Top 10 similar words or synonyms for sebastiański

kiermaszek    0.909683

kleinszmidt    0.907113

skwirzyński    0.905171

bajołek    0.904571

litwiniszyn    0.899812

bejger    0.899557

szworc    0.899436

szamatowicz    0.897766

pilczuk    0.896980

nazarkiewicz    0.896866

Top 30 analogous words or synonyms for sebastiański

Article Example
Marian Sebastiański . Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.
Marian Sebastiański Urodził się 14 sierpnia 1907 jako syn Józefa. Uczył się w Gimnazjum Humanistycznym w Drohobyczu, w którym ukończył sześć klas. Od 1925 był zatrudniony w fabryce maszyn i wagonów w Sanoku jako kopista-rysownik. Pozostawał pracownikiem zakładu w okresie II Rzeczypospolitej oraz po II wojnie światowej w PRL, gdy pracował na stanowisku księgowego w ówczesnej Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”. Po wojnie w 1946 zaangażował się w próbę reaktywacji sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W sierpniu 1946 czterej pracownicy zakładowi: Tadeusz Nazarkiewicz, Marian Sebastiański, Tadeusz Szczudlik i Antoni Wener wystąpili z inicjatywą założenia klubu sportowego, który powstał 5 września 1946 roku jako jednosekcyjny klub sportowy piłki nożnej Klub Sportowy „Wagon” przy Sanockiej Fabryce Wagonów w Sanoku, a 17 września drużyna została zarejestrowana do rozgrywek klasy C w rzeszowskim OZPN. W wyniku późniejszych przekształceń klub przemianowano na Stal Sanok. Marian Sebastiański był jego aktywnym działaczem, w tym zasiadał w zarządzie klubu, był skarbnikiem oraz od 1964 do 1977 księgowym. Inicjował akcje mające na celu gromadzenie wsparcia finansowego dla Stali Sanok. Po odejściu na emeryturę nadal działał na rzecz klubu.
Marian Sebastiański Marian Sebastiański (ur. 14 sierpnia 1907 w Czerniowcach, zm. 26 lipca 1979 w Sanoku) – polski pracownik związany z Sanokiem, działacz piłkarski.
Marian Sebastiański Jego żoną była Krystyna, z domu Kurek (1914-1975). Marian Sebastiański zmarł 26 lipca 1979
Tadeusz Szczudlik Od 1946 był członkiem PPS, a od 1948 PZPR. Pełnił funkcje społeczne: był członkiem zakładowej komisji rozjemczej, zastępcą pełnomocnika ds. surowców wtórnych, członkiem komisji kontroli budżetowej przy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, członkiem Komisji Historycznej Sanockiej Fabryki Autobusów, społecznym inspektorem NIK. W sierpniu 1946 czterej pracownicy zakładowi: Tadeusz Nazarkiewicz, Marian Sebastiański, Tadeusz Szczudlik i Antoni Wener wystąpili z inicjatywą założenia klubu sportowego, który powstał 5 września 1946 roku jako jednosekcyjny klub sportowy piłki nożnej Klub Sportowy „Wagon” przy Sanockiej Fabryce Wagonów w Sanoku, a 17 września drużyna została zarejestrowana do rozgrywek klasy C w rzeszowskim OZPN. W wyniku późniejszych przekształceń klub przemianowano na Stal Sanok. Tadeusz Szczudlik był jego aktywnym działaczem, w tym pełnił funkcję kierownika sekcji piłki nożnej, zasiadał w zarządzie klubu, dwukrotnie był wybierany wiceprezesem ds. sportowych (w 1951 III wiceprezes), był przewodniczącym komisji rewizyjnej. Był członkiem Koła Miejsko-Gminnego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Sanoku.
Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku Po II wojny światowej w 1945 sanoczanie reaktywowali działalność (wśród nich m. in. Stanisław Augustyński, Stanisław Beksiński, Czesław Borczyk, Józef Bubella, Władysław Kreowski, Tadeusz Miękisz, Bronisław Polityński, Stanisław Domański, Jan Misiewicz, Tadeusz Dworski, Bronisław Filipczak, Teofil Kondyjowski, Olga Kopecka, Władysław Lisowski, Józef Morawski, Tadeusz Nazarkiewicz, Stanisław Potocki, Marian Sebastiański, Franciszek Strachocki, Tadeusz Trendota, Franciszek Wanic, Tadeusz Wojtowicz, ks. Jakub Mikoś, Matylda Wasylewicz; łącznie zgłosiło się 144 członków. Prezesem został wybrany Zygfryd Gölis, a po jego rezygnacji Antoni Morończyk; wiceprezesem był Władysław Fastnacht. Następnie Urząd Wojewódzki Rzeszowski nieodwołalne decyzje: 6 marca 1946 odmówił zarejestrowania Towarzystwa Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 24 marca 1949 zarządził jego likwidację, a likwidatorem został dr Tadeusz Trendota (zamieszkujący pod ówczesnym adresem ul. Jana III Sobieskiego 8). 25 listopada 1947 Kino „Sokół” zostało przekazane Towarzystwu Przyjaciół Żołnierza. Cały majątek przekazano na rzecz Zarządu Miejskiego w Sanoku. Tym samym nastąpiła przerwa w działalności Sokoła na kilkadziesiąt lat.
Autosan Fabryka miała także znaczący wkład w powstanie i rozwój sanockiego sportu. W 1946 – przy wsparciu dyrektora ówczesnej fabryki wagonów Filipa Schneidera – Tadeusz Nazarkiewicz, Marian Sebastiański, Tadeusz Szczudlik i Antoni Wener założyli klub sportowy pod nazwą KS Wagon, rejestrując 17 września 1946 sekcję piłki nożnej, w 1957 przekształconą w Sanoczankę Sanok, z której w 1960 wyodrębniono Zakładowy Klub Sportowy „Stal Sanok” (do zarządu powołanego wówczas klubu weszli wyłącznie działacze z Autosanu). Na rzecz Stali działali pracownicy Autosanu: prezesami Stali byli m.in. Filip Schneider i Leszek Kawczyński, a prezesem sekcji hokejowej był Henryk Gralka od 1969 do 1982. Ze środków zakładowych wyremontowano stadion piłkarski Stali. Przedsiębiorstwo wspierało także finansowo sanocki klub hokejowy (działający jako Stal Sanok, później STS Sanok). W hali SFA odbyły się mecze drużynowe Stali w boksie. We wrześniu 1994, na mocy umowy z klubem STS, Autosan został jego sponsorem tytularnym. Ten rodzaj sponsoringu trwał do 1999 (klub wówczas występował pod nazwą STS „Autosan” Sanok). Sanocka Fabryka Autobusów wykonała sztuczne lodowisko Torsan w Sanoku w latach 60. (w tym później jego zadaszenie), tor łyżwiarski Błonie pod koniec lat 70. W latach 70. organizowano w Sanoku towarzyskie turnieje hokejowe o „Puchar Autosanu”.
Stal Sanok Tuż po zakończeniu II wojny światowej, w sierpniu 1946 roku pracownicy fabryki wagonów Tadeusz Nazarkiewicz (1912-1955), Marian Sebastiański (1907-1979), Tadeusz Szczudlik (1919-1995) i Antoni Wener (1911-1970) wystąpili z inicjatywą założenia klubu sportowego. Wsparcia idei udzielił ówczesny dyrektor przedsiębiorstwa i działacz społeczny, Filip Schneider. 5 września 1946 roku powstał jednosekcyjny klub sportowy piłki nożnej Klub Sportowy „Wagon” przy Sanockiej Fabryce Wagonów w Sanoku, a 17 września drużyna została zarejestrowana do rozgrywek klasy C w rzeszowskim OZPN. Sekcja piłki nożnej powstała jako pierwsza w klubie, tuż przed jego założeniem w sierpniu 1946 roku. W dzień po rejestracji drużyna rozegrała swój premierowy mecz ligowy z zespołem KS Huta Krosno. W debiutanckim spotkaniu w barwach drużyny sanockiej wystąpili m.in. Edward Pilszak, Jan Senuś, Adam Huczko (zm. 2013). Spotkania odbywały się na stadionie nad Sanem, a treningi na placu zakładowym. Pierwszym prezesem klubu był jego patron, dyrektor Filip Schneider (1946-1949). W 1947 roku nastąpiła krótkotrwała zmiana nazwy klubu na „Zielgam”, z czego następnie zrezygnowano (w związku z brakiem wsparcia ze strony tego krakowskiego przedsiębiorstwa) i powrócono do nazwy Wagon. W 1949 roku wsparciem klubu zajął się Związek Zawodowy Metalowców, wówczas uległa zmianie nazwa na Związkowy Klub Sportowy Metalowców „Wagon” w Sanoku. Po rundzie jesiennej Klasy C Grupy Południe 1949/1950 drużyna Wagonu zajmowała drugie miejsce za Gwardią Sanok. Po kilku miesiącach doszło do kolejnego przemianowania – w toku zmian formalnych w sporcie polskim i wprowadzaniem nowej struktury organizacyjnej wzorowanej na systemie radzieckim, nastąpiło zrzeszenie klubu w federacji Zrzeszenie Sportowe „Stal” i zmiana nazwy klubu na Związkowy Klub Sportowy „Stal”. W sezonie 1950/1951 drużyna ZKS Stal grała w B Klasie. Pod koniec 1952 w Stali działało dziewięć sekcji. Piłkarze ZKS „Stali” w sezonie 1953 (wiosna / jesień) występowali w klasie B (piąty poziom ligowy) i po sezonie na przełomie września i listopada 1953 rozegrali baraże o wejście do klasy A remisując 1:1 z LKS Żurawica u siebie, następnie na wyjeździe pokonali Kolejarz Rozwadów 3:2, ulegli Spójni Łańcut 1:3, pokonali 3:1 LKS Żurawica oraz u siebie wygrali z Kolejarzem Rozwadów 6:0 i ze Spójnią Łańcut 3:1, wygrywając całą rywalizację.