Top 10 similar words or synonyms for кофтуковҳои

абеварди    0.850786

куллан    0.842202

рӯисангии    0.837423

ҳеродот    0.833704

ибодатхона    0.832320

киштиронӣ    0.831752

романтизм    0.831296

баъдии    0.830976

флемстид    0.830422

модерн    0.830112

Top 30 analogous words or synonyms for кофтуковҳои

Article Example
Забони баскӣ То чанде пеш аз он имон дода шуд, ки пештар навиштачот дар забони Баскӣ дар III. н. д. пайдо давоми Кофтуковҳои шаҳри Рум, conventionally тавре ки маълум Iruña-Veleia (номи замонавӣ барои соҳаи); Баъдтар комиссияи мустақил аз 17 коршиносони муайян, ки тамғакоғазҳо маълумот доранд ҷодуҳояшонро шудааст <ФРР> Acta де ла Румыния де ла comisión científico-asesora де Iruña / Veleia < / ФРР>.
Манзилгоҳи қадимии Афросиёб Кофтуковҳои археологи дар Афросиёб охири асри 18 оғоз гардида буд, баъди ба Руссия ҳамроҳ шудани Осиёи Миёна. Ин кофтуковҳо аниқ карданд, ки ҳақиқатан якчанд аср пеш аз мелод Самарқанд, яке аз марказҳои калонтарини тичорати ва мадании Осиёи Миёна ба хисоб мерафт. Шаҳри Мароканд аз шимолу шарқ бо чариҳои назди дарёги ва аз чанубу ғарб бо нишебиҳои чукур ихота карда шуда буд.
Имтиёзҳои консулӣ Имтиёзҳои консулӣ — афзалият ва масуниятҳои махсусе мебошанд, ки дар давлати мавқеъгирифта ба намояндагии консулӣ, шахсони мансабдор ва аъзои оилаи онҳо дар асоси меъёрҳои байналхалқӣ пешниҳод мешаванд. Инҳо ӯҳдадории дидани чораҳо оид ба ҳимоя аз таҳқир ва таҷовуз; ҳуқуқи истифода бурдани нишони давлатй, лавҳаи консулй ва рамз; ҳуқуқ ба воситаҳои алоқа, аз ҷумла, қосидон ва рамзҳо; ҳуқуқ ба вохӯриҳои фахрй; озод шудан аз тафтиш ва кофтуковҳои гумрукй ва ғ.
Қурғонтеппа Бино бар манобеъи таърихӣ, Леваканд дар садаҳои X – XIII яке аз ду шаҳри калони Вахш буда вале ҳангоми ҳамлаи муғул дар соли 1221 аз дасти чингизиён нобуд шудааст. Дар паи қатли омми левакандиён ба дасти муғулҳо номи шаҳр аз ёдҳо рафт ва ҷояш низ фаромӯш гашт. Пас аз ҳафтсад сол вайронаҳои Левакандро бостоншиноси шӯравӣ Т.И. Зеймаль пайдо кард. Дар паи кофтуковҳои бостоншиносӣ ва баррасиҳои ҷуғрофӣ ошкор шуд ки Леваканд ҳамон харобаҳои Қурғонтеппа буда ки калонтарин харобаест ки аз садаҳои миёна дар бахши шимолии водии Вахш бозмондааст. Ин шаҳр дар канораи канали қадимаи Ҷӯйбор ҷой дошта ва қалъае будааст ки аз рӯзи бунёд то оғози садаи ХХ дар таъмини амнияти Вахшонзамин нақши калидӣ доштааст.
Палеолити поён ва миёна ва осори он дар сарзамини Осиёи Миёна Осори одамони ибтидоӣ дар бештар аз 30 нуқтаи ҷануби Тоҷикистон, дар қабатҳои замини қадими буришҳои зарднок ошкор гардиданд. Дар 5 нуқта тадrиrотҳои бостоншиносӣ гузаронида шудааст. Соли 1980 бостоншиноси ленинградӣ Петр Павлов дар ҳайати илмии археологӣ бо сардории В. А. Ранов дар Кулдараи ноҳияи Ховалинги вилояти Хатлон дар қабатҳои 11 ва 12-уми буриши зардноки баландиаш 130 метр ёдгории замони палеолити поёнро дар Осиёи Миёна кашф намуд. Ҳамагӣ 40 адад олоти сангй, белчаҳо, асбобҳои теғдор ёфт шудаанд. Кофтуковҳои бостоншиносӣ дар майдони 66 м. гузаронида шудааст.
Манзилгоҳи қадимии Афросиёб Дар деворҳои касри подшоҳ композицияи калоне ичро карда шуда буд, ки дар он як гурӯҳ одамоне, ки ба чашни идона равона шуда истодаанд ишора шудаанд, пеш пеши ин гурӯҳи одамон дар фили сафед, эхтимол маликаи ин шаҳр акс ёфтааст. Акси яке аз занҳои кашида шуда, ки дар асп савор аст, хеле хуб то рузҳои мо омада расидааст. Вай куртаи кутохи сурх, пойчомаи зард ва музаи сиёҳ пушидааст, дар дастонаш даспона ва дар китфаш руймол партофтааст. Дар паси занхо ду марди уштурсавор, ки дар даст шамшерҳои рост ва кордҳои кутох доранд ишора шудаанд. Мумкин аст, ки ин маросими туй аст, ва дар фил арус, малика нишаста асту ба суи хонаи домод бо хамрохии дугонахояш ва одамони обруманд рафта истодааст. Дар шаҳристони Афросиёб, низ як хонаи калоне ёфт гардид, ки он бо мучассамаҳои чуби ороста шуда буд, ки баъди сухторе, ки 13 аср пеш шуда буд, ба ангишт табдил ёфтанд. Дар кофтуковҳои археологи, ни накшунигорҳои олами табият низ акс ёфта шуда буданд.
Иқтисоди ҷаҳонӣ Мувофиқи ақидаҳои мутахассисон ташаккулёбии иқтисодиёти ҷаҳонӣ ҳанўз ҳазоросолаҳо пеш аз мубодилаи байни давлатҳои қадимтарин – Мисру Рим, Кавказу Руси Кадим бо натиҷаҳои меҳнати онҳо оғоз ёфтааст. Ҳанўз дар давраҳои қадим қабилаҳои ин давлатҳо бо маҳсулоти мисин ва чубу тахтагини худ мубодила мекарданд. Ҳамин тариқ, тадқиқотчиён дар натиҷаи кофтуковҳои археологӣ аз Уралу Кавказ маҳсулоти мисини мисрӣ ва аз Мисру Рим маҳсулоти давлатҳои Русу Кавказро дарёфт намуданд. Маконе, ки аваллин бор давлатҳои қадим бо якдигар тиҷоратро оғоз намуданд, минтақаи Баҳри Миёназамин мебошад. Мамлакатҳои соҳили он маҳз ба воситаи ин баҳр бо якдигар тиҷорат мекарданд. Бинобар ин олимон минтақаи баҳри Миёназаминро ядрои хоҷагии ҷаҳонӣ меноманд. Мунтазам ба ин минтақа давлатҳои минтақаҳои хамсоя ҳамроҳ мешуданд: аввал Осиёи Ҷанубӣ, баъд Осиёи Ҷанубу Шарқӣ, Сибиру Урал, Америкаи Шимолӣ, баъд Америкаи Ҷанубӣ ва Австралия ва оқибат минтакаҳои дурдасти Африкаи тропикӣ.
Леваканд Бино бар манобеъи таърихӣ, Леваканд дар садаҳои X – XIII яке аз ду шаҳри калони Вахш буда вале ҳангоми ҳамлаи муғул дар соли 1221 аз дасти чингизиён нобуд шуда аст. Дар паи қатли омми левакандиён ба дасти муғулҳо номи шаҳр аз ёдҳо рафт ва ҷояш низ фаромӯш гашт. Пас аз ҳафтсад сол вайронаҳои Левакандро бостоншиноси шўравӣ Т.И. Зеймаль пайдо кард. Дар паи кофтуковҳои бостоншиносӣ ва баррасиҳои ҷуғрофӣ ошкор шуд ки Леваканд ҳамон харобаҳои Қӯрғонтеппа буда ки калонтарин харобаест ки аз садаҳои миёна дар бахши шимолии водии Вахш бозмондааст. Ин шаҳр дар канораи канали қадимаи Ҷӯйбор ҷой дошта ва қалъае будааст ки аз рӯзи бунёд то оғози садаи ХХ дар таъмини амнияти Вахшонзамин нақши калидӣ доштааст.
Шаҳраки Панҷакенти қадим Панҷакенти бостонӣ дорои ҳама чор рукни шаҳрдорӣ мебошад. Ҳоло аз зери хок деворҳои хонаҳои истиқоматӣ, маъмурӣ ва ибодатгоҳҳо баъзан-баъзан падид меоянд. Панҷакент - аз шаҳрҳои шарқии суғдзамин, тобеъи шаҳри Самарқанд будааст. Дар аҳди Деваштич ин маркази шоҳигарӣ то дараҷае рушд мекунад, ки ба маркази Суғд шаҳри Самарқанд гардан намедиҳад, балки даъвои тобеъ кардани Самарқандро мекунад. Дар шаҳри Панҷакент мардуми суғд ба сар мебурдаанд ва бо забони суғдӣ муошират мекарданд. Кофтуковҳои археологӣ танҳо дар нисфи шаҳр сурат гирифтааст ва то ҳол идома доранд. Дар натиҷа қалъаи ҳокимнишин, ду ибодатгоҳ бо саҳни ҳавлӣ дар маркази шаҳр кӯчаи асосӣ ва даҳ кӯчаи тангкӯча, раставу дӯконҳои ҳунармандӣ, бозорҳо деворҳои дифоъии калъа ру заданд. Аён аст, ки дар ин шаҳр ғолибан ашрофзодаҳо зиндагӣ мекардаанд. Аммо бар ба барии эшон пешаварони қаторӣ ҳам фаъолият менамуданд. Хонаҳои истиқоматӣ аз ду ва се ошёна иборат буд. Аз эҳтимол дур нест ки дар ин шаҳр савдогарон ҳам иқомат доштаанд ва тиҷоратро тавассути корвон аз Чин то ба Рум тавассути роҳи абрешим ба роҳ мондаанд. Деворҳои ғафсу устувор, тангкӯчаҳои байни иморатҳо имкон медиҳад, ки мардум дар ин ҷо анборҳои ду қабата бино кунанд, ки гандумҳои хешро он ҷо маҳфуз медоштаанд. Ҳар як шаҳри толори меҳмонқабулкунӣ дошт, ки бо рангу реби хоси мардуми шарқ, кандакорӣ ва деворҳои он наққошӣ шуда буданд. Ҳар яки он мекӯшид, то меҳмонхонаи худро ба монанди қасри подшоҳ тамиз кунад, ки ин аз фарҳанги баланд доштани сокинони маҳаллист. Ҳоло аз чунин бозёфтҳо бештарашон дар осорхонаҳои бузурги худи ш.Панҷакент, ш.Душанбе ва эрмитажи ш.Санкт Петербург маҳфузанд.
Истаравшан Истаравшан аз замонҳои қадим то ба ин рӯз чун маъвои рушду тараққии санъат ва илму адабиёт боқи мондааст. Дар ин ҷо рисолаҳои таърихӣ, асарҳои бадеӣ, адабиёти оммавию сиёсӣ таваллуд мешуданд. Чуноне, ки кофтуковҳои ҳафриётӣ собит сохтаанд, дар Истаравшани имрӯза нишонаҳои рӯзгори давраи палсолит, ки ба миёнаҳои хазорсолаи якум то милод тааллук дорад, боки мондаанд. Дар ин ҷо аз ҷониби одамони ҷамъияти ибтидои манзилгоххо, сарпаноххову нишеманхо сохта мешуданд. Нахустин сарчашмаҳои хаттӣ оид ба Истаравшан ҳамчун яке аз марказҳои Суғди бузург ба асри VI то милод, яъне ба он давраҳо тааллуқ дорад, ки Истаравшан яке аз вилоятҳои империяи Ҳахоманишиён маҳсуб мешуд. Умуман, Истаравшан имрӯз шаҳрест, ки ба осорхонаи зиндаи таърихи башарӣ шабоҳат дорад. Дар шаҳру ноҳия зиёда аз 150 адад ёдгориҳои таърихию фарҳангӣ ва меъморӣ маҳфуз ёфтаанд, ки ҳар яке аз 300 то 1500 сола таърих доранд. 6 адад дарахтони азими сарв, ки имрӯз дар Савристон ном мавзеъи деҳаи Ругунд сар ба фалак кашидаанду ғафсии танаашон баробари 10-12 қулочи одамист, умри беш аз 1400 сола доранд. Мақбараҳои бобои Абубакри Шибли (асри VIII), Хоҷа Абдураҳмони Авф (асри VIII), ансамбли меъмории Ҳазрати Шоҳ (асрҳои ХVII-ХIХ), Сари Мазор (асри ХVI) ва ғайра номгӯи хурди офаридаҳои бузургу нотакрори ҳунармандон, наҷҷорон, наққошон, кандакорон ва соири дигари Махдуми ин куҳандиёранд, ки ҳар яки он боиси ифтихори миллии мардуми тоҷиканд. Обҳои ҷонбахши чашмаҳои мусаффо, меваҷоти лазизу гуворо, гиёҳҳои шифобахши кӯҳҳои Истаравшан аз азал табобатгоҳи табии мардумони Осиёи Марказӣ будааст. Мақбараи Бобои Абубакри Шибли, ки дар гузари Дарвозаи Боло воқеъ гардидааст, низ аз қадимтарин ёдгориҳои таърихӣ мебошад. Ва бино бо ақидаи муаррих Аҳрор Мухторов соли вафоти ин шахсияти бузург 773-и милодист ва азбаски дар Истаравшан дини ислом соли 822 ҷорӣ гардидааст, Бобои Абубакри Шибли бояд пайрави мазҳаби зардуштӣ бошад. Яъне ин мақбараи таърихӣ беш аз 1230 сола дорад.