Top 10 similar words or synonyms for умумиит

павловскийи    0.890154

коромуз    0.877739

пфт    0.872665

аир    0.862277

акад    0.860785

изип    0.858127

байналмилали    0.851266

ддс    0.848133

чонишини    0.846671

ғуломалиев    0.845629

Top 30 analogous words or synonyms for умумиит

Article Example
Равшан Тӯрабеков Дар саҳнаи театр ва кино нақши зиёде офаридааст. Филмҳои бадеии телевизионии “Ман – сарҳад” (1972), “Сайди охирин” (1975), “Об аз куҷо меояд?” (1978), “Кӯҳи уқобон” (1980)- ро таҳия намудааст. Бештар аз 30 филми ҳуҷҷатиро ба навор гирифтааст: “Мо аз деҳаи Қистакӯз» (дорандаи мукофоти Фест. умумиит. филмҳои тел. дар ш. Одесса, 1978), “Хонаи ман – оилаи ман” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Кишинёв, 1979), “Ман забони русиро меомӯзам” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Ереван, 1982), “Касби мардон” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Кишинёв, 1986) ва ғ. То давраи мавҷудияти “Тоҷиктелефилм” (1994) филмҳои бадеию ҳуҷҷатӣ, аз ҷумла филмҳои “Иҷоранишини якрав”, “Ҳаёти Душанбе”, “Аз Сирдарё то Зарафшон”, “Ҷилои ҳунар”-ро офаридааст.
Талъат Нуруллохоҷаев Талъат Нуруллохоҷаев — пизишки шикастубанд (ортопед). Номзади илмҳои тиб (1969), дотсент (1978). ортопеди Вазорати тандурустии Тоҷикистон (аз с. 1986), узви раёсати Ҷамъияти умумиит. ортопедҳо (аз с. 1988), раиси Ҷамъияти илмии ортопедҳои Тоҷикистон( аз с. 1990) . Ҳамсари Мунира Шаҳидӣ (ниг.).
Неъматулло Усмонов Дар мавзӯи «Лечение гнойных заболеваний с фурациллином» таҳти роҳбарии проф. З.П. Хоҷаев рисолаи номзадӣ химоя кардааст. Докторанти кафедраи ҷарроҳии госпиталии Институти давлатии тиббии № 1 ш. Ленинград ба номи И.П. Павлов (1964-1969). Дар мавзӯи «Клинико-морфологические изменения печени при портальной гипертензии до и после сосудистых и органных анастомозов» таҳти роҳбарии проф. Ф.Г. Углов рисолаи докторӣ дифоъ кардааст. Бори аввал дар СССР ваготомияи захми меъда ва рӯдаи 12 - ангушта, холангиоскопияи ташхиси интраҷарроҳии варами роҳҳои заҳрабарориро татбиқ кардааст. 80 пешниҳоди ратсионализаторӣ, шаҳодатномаи муаллифӣ ва ихтироот. Таҳти роҳбарии 31 нафар рисолаи номзадӣ ва 10 нафар рисолаи докторӣ дифоъ кардаанд. Ташаббускори таъсиси маркази муоянаи рагҳост. Неъматулло Усмонов Узви Ассотсиатсия ҷарроҳони торакалӣ ва дилу рагҳо (Британияи Кабир), узви АВУ (Институти Библиографияи Америка), узви Ассотсиатсияи ҷарроҳони Тоҷикистон (1985-1993), сармутахассиси ҷарроҳии дилу рагҳо ва шуш (1975-2000), узви раёсати Ҷамъияти умумиит. ҷарроҳон ва ҷарроҳони дилу раг (1988-1992), узви раёсати Фонди умумиит. шафқат ва саломатӣ ва раиси Фонди шафқат ва саломатии Тоҷикистон (1989-1992).
Норинисо Юсупова Мавзӯи асосии тадқ. илмиаш аз таҳқиқии таркиби химиявии гетеропайвастагиҳои органикии нафти серсулфури Тоҷ. иборат аст. Аз соли 1991 инҷониб бо масъалаҳои омӯзиши таркиби химиявии растаниҳои эфиру равғандори Тоҷ. (хусусан анҷибар – «шамъдонаи гулобӣ» ва навъҳои гуногуни пудинаву райҳон) ва таҷзияи ҷузъҳои муаттари онҳо машғул аст. Соҳиби шаҳодатномаи муаллифист. Аз рӯи натиҷаи корҳои тадқ. илмии худ дар симпозиуму конф. умумиит. ва байналхалқӣ дар ш. Москва, Рига, Таллин, Боку, Киев, Тбилиси, Лейпсиг, Прага, Машҳадва ғ. сухан кардааст. Муаллифи зиёда аз 100 мақолаи илмӣ ва илмии оммавӣ, дастури методӣ, курси лексия аз химияи органикӣ, аз ҷумла «Комплексҳои рений бо сулфидҳои сиклӣ – катализатарҳои раванди барқароркунӣ ва изомеризатсияи олефинҳо» [ Известия АН СССР (химия), № 4, 1988, Москва], «Таркиб ва сохти тиасиклонҳои нафти депрессияи Тоҷикистон» (Маҷ. «Химия ва технологияи сӯзишворӣ ва равғанҳо» (Москва, 1989), «Компонентҳои ғайрикарбогидридии нафти Тоҷикистон ва роҳҳои истифодаи он» («Тоҷик НИИНТИ, Д., 1991), «Таркиби химиявии равғани шамъдонаи гулобӣ» (Машҳад, ҶИЭ, 1993), «Проблемаҳои тадқиқоти растаниҳои эфиру равғандори Тоҷикистон» (Маҷ. «Кишоварз», Д., 2003) ва ғ.
Абдулҳаким Ғафуров Абдулҳаким Ғафуров (2 июли 1942 дар Самарқанд ба дунё омадааст. Коргари заводи рехтагарии ш. Самарқанд, шогирди устои қолабсоз (1958-1959). Факултети биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1964). Аспиранти назди Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи (ИЗИП) АИ Тоҷикистон (1964-1967). Се сол дар Лаборатрияи гелминтологияи АИ СССР таҳсил кардааст (1964-1967). Пас аз хатми аспирантура ходими хурди илмии Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи (ИЗИП) АИ Тоҷикистон (1967-1968). Соли 1968 дар Институти Умумиит. гелминтологияи ба номи К.И. Скрябин (ФР) дар мавзӯи “Гамбускҳои сиёҳтана-соҳибони андармиёни гелминтҳои ҳайвоноти мӯҳрадори Тоҷикистон” рисолаи номзади дифоъ кардааст. Ходими калони илмӣ (1969-1986), мудири шӯъбаи паразитологияи Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н. Павловскийи АИ Тоҷикистон (1986-1992).
Абдулҳаким Ғафуров Рисолаи докториро низ дар Москва дар Институти умумиит. гелминтологияи ба номи К.И.Скрябин дар мавзӯи “Таснифот, филогенияи мермитид ва асосҳои биологии истифодаи амалии онҳо” ҳимоя кардааст (1991). Доир ба мермитидҳо-нематодҳои паразити ҳайвоноти мӯҳрадормаводи фаровони илмӣ гирд овард, ки ба мавзӯи рисолаи номзадӣ тамоман дахл надошт лекин бинобар ғайрату суботкории беандозааш дар як муддати кӯтоҳ мутахассиси пешбари ин соҳа гардид. Дере нагузашта барои муайян кардани маводи илмӣ ва маслиҳат бисёр олимони собиқ ҷумҳуриҳои Назди Балтика, Украина, Русия, Арманистон ва Осиёи Миёна ба ӯ муроҷиат мекарданд. Дар асоси таҳқиқи морфологии заҳрдоршавии маводи фаровони илмии минтақаҳои гуногуни СССР; Карелия, Украина Қазокистон, Ӯзбекистон, Арманистон, Қирғизистон ва Тоҷикистон 44 намуди дар илми биология нав, аз ҷумла 3 насли нав ва 2 ҷинсу 3 зероилаи нави мермитидҳо тавсиф ва асоснок кардааст. Ғайр аз ин системаи тамоман нави оилаи мермитидҳоро тартиб додааст. Бори нахуст типологияи сиклҳои ҳаётан муҳимро тартиб дода, масъалаҳои муносибати паразит ва соҳиб, пайдоиш ва таҳаввулоти меримитидҳоро таҷдиди назар кардааст.
Ҳамид Мансуров Ҷонишини Раиси Ҷамъияти илмии умумииттифоқии гастроэнтрологҳо (ҳоло – Ассотсиатсияи байниминтақавии гастроэнтрологҳо (аз с. 1969), муовини раиси Ҷамъияти илмии умумиит. терапевтҳо, раиси комиссияи назди Раёсати Академияи илмҳои Тоҷикистон оид ба омӯзиши захираҳои дорувории ҶТ (аз с. 1973), узви фахрии Ассотсиатсияи гастроэнтрологҳои Венгрия (1974) ва Булғория (1977), котиби генералии Ташкилоти умумиҷаҳонӣ оид ба ҳолати қаблии саратони меъда (1976), узви вобастаи Ассотсиатсияи гастроэнтрологҳои Полша (1976), узви ҳайати таҳририяи маҷаллаҳои “Ахборот”-и Академияи илмҳои Тоҷикистон, “Центрально - азиатский медицинский журнал, “Терапевтический архив”, “Клиническая медицина”, ЭСТ, Энсиклопедияи Калони Тиббӣ (нашри сеюм, бахши гастроэнтрология), котиби генералии Созмони умумиҷаҳонӣ оид ба омӯзиши ҳолати меъда дар арафаи бемории саратон. Дар конгрессу симпозиумҳои байналхалқии гастроэнтрологҳо, ки дар Полша (1964), Япония (1966), Англия (1967), Чехословакия (1968), РДГ (1969), Дания (1970), Венгрия (1971; 1976), Фаронса (1972) баргузор шуда буд, иштирок кардааст. Барои силсилаи лексияҳо оид ба гепатология дар Акададемияи тибби Хитой сазовори дипломи “Барои фаъолияти академӣ” ва медали Вазорати тандурустии Хитой гаштааст.
Норинисо Юсупова Факултети химияи УДТ ба номи В.И.Ленин (ҳоло – Донишгоҳи миллии Тоҷикистон) –ро хатм кардааст (1966). Лабор. Институтихимияи ба номи В.И. Никитини Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон, (1966-1967), коромӯз-тадқ. Лабор. спектроскопияи молекулавии каф. химияи физ. фак. химияи УДМ ба номи М.В.Ломоносови ФР (1967-1968), асп. Ин.-ути умумиит. тадқ. илмии коркарди нафти ш. Москва дар назди Ваз. саноати нафти СССР (1969-1972). С. 1973 дар мавзӯи “Тадқиқоти масс-спектрометрии гетерокомпонентҳои нафти конҳои депрессияи Тоҷикистон” рисолаи номз. дифоъ намуда, дар Ин.-ути химияи Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон, ба ҳайси корм. хурд, корм. калони илмӣ кор кардааст (1973-1990). С.1990 дар Шӯрои илмии Инт.-ути нафт ва гази ба номи И.Губкин (ФР) дар мавзӯи “Пайвастагиҳои гетероатомии сулфур ва нитрогендори нафти конҳои Тоҷ.” рисолаи доктори ҳимоя намудааст. Профессор (1991-1992), мудири каф. химияи Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон (1993) ва роҳбари аспирантон аст.
Эшонқул Нӯъмонов Эшонқул Нӯъмонов соли 1972 дар мавзӯи “Унсурҳои гетероатомии нафти депрессияи Тоҷикистон” рисолаи докторӣ ҳимоя кардааст, ки он аҳамияти ҷаҳонӣ дошт. Чун узви фаъоли Шӯрои умумииттифокӣ оид ба нафтохимия ва Раиси раёсати Тоҷикистонии Ҷамъияти умумиит. химияшиносон ба номи Д.И. Менделеев (Москва) дар бисёр симпозиуму маҷлисҳои мамлакатҳои Олмон, Венгрия, собиқ Чехословакия ва Москва, Ленинград (ҳоло Санкт-Петербург), Ригаю Таллин, Тифлису Ботуми, Грозний, Уфа, Гуреву Новосибирск ва ғ. иштирок кардааст. Муаллифи беш аз 250 асару мақолаҳои илмӣ ва илмии оммавӣ, аз он ҷумла монографияи “Компонентҳои гетероатомии нафтҳои депрессияи Тоҷикистон” (1974) аст. Ба ҳайати узви Шӯрои илмии кимиё ва технологияи пайвастагиҳои органикии сулфури назди Комитети давлатии илму техникаи Шӯрои Вазирони СССР, Шӯрои илмӣ оид ба кимиёи нафти назди шӯъбаи умумӣ ва кимиёи техникии АИ СССР, Шӯрои илмии минтақавии химияи нафти Қазоқистон ва Осиёи Миёна, раиси бахши кимиёи Комитети истилоҳи назди Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон, раиси Шӯрои минтақавии махсуси дифои рисолаҳои номзадӣ корҳои ҷамъиятиро фаъолона баҷо овардааст.
Абдуҳаким Ғафуров Абдуҳаким Каримович Ғафуров 2 августи соли 1942 дар гузари Қӯшҳавзи ш. Самарқанд ба дунё омадааст. Коргари заводи рехтагарии ш. Самарқанд, шогирди устои қолабсоз (1958-1959) буд. Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1964)., ихтисос – «зоология». Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: паразитология, гелминтологияи ҳайвоноти бесутунмӯҳра, энтомология. Аспиранти назди Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ(1964-67). Се сол дар Лабор. гелминтологияи АИ СССР таҳсил кардааст (1964-1967). Пас аз хатми аспирантура корм. хурди илмии Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ (1967-1968). С. 1968 дар Ин.-ути умумиит. гелминтологияи ба номи К. И. Скрябин (ФР) дар мавзӯи «Гамбускҳои сиёҳтана-соҳибони андармиёни гелминтҳои ҳайвоноти мӯҳрадори Тоҷикистон» рисолаи номзади дифоъ кардааст. Корманди калони илмӣ (1969-1986), муд. шӯъбаи паразитологияи Институти зоология ва паразитологияи ба номи Е.Н.Павловскийи АИ ҶТ (1986-1992). Рисолаи док.-ро низ дар Москва дар Ин-ути умумиит. гелминтологияи ба номи К. И. Скрябин дар мавзӯи «Таснифот, филогенияи мермитид ва асосҳои биологии истифодаи амалии онҳо» ҳимоя кардааст (1991). Доир ба мермитидҳо-нематодҳои паразити ҳайвоноти мӯҳрадор маводи фаровони илмӣ гирд овард, ки ба мавзӯи рисолаи номз. тамоман дахл надошт, лекин бинобар ғайрату суботкории беандозааш дар як муддати кӯтоҳ мутах. пешбари ин соҳа гардид. Дере нагузашта барои муайян кардани маводи илмӣ ва барои маслиҳат бисёр олимони собиқ ҷум. Назди Балтика, Украина, Россия, Арманистон ва Осиёи Миёна ба ӯ муроҷиат мекарданд. Дар асоси таҳқиқи морфологии заҳрдоршавии маводи фаровони илмии минтақаҳои гуногуни СССР; Карелия, Украина, Қаз., Ӯзб., Арманистон, Қирғизистон ва Тоҷ. 44 намуди дар илми биол. нав, аз ҷумла 3 насли нав ва 2 ҷинсу 3 зероилаи нави мермитидҳоро тавсиф ва асоснок кардааст. Ғайр аз ин системаи тамоман нави оилаи мермитидҳоро тартиб додааст. Бори нахуст типологияи сиклҳои ҳаётан муҳимро тартиб дода, масъалаҳои муносибати паразит ва соҳиб, пайдоиш ва таҳаввулоти меримитидҳоро таҷдиди назар кардааст. Муаллифи асари «Мермитиды» (Д., 1997) ва зиёда аз 90 мақолаи илмӣ, аз ҷумла 2 монография. Таҳти роҳбарии ӯ 3 унвонҷӯ рисолаи номзади ҳимоя намудаанд. Бо медали ҷашнии Сов. Ваз. СССР бахшида ба ёдбуди 100-солагии рӯзи тав. акад. К. И. Скрябин ва медали ҷашнӣ ба муносибати 100-солагии зодрӯзи акад. Е. Н. Павловский, ки Сов. Ваз. СССР таъсис карда буд, мукофотонида шудааст.