӣ) ва ғайра Дорандаи ҷоизаи Озмуни ҷумҳуриявии ҳофизони ҷавон (1979), иштирокчии Фестивали умумииттифоқии театрҳои халқӣ дар шаҳри Москва (1969), Фестивали умумиҷаҳонии театрҳои халқӣ дар шаҳри Кишинёв (1970) ва Ярмаркаи умумиҷаҳонии Лейпсиг (РДГ, 1983).