Top 10 similar words or synonyms for toreskyene

rokkekjerringa    0.729977

gyranfisen    0.712260

vordere    0.710377

skruven    0.709108

schaufelspitze    0.706774

eppenberg    0.706021

fugløykalven    0.703701

stortoppen    0.703297

veotinden    0.702111

cirrusskyene    0.701266

Top 30 analogous words or synonyms for toreskyene

Article Example
Tornado Støv som er kvervla opp av torevêret, kraftig regn og hagl og nattemørket er alle faktorar som kan skjule tornadoar. Tornadoar under slike forhold er spesielt farlege, sidan det berre er radarobservasjonar eller lyden av dei som kan åtvare folk om at dei er på veg. Heldigvis oppstår dei fleste tornadoar i dei regnfrie områda av toreskyene, og om ettermiddagen når det er lyst. I tillegg blir tornadoar om natta ofte lyst opp av lynnedslag
Lyn i den øvre atmosfæren I 1920-åra føresåg den skotske fysikaren C. T. R. Wilson at den elektriske nedbrytinga av eit lynnedslag burde skje i den øvre atmosfæren, høgt over dei store toreskyene. Det var først 6. juli 1989 at dei første direkte visuelle bevisa på dette vart dokumentert av forskarar frå University of Minnesota. Fleire år etter dei vart oppdaga vart fenomenet kalla 'sprites' eller «andar» av forskarar på University of Alaska. Uttrykka raude andar og blå jettar vart populære etter at videoklipp frå eit forskingsfartøy som studerte andane i 1994 vart sirkulert.
Monsun Den nordamerikanske monsunen (NAM) oppstår frå seint mai eller tidleg juni og varer til ut i september. Den spreier seg frå Mexico og til det sørvestlege USA i midten av juli. Den råkar Mexico langs Sierra Madre i tillegg til dei amerikanske statane Arizona, New Mexico, Nevada, Utah, Colorado, det vestlege Texas og California. Monsunen flyttar seg til fjellkjedene i det sørlege California, men rekk ikkje ut til kysten og ofte er dei tilknytta toreskyene berre ein halvtimes køyretur inn frå kysten. Monsunen i Nord-Amerika har og blitt kalla «Mexicansk monsun», «sørvestmonsunen», «ørkenmonsunen» eller «Arizonamonsunen».
Lyn Ein har oppdaga dei siste 15 åra at det blant lynprosessane er ein mekanisme som kan generere gammastrålar. Desse forlet atmosfæren og er observert av romfartøy. I 1994 blei desse gammastrålane (Terrestrial Gamma-Ray Flashes, TGF) tilfeldigvis observert av NASA, og i 1996 blei gammastrålane observert i samband med eitt individuelt lynnedslag. Vidare forsking har vist at desse gammastrålane har høgare energi enn gammastrålane som kjem frå sola. Etter å ha overvaka Karibia i fire månader i 2004 oppdaga forskarar at gammastrålane måtte kome frå innsida av toreskyene. Overraskande nok viste det seg òg at gammastrålane oppstår 1,24 millisekund før lynnedslaget, men dette kan ha vore på grunn av unøyaktige klokker i romfartøyet som observerte gammastrålane. Seinare målingar har vist at strålane kjem 1-3 ms etter lynnedslaget, og indikerer med det at strålane kjem som eit resultat av lynnedslaget, og truleg oppstår mykje høgare i atmosfæren, kanskje fleire titals km over toreskya der gammastrålane kan forlate den svært tynne atmosfæren utan å bli absorbert.