Top 10 similar words or synonyms for praojczyzna

etnogeneza    0.591734

połabskich    0.572369

drzewian    0.547157

antów    0.535791

komiaków    0.525699

udmurtów    0.525451

germańskich    0.523953

koriaków    0.521671

algonkińskich    0.520343

słowianach    0.516602

Top 30 analogous words or synonyms for praojczyzna

Article Example
Prajęzyk Innym pojęciem związanym z kwestią prajęzyka jest praojczyzna (zwana też "Urheimat") – czyli pierwotna ojczyzna użytkowników prajęzyka.
Biała Serbia Biała Serbia − praojczyzna Serbów sprzed ich wędrówki na południe w VII wieku n.e.
Urheimat Urheimat (z niemieckiego: "ur-" – starodawny, "Heimat" – ojczyzna) – praojczyzna, w językoznawstwie termin oznaczający pierwotną siedzibę ludów posługujących się językami danej rodziny językowej lub prajęzykiem.
Języki tajwańskie Języki austronezyjskie Tajwanu wykazują bardzo duże wewnętrzne zróżnicowanie na stosunkowo niewielkim terytorium. Z tego względu przypuszcza się, że praojczyzna wszystkich języków austronezyjskich znajdowała się właśnie na Tajwanie.
Pragermanie Praojczyzna Germanów pozostaje sprawą dyskusyjną we współczesnej nauce. Za Pragermanów uważa się na ogół ludność z epoki brązu, w południowej Skandynawii i Jutlandii. Od VI wiek p.n.e. rozpoczęli oni ekspansję na południe i zachód Europy – kultura jastorfska.
Języki tajwańskie Języki austronezyjskie Tajwanu wykazują bardzo duże wewnętrzne zróżnicowanie na stosunkowo niewielkim terytorium. Stąd wielu badaczy uznaje jednak, że praojczyzna wszystkich języków austronezyjskich znajdowała się na Tajwanie, a klasyfikacja wszystkich innych języków używanych poza Tajwanem do jednej podgrupy odzwierciedla fakt ich pochodzenia od jednego wspólnego języka, którym posługiwali się osadnicy z południowego Tajwanu przybyli na Filipiny około 4 tys. lat temu.
Urheimat Jeszcze innym sposobem dociekania lokalizacji praojczyzny danej grupy języków jest analiza starych zapożyczeń z języków niespokrewnionych, świadcząca o kontaktach tych grup. Dające się na przykład zrekonstruować prasemickie formy zbieżne z formami zaświadczonymi w języku sumeryjskim, a także i takie, które odpowiadają zrekonstruowanym formom praindoeuropejskim, wskazują, że praojczyzna Semitów znajdowała się w sąsiedztwie ludów posługujących się językiem praindoeuropejskim i sumeryjskim. Metoda ta rzadko daje jednak jednoznaczną odpowiedź na pytanie o lokalizację praojczyzny.
Język prasemicki Istnieją też – współcześnie bardzo popularne – teorie umiejscawiające praojczyznę języków afroazjatyckich na Saharze na północ od jeziora Czad lub między wyżyną Tibesti a Darfurem. Hipotezy te zwykle uznają wyodrębnienie się języka staroegipskiego za niezależne od rozwoju języków semickich. W świetle tych hipotez ludy mówiące wczesnymi językami afroazjatyckimi (tj. późnymi dialektami języka praafroazjatyckiego) rozprzestrzeniłyby się z tak zlokalizowanej praojczyzny zarówno do Egiptu, jak i na tereny Rogu Afryki oraz dalej na Półwysep Arabski, gdzie rozwinąłby się język prasemicki. Tak więc w świetle większości hipotez praojczyzna Semitów na Bliskim Wschodzie wydaje się prawdopodobna.
Języki bantu W latach 70. XX wieku kilku niemieckich uczonych, m.in. Bernd Heine, Hans Hoff i Rainer Vossen, zaproponowało kilkuetapowy proces rozprzestrzeniania się języków bantu. Podobnie jak Greenberg za ich pierwotną siedzibę uznali tereny dzisiejszego Kamerunu. Zdaniem niemieckich uczonych drugim ośrodkiem były tereny Konga, skąd języki bantu rozprzestrzeniły się na południe, ku Angoli, Namibii i RPA oraz na południowy wschód, gdzie posługujące się nimi ludy utworzyły drugi ośrodek kulturowy. Znajdować się on miał na obszarze wskazanym przez Guthriego jako praojczyzna wszystkich języków bantu, a więc na terenie wyżyny Katanga w południowo-wschodniej Demokratycznej Republice Konga. Zgodnie z teorią niemieckich uczonych stąd miała nastąpić ostatnia faza ekspansji języków bantu na Afrykę Wschodnią.
Plemiona słowiańskie Plemiona słowiańskie – grupa wczesnośredniowiecznych lokalnych wspólnot osadniczych istniejących na obszarze zasiedlonym przez Słowian. Etnonimy ludów słowiańskich są najczęściej archaiczne, a wyjaśnienie ich pochodzenia utrudnia brak danych, mogących pomóc w wyjaśnieniu etymologii. Nazwa najstarsza, "Wenedowie", odnotowana po raz pierwszy w I wieku n.e., nie została do naszych czasów wyjaśniona. W związku z tym, że występuje ona na różnych obszarach europejskich, można przyjąć, iż dotyczyła pierwotnie wszystkich indoeuropejskich plemion wędrownych na południe od Bałtyku i dopiero po kilkuset latach dostała się – drogą sukcesji – wywodzącym się z tego samego pnia Słowianom. Sami Słowianie nie używali w czasach historycznych tej nazwy. Z kolei nazwa "Słowianie" powstała nie wiadomo kiedy i nie wiadomo, jaka jest jej etymologia. Najczęściej badacze wywodzą ją z ie. rdzenia "k'leu-" ("płynąć"). Nie da się z tego wywieść twierdzenia, że ich praojczyzna leżała gdzieś nad brzegami mórz, można się tego natomiast dopatrywać w nazwie Wieletów, zapisanej w II wieku n.e., w której tkwi indoeuropejski rdzeń "uel-" (łac. "velum" – żagiel).