Top 10 similar words or synonyms for შანშიაშვილის

დარისპანის    0.929498

გოძიაშვილი    0.927324

მაღალაშვილი    0.922504

შანშიაშვილი    0.917353

დოდო    0.916506

სუმბათაშვილ    0.916219

ლამარა    0.913132

ხანუმა    0.912957

ნახუცრიშვილის    0.910771

უშანგი    0.910663

Top 30 analogous words or synonyms for შანშიაშვილის

Article Example
სანდრო ახმეტელი 1920 წელს მიიწვიეს რეჟისორად თბილისის ქართულ თეატრში, სადაც დადგა სანდრო შანშიაშვილის "ბერდო ზმანია".
საქართველო (ჟურნალი) „საქართველო” — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურულ-მხატვრული ჟურნალი. გამოდიოდა 1908 წელს თბილისში. რედაქტორ-გამომცემელი — ვ. გუნია. აშუქებდა საქართველოს ეროვნულ საკითხებს. თანამშომლობდნენ ვ. წერეთელი, მ. წერეთელი, მ. ჯანაშვილი, დ. დეკანოზიშვილი და სხვები. იბეჭდებოდა ა. წერეთლის, ნ. ლორთქიფანიძის, ს. შანშიაშვილის, ი. გრისაშვილის და სხვა ქართველ მწერალთა ნაწარმოებები. ოსკარ შმერლინგის, დ. კაკაბაძის, ს. შანშიაშვილის, ა. გოგიაშვილისა და სხვათა კარიკატურები და სურათები. დაიხურა ადგილობრივი ხელისუფლების განკარგულებით.
KID Jesus KID Jesus — ქართული ალტერნატიული და ინდი-როკ ჯგუფი. ჩამოყალიბდა 2012 წელს, თბილისში, ლევან შანშიაშვილის (გიტარა, ვოკალი), ცოტნე ჩიქობავას (ბას-გიტარა) და არჩილ შიოშვილის (დასარტყმელი საკრავები) მიერ.
სანდრო ახმეტელი 1924 წელს ახმეტელი იყო ერთ-ერთი ინიციატორი მსახიობთა კორპორაცია "დურუჯის" დაარსებისა (1924). იგი იყო კოტე მარჯანიშვილის მოწაფე და მისი მრავალი დადგმის თანაავტორი (ჯ. სინგის "გმირი", 1923; ს. შანშიაშვილის "ჰერეთის გმირები", უ. შექსპირის "უინძორელი ცელქი ქალები", ორივე 1924 და სხვა).
აკაკი ხორავა ხორავა რეალისტური თეატრალური ხელოვნების უდიდესი ოსტატია. მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ქართული და მთელი საბჭოთა თეატრის განვითარების საქმეში. ხორავას ხელოვნებაზე დიდი გავლენა მოახდინეს კ.მარჯანიშვილმა და ა.ახმეტელმა. საუკეთესო როლები: იოქანაანი ( უალდის "სალომე"), ანდუყაფარი ( ერისთავის "გაყრა"), უსახელო ( ტოლერის "კაცი-მასა"), ლაერტი ( შექსპირის "ჰამლეტი"), ბერსენევი ( ლავრენიოვის "რღვევა"), ანზორი ( შანშიაშვილის "ანზორი"), არგიშდი ( დადიანის "თეთნულდი"), კარლ მოორი ( შილერის "ყაჩაღები"), პლატონ კრეჩეტი ( კორნეიჩუკის "პლატონ კრეჩეტი "), არსენა ( შანშიაშვილის "არსენა"), პედრო ( მდივნის "ალკაზარი"), ოტელო ( შექსპირის "ოტელო", ეს როლი საბჭოთა სამსახიობო ხელოვნების შედევრად ითვლება), ივანე მრისხანე (სოლოვიოვის "დიდი ხელმწიფე"), ოიდიპოსი ( სოფოკლეს "ოიდიპოს მეფე"), სირანო ( როსტანის "სირანო დე ბერჟერაკი"), ტარიელი ( ქიაჩელის "ტარიელ გოლუა"), ბორის გოდუნოვი ( პუშკინის "ბორის გოდუნოვი ") და სხვა.
სიმბოლიზმი ქართულ დრამატურგიასა და თეატრში სიმბოლიზმი თავს იჩენს XX საუკუნის პირველ ათეულ წლებში. იგი წარმოდგენილია პიესებით:სანდრო შანშიაშვილის „შვების თავადი“ (1908—1911), „მეფე-მგოსანი“ (1912); სანდრო ცირეკიძე „პირიმზე“ (1918), პოლიკარპე კაკაბაძის „სამი ასული“ (1919). ამ პიესებში შეიმჩნევა ის წინააღმდეგობანი, რაც საერთოდ დამახასიათებელია სიმბოლისტური მწერლობისათვის: რეალისტური ხელოვნების ტრადიციებისაგან ირაციონალობისა და მისტიკურობისაკენ გადახრა, თანამედროვე სინამდვილისადმი პროტესტი, უსამართლობის სასტიკი მხილება ახალი მხატვრული გამომსახველობითი საშუალებების მეოხებით. ქართველი რეჟისორების მიერ დადგმული სიმბოლისტური პიესებიდან აღსანიშნავია: მორის მეტერლინკის „მარიამ მაგდალინელი“ (სპექტაკლის რეჟისორი იყო ლადო ალექსი-მესხიშვილი, ხოლო მისი გარდაცვალების შემდეგ დაამთავრა შ. ბერიშვილმა, 1921), ოსკარ უაილდის „სალომე“ (რეჟისორი კოტე მარჯანიშვილი, 1922), სანდრო შანშიაშვილის „ბერდო-ზმანია“ (რეჟისორი სანდრო ახმეტელი, 1920) და სხვ.
გალაკტიონი (ჟურნალი) „გალაკტიონი“, ქართული ერთდღიური ლიტერატურული გაზეთი, მიძღვნილი გალაკტიონ ტაბიძისადმი. გამოვიდა თბილისში 1927 წლის ივნისს გ. ტაბიძის „რჩეულის“ გამოცემასთან (1927) დაკავშირებით. გაზეთში დაბეჭდილია სანდრო შანშიაშვილის, დავით კლდიაშვილის, ვასილ ბარნოვის, ვალერიან გუნიას, შალვა დადიანის, ია ეკალაძის, ილო მოსაშვილის, ზაქარია ჭიჭინაძის, შიო მღვიმელი, გიორგი ქუჩიშვილის, ლ. მეგრელიძის, დ. ახვლედიანის და სხვა მწერლების მოგონებები, წერილები, ლექსები.
სანდრო შანშიაშვილი სანდრო შანშიაშვილის კალამს ეკუთვნის 30-მდე სხვადასხვა ჟანრის დრამატული ნაწარმოები, მათ შორის: „სპატაკი“, „ჰერეთის გმირები“, „როდამ“, „ანზორი“, „სამნი“, „არსენა“, „ფოლადაური“, „გიორგი სააკაძე“, „კრწანისის გმირები“ და სხვა. მასვე ეკუთვნის ზაქარია ფალიაშვილის ოპერის „ლატავრასა“ და დ. არაყიშვილის ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ ლიბრეტო. აღსანიშნავია აგრეთვე მწერლის მთარგმნელობითი საქმიანობა. მან გაამდიდრა ჩვენი თეატრი კლასიკური რეპერტუარით, შილერის, გოგოლის და სხვათა ნაწარმოებებით.
ემანუელ აფხაიძე აფხაიძე კომედიური ჟანრის მსახიობი იყო. შექმნა მკვეთრი სცენური ფორმითა და არტისტიზმით აღბეჭდილი მრავალფეროვანი რეალისტური სახეები - საქმისაი (დადიანის „თეთნულდი"), სოლომონ მორბელაძე (კლდიაშვილის „შემოდგომის აზნაურები"), ნესტორი (დადიანის „ნაპერწკლიდან"), გონჯა (შანშიაშვილის „არსენა"), ბესო (სუმბათაშვილის „ღალატი"), მირზა (მოსაშვილის „ჩაძირული ქვები", სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1951), დუდკინი (ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი"), პანდოლფო (გოლდონის „საპატარძლო აფიშით"), დიეგო (ფლეტჩერის „ესპანელი მღვდელი"), რაგნო (როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი").
გრდემლი (კრებული) „გრდემლი“ — ქართული ლიტერატურული კრებული. გამოიცა თბილისში სამ წიგნად. I-II წიგნი გამოვიდა 1912 წელს, III — 1916 წელს. „გრდემლში“ დაბეჭდილია ა. აბაშელის, შიო არაგვისპირელის, ვასილ ბარნოვის, ი. გედევანიშვილის, ს. გორგაძის, იოსებ გრიშაშვილის, პაოლო იაშვილის, ია კარგარეთელის, დავით კლდიაშვილის, ნიკო ლორთქიფანიძის, კ. მაყაშვილის, ა. პაპავას, თედო რაზიკაშვილის, ვ. რუხაძის, გ. ტაბიძის, ტ. ტაბიძის, ლ. ქიაჩელის, ა. შანშიაშვილის, ა. ჭუმბაის და სხვათა ნაწარმოებები.