Top 10 similar words or synonyms for lymit

serrë    0.841856

konstantinopel    0.839163

ntsu    0.838046

rezistorëve    0.837259

sondës    0.834757

veins    0.834688

alliierten    0.833610

influenze    0.831402

verläuft    0.830092

metern    0.827653

Top 30 analogous words or synonyms for lymit

Article Example
Arkitektura e Qytetërimit të Luginës së Indusit Doku gjendej larg nga rrjedha kryesore për shmangur depozitimin e lymit. Është hamendësuar se inxhinierët e Lothalit studionin lëvizjen e baticave dhe efektet e tyre në strukturat e ndërtuara me tulla, duke qenë se muret janë me tulla të pjekura në furrë. Kjo njohuri u lejonte atyre të zgjidhnin vendndodhjen e Lothalit në vendin e parë, pasi Gjiri i Khambhat-it ka amplitudën më të madhe të baticave dhe anijet mund të pajisen me shluze nëpërmjet vërshimit të baticave në grykëderdhjen e lumit. Inxhinierët ndërtuan një strukturë trapezoidale, me krahë veri-jug mesatarisht 21.8 m dhe krahët lindje-perëndim 37 m. Një tjetër përllogaritje është se baseni mund të ketë shërbyer si një rezervuar vaditjeje, për përmasat e vlerësuara fillestare të "dokut" që nuk janë të mëdha mjaftueshëm, për standardet moderne, për të bujtur anije dhe për patur shumë trafik.
Qytetërimi i Luginës së Indusit ASI ka mbuluar muret periferike, skelën dhe shumë shtëpi të fazës së hershme me dhe për ti mbrojtur nga fenomentet natyrore, por gjithë siti arkeologjik është gjithësesi duke u përballur me shqetësime të rëndësishme rreth konservimit të tij të nevojshëm. Futja e ujit të kripur dhe ekspozimi i tejzgjatur ndaj shiut dhe diellit po i gërryejnë pak nga pak rrënojat e sitit. Shirat e mëdha në rajon kanë dëmtuar mbetjet e konstruksioneve me tulla të thara në diell. Uji i ndenjur i shiut i ka mbuluar tullat dhe punimet prej balte me shtresa torfe. Për shkak të lymit apo baltës, plani i dokut është reduktuar me 3–4 m dhe depozitimi i kripës po degradon tullat. Zyrtarët fajësojnë kripën mbi veprimin kapilar dhe vërejnë se po shfaqen të krisura dhe themelet po dobësohen pasi punimet restauruese përparojnë në mënyrë të ngadaltë.
Qytetërimi i Luginës së Indusit Doku gjendej larg nga rrjedha kryesore për shmangur depozitimin e lymit. Është hamendësuar se inxhinierët e Lothalit studionin lëvizjen e baticave dhe efektet e tyre në strukturat e ndërtuara me tulla, duke qenë se muret janë me tulla të pjekura në furrë. Kjo njohuri u lejonte atyre të zgjidhnin vendndodhjen e Lothalit në vendin e parë, pasi Gjiri i Khambhat-it ka amplitudën më të madhe të baticave dhe anijet mund të pajisen me shluze nëpërmjet vërshimit të baticave në grykëderdhjen e lumit. Inxhinierët ndërtuan një strukturë trapezoidale, me krahë veri-jug mesatarisht 21.8 m dhe krahët lindje-perëndim 37 m. Një tjetër përllogaritje është se baseni mund të ketë shërbyer si një rezervuar vaditjeje, për përmasat e vlerësuara fillestare të "dokut" që nuk janë të mëdha mjaftueshëm, për standardet moderne, për të bujtur anije dhe për patur shumë trafik.
Lothali Doku gjendej larg nga rrjedha kryesore për shmangur depozitimin e lymit. Është hamendësuar se inxhinierët e Lothalit studionin lëvizjen e baticave dhe efektet e tyre në strukturat e ndërtuara me tulla, duke qenë se muret janë me tulla të pjekura në furrë. Kjo njohuri u lejonte atyre të zgjidhnin vendndodhjen e Lothalit në vendin e parë, pasi Gjiri i Khambhat-it ka amplitudën më të madhe të baticave dhe anijet mund të pajisen me shluze nëpërmjet vërshimit të baticave në grykëderdhjen e lumit. Inxhinierët ndërtuan një strukturë trapezoidale, me krahë veri-jug mesatarisht 21.8 m dhe krahët lindje-perëndim 37 m. Një tjetër përllogaritje është se baseni mund të ketë shërbyer si një rezervuar vaditjeje, për përmasat e vlerësuara fillestare të "dokut" që nuk janë të mëdha mjaftueshëm, për standardet moderne, për të bujtur anije dhe për patur shumë trafik.
Lothali ASI ka mbuluar muret periferike, skelën dhe shumë shtëpi të fazës së hershme me dhe për ti mbrojtur nga fenomentet natyrore, por gjithë siti arkeologjik është gjithësesi duke u përballur me shqetësime të rëndësishme rreth konservimit të tij të nevojshëm. Futja e ujit të kripur dhe ekspozimi i tejzgjatur ndaj shiut dhe diellit po i gërryejnë pak nga pak rrënojat e sitit. Shirat e mëdha në rajon kanë dëmtuar mbetjet e konstruksioneve me tulla të thara në diell. Uji i ndenjur i shiut i ka mbuluar tullat dhe punimet prej balte me shtresa torfe. Për shkak të lymit apo baltës, plani i dokut është reduktuar me 3–4 m dhe depozitimi i kripës po degradon tullat. Zyrtarët fajësojnë kripën mbi veprimin kapilar dhe vërejnë se po shfaqen të krisura dhe themelet po dobësohen pasi punimet restauruese përparojnë në mënyrë të ngadaltë.
Ura e Gurit (Vushtrri) Nuk dihet saktësisht se kur lumi Sitnica ka ndërruar rrjedhën e saj dhe nuk kalon më nën Urën e Gurit, por dihet që ka së paku dy (2) shekuj që kjo Urë e Gurit ka mbetur pa lumin e tij, dhe si e tillë bëhet rast i rrallë në botë, "Ura pa lum". Arsyet e ndërrimit të rrjedhës së lumit Sitnica, kah kalonte dikur, nëpër shtratin ngjitur me qytetin, në një shtrat të ri në periferi të qytetit, besohet se nuk ka të bëjë fare me dorën e njeriut. "Për shkak të përbërjes pedologjike të tokës prëgjatë lumit, shtigjeve të drynjëve përgjatë bregut të lumit, rritjes së sasisë së lymit, shtrati i lakuar, etj. rrjedha e ujit nuk ka arritur ti bëjë ballë dhe vetvetiu ka ndërruar rrjedhën e tij," thot mes tjerash prof. Bedri Xhema dhe vazhdon:"-Çfarëdo që thuhet për identitetin e Urës së Vjetër të Gurit në Vushtrri, nuk duhet harruar që atë e kanë ndërtuar mjeshtërit vendas," duke shtuar se "të dhëna rreth ndërtimit të saj gjenden edhe në arkivat e Tiranës."
Qytetërimi i Luginës së Indusit Lothali qëndron 285 m nga veriu në jug dhe 228 m nga lindja në perëndim. Në kulmin e popullimit të tij, ai mbulonte një zonë të gjerë pasi janë gjetur mbetje 300 m në jug të kodrinës. Për shkak të natyrës së brishtë të tullave të pa-pjekura dhe përmbytjeve të shpeshta, superstrukturat e gjithë ndërtesave janë tkurrur. Mure, platforma, puse, kanalizime, banja dhe dysheme të shtruara janë dukshëm të rrëgjuara. Por falë lymit të depozituar nga vërshimet e vazhdueshme, muret e dokut u ruajtën edhe mbrapa përmbytjes së madhe (rreth vitit 1900 p.e.s.). Mungesa e mureve të larta në këmbë i atribuohet erozionit dhe grabitjes së tullave. "Nullah-u" i lashtë, kanali i grykëderdhjes dhe shtrati i lumit janë mbuluar në të njëjtën mënyrë. Muret periferike prej tullash të dëmtuar nga përmbytja janë të dukshëm afër zonës së magazinës. Pjesa e mbetur e kanaleve të gjirizeve veri-jug janë tullat e pjekura në gropën e gjirizit. Blloqet kubike të magazinës në një platformë të lartë janë gjithashtu të dukshme.
Lothali Lothali qëndron 285 m nga veriu në jug dhe 228 m nga lindja në perëndim. Në kulmin e popullimit të tij, ai mbulonte një zonë të gjerë pasi janë gjetur mbetje 300 m në jug të kodrinës. Për shkak të natyrës së brishtë të tullave të pa-pjekura dhe përmbytjeve të shpeshta, superstrukturat e gjithë ndërtesave janë tkurrur. Mure, platforma, puse, kanalizime, banja dhe dysheme të shtruara janë dukshëm të rrëgjuara. Por falë lymit të depozituar nga vërshimet e vazhdueshme, muret e dokut u ruajtën edhe mbrapa përmbytjes së madhe (rreth vitit 1900 p.e.s.). Mungesa e mureve të larta në këmbë i atribuohet erozionit dhe grabitjes së tullave. "Nullah-u" i lashtë, kanali i grykëderdhjes dhe shtrati i lumit janë mbuluar në të njëjtën mënyrë. Muret periferike prej tullash të dëmtuar nga përmbytja janë të dukshëm afër zonës së magazinës. Pjesa e mbetur e kanaleve të gjirizeve veri-jug janë tullat e pjekura në gropën e gjirizit. Blloqet kubike të magazinës në një platformë të lartë janë gjithashtu të dukshme.
Historia e Murit të Madh Kinez Për pjesën më të madhe, bllokimi i kalimeve dhe luginave (më të mëdhatë e tyre ishin korridore përgjatë kalimeve Zhangjiakou dhe Juyong), rrafshira veriore kineze mbetej e mbrojtur nga stepat mongole nga malet Yin. Gjithësesi, nëse kjo mbrojtje depërtohej, terreni i sheshtë i Kinës nuk ofronte mbrojtje për qytetet në rrafshirë, duke përfshirë edhe kryeqytetet perandorake të Pekinit, Kaifengut dhe Luoyangut. I drejtuar në perëndim përgjatë maleve Yin, vargu malor përfundonte ku rrathët e Lumit të Verdhë në drejtimin e rrjedhës veriore në zonën e njohur si Rrafshnalta Ordos teknikisht pjesë e stepës, por e aftë për bujqësi vaditëse. Megjithëse Lumi i Verdhë formonte teorikisht një kufi natyror me veriun, një kufi i tillë deri këtu ishte i vështirë për tu ruajtur. Tokat në jug të Lumit të Verdhë —Hetao, Shkretëtira Ordos dhe Pllaja e Lymit— nuk ofronin mbrojtje natyrore qasjen e luginës së Lumit Wei, e quajtur shpesh si djepi i qytetërimit kinez ku qëndron kryeqyteti i lashtë Xi'an. Kështu, kontrolli i Ordosit mbetej skajshmërisht i rëndësishëm për sunduesit e Kinës: jo vetëm për ndikimin potencial mbi stepën, por gjithashtu edhe për sigurinë e gjithë Kinës. Rëndësia strategjike e rajonit kombinuar me mungesën e mbrojtjes e çoi shumë dinasti të vendosnin aty muret e para.
Shtërmeni Pazhoku sot është një pjesë e fushës pjellore të Shtërmenit, pa shtëpi banimi që pas viteve 1980. Më përpara banonin disa familje nga Shtermeni e Shalësi, si ajo Luta, Mema, Kuqja. Familja e Bajram Lutës me të bijtë (Osmani, Rrapushi, Hasani) ishte dhe më e vjetra në Pazhok. Por Pazhoku si emër i një qëndre banimi zë fill që në mesjetën e hershme, ose më saktë që në fillim të kohës së bronzit, ahere kur ilirët, paraardhësit tanë, filluan të popullonin toka lymore si ajo e Pazhokut, dikur një liqen i madh ku puqeshin dy lumenj vërshues : Shkumbini nga perëndimi dhe Devolli nga lindja. Sjellja depozituese e lymit me kalimin e kohës "detyroi" vertekset e këtyre lumenjve të thellonin shtretërit e tyre në drejtimin e secilit për në detin Adriatik, i cili nga ana e tij kishte pësuar tkurrjen e vet e që lidhet me zhvendosjet globale të kontinenteve, proces i cili u zhvillua për mijëra e mijëra vite. Ky thellim i shtretërve drejt Adriatikut, bëri të mundur lënien e një fushe të gjerë e mjaft pjellore. Periudha mes kohës së bronzit, e kohës së hekurit, njihet si periudha e dyndjeve të para bujqësore të frutshme të njerëzimit pre-mesjetar, lidhur kjo me faktin e përmisimit të veglave të punës. Ilirët, natyrisht nuk mund të linin pa u dyndur në Pazhokun pjellor. Ne dimë pak për organizimin e jetës në Pazhok, por gjurmët e tyre të lëna mbushin një historie të vërtetë. Arkeologjia shqiptare e viteve të socializmit bëri zbulime të rëndësishme në fushën e Pazhokut. Ne shqiptarët, pasardhësit e ilirëve fisnikë e kemi për detyrë t'i tregojmë botës së qytetëruar se nuk jemi një popull endacak, i rastisur apo tribunë, nuk jemi si ato qënie të klonuara pa histori, por përkundrazi, populli ynë i lashtë i ka rrënjë e histori në këtë truall ! Në kohën kur punonim në kooperativë e bënim kanale kulluese me bel (qyrek), në Pazhok pas 1 m - 1,5 m ndesheshim me zallishte, gjë që provon katërcipërisht studimet gjeodezike të puqjes së dy lumenjve në ultësirën e Pazhokut.