Top 10 similar words or synonyms for შავშეთს

დაღესტნიდან    0.844320

ყიზილბაშებს    0.819172

ჰერეთ    0.813969

მარბიელ    0.811636

გადმოსულ    0.811330

ჯავახეთს    0.811171

მიეშველა    0.810476

არქეოპოლისს    0.810256

რაჭას    0.808279

მოსახლეობდნენ    0.807957

Top 30 analogous words or synonyms for შავშეთს

Article Example
შავშეთი (ქალაქი) შავშეთი (, "შავშათ") — ქალაქი თურქეთის რესპუბლიკაში, ართვინის პროვინციაში, ამავე სახელწოდების რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. სახელწოდება „შავშეთ“ უკავშირდება ისტორიულ ქართულ რეგიონს, შავშეთს, თუმცა ამ ადგილას ქართული ქალაქი ამ სახელწოდებით (შავშეთი) არასდროს ყოფილა. შავშეთის მოსახლეობა 2012 წლის აღწერით 6 753 ათას ადამიანს შეადგენს.
ქართულ-სელჩუკური ომები XI საუკუნის 80-იანი წლების სასაწყისი თურქ-სელჩუკთა ურიცხვი ბრბოების ახალი შემოსევებით აღინიშნა. დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი „დიდი თურქობის დასაწყისად 1080 წელს მოიხსენიებს („რამეთუ ქორონიკონ იყო სამასი). თურქები შეესივნენ კლარჯეთს, შავშეთს, აჭარას, სამცხეს, ქართლს, არგვეთს. ერთ დღეს დაწვეს ქუთაისი, არტანუჯი და კლარჯეთის უდაბნოები. თურქ-სელჩუკები თოვლის მოსვლამდე დარჩნენ საქართველოში. ასე გაგრძელდა მომავალშიც: გაზაფხულობით შემოვიდოდნენ, ხოლო ზამთარში უკან ბრუნდებოდნენ.
მარბიელი მარბიელი — ფეოდალური ქვეყნის ლაშქარი ან ლაშქრის ნაწილი, რომელიც შეესეოდა დამარცხებულ ქვეყანას ან მშვიდობიან ვითარებაში მოულოდნელად დაეცემოდა და დაარბევდა მას ალაფისა და ტყვეების ხელში ჩასაგდებად, ზოგჯერ კი — ტაქტიკური განზრახვით. მაგ., ბაგრატ IV-ის მეფობაში სპარსელთა ლაშქარი "„უგრძნეულად მოვიდა და შემუსრა კანგარი და თრიალეთი, და დღესა ერთსა მარბიელმან მისმან მიუწია ყუელის ყურსა, გარდავიდა შავშეთს“." თამარ მეფის მხედრებმა "„ილაშქრეს ქვეყანასა კარისა და კარნიფორისასა, და მოარბიეს ვიდრე ბასიანამდის და გამარჯვებულნი და აღვსილნი შემოიქცეს“".
გიორგი II (საქართველოს მეფე) სელჩუკებმა თავდაპირველად მოაოხრეს ასისფორნი და კლარჯეთი ზღვისპირამდე. შემდგომში მათი რისხვა დაატყდა შავშეთს, აჭარას, სამცხეს, ქართლს, არგვეთს, სამოქალაქოს და ჭყონდიდს. მათ ერთ დღეში აიღეს და დაწვეს ქუთაისი. ამავე დროს, მათმა რაზმებმა ააოხრეს კლარჯეთისა და არტანუჯის უდაბნოები. სელჩუკთა შემოსევამ რამდენიმე თვეს გასტანა. მათ პარპაშს დაერთო მძიმე ზამთარი. გახიზნულ მოსახლეობას სიცივე და შიმშილი კლავდა. ამის შემდეგ ისინი ყოველ გაზაფხულზე ესხმოდნენ თავს აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოს და დაზამთრებამდე რჩებოდნენ.
ანჩის საეპისკოპოსო X საუკუნის დამდეგს, აშოტ კუხის დროს ანჩის საეპისკოპოსოს გამოეყო ცალკე ეპარქია, რომელზეც ტბეთის საეპისკოპოსო დაარსდა. მათ შორის გამყოფი საზღვარი ისევე როგორც კლარჯეთსა და შავშეთს შორის იყო მდ. სამწყარისწყალი. მის ჩრდილოეთ ანუ მარჯვენა ნაპირზე მდებარეობს სოფ. ნორგიალი, რომელიც შავშეთად იყო ცნობილი; აი რას ამბობს გიორგი მერჩულე: «იყო ნეტარი მიქელ ქუეყანისა შავშეთისაჲ სოფლისა ნორგიალისაჲ»-ო. შესაბამისად გომოდის რომ ანჩის საეპიკოპოსო მოიცავდა კლარჯეთის ტერიტორიას, ხოლო შავშეთის საეპიკოპოსო ცენტრი ტბეთი იყო, შესაბამისად მათ შორის საზღვარი უკიდურეს დასავლეთში მდინარე სამწყალზე გადიოდა. თავად სოფელი ანჩა () სადაც საკათედრო ტაძარი მდებარეობდა მდებარეობს აღნიშნული მდინარის მარცხენა ნაპირას.
ჰაბიბ იბნ მასლამას შემოსევები საქართველოში ჰაბიბ იბნ მასლამას შემოსევები საქართველოში — არაბთა სახალიფოს სარდლის ლაშქრობები; მიზნად ისახავდა საქართველოს დაპყრობას და არაბთა ბატონობის დამყარებას. ალ-ტაბარის (838-923 წწ.) ცნობით, ჰაბიბმა საქართველოში პირველად 643 წელს ილაშქრა, მაგრამ სასურველ შედეგს ვერ მიაღწია და უკუიქცა. ალ-ტაბარისა და სხვა არაბი მწერლების - ალ-ბალაზურის, იაკუბისა (გ. 897 წ.) და ალ-ფაკიჰის (გ. 885 წ.), აგრეთვე ისტორიკოსების მიქაელ სირიელისა (1126-1196 წწ.) და სტეფანოს ტარონეცის ცნობებით, 645 წელს ჰაბიბი ისევ მოვიდა საქართველოში დიდი ლაშქრით და დაეუფლა თბილისს სანახებითურთ, აგრეთვე გარდაბანს, კასპს, ქსანს, ხუნანს, ქსოვრისს, ბაზალეთს, ჯავახეთს, სამცხეს, შავშეთს, კახეთს, წანარეთსა და დიდოეთს. ე. ი. მთელ აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოს. დაპყრობილი ადგილების მოსახლეობა მან დაბეგრა ჯიზიით, ხარაჯით და უბოძა მათ უშიშროებისა და ვალდებულებების წიგნი „დაცვის სიგელი“, რომელშიც განსაზღვრული იყო დაპყრობილისა და დამპყრობელის უფლება-მოვალეობანი (სხვა მოსაზრების მიხედვით დაცვის სიგელი გაფორმდა 654/655 წწ.)
კლარჯეთი IX საუკუნიდან სამხრეთი საქართველოს და მათ შორის კლარჯეთის ისტორიაშიც ახალი ეპოქა იწყება. საუკუნის დასაწყისშივე აშოტ ბაგრატიონის მიერ სამხრეთ საქართველოში დაარსდა ტაო-კლარჯეთის სამეფო, რომელიც უშუალოდ ტაოსა და კლარჯეთის გარდა მოიცავდა სხვა ისტორიულ რეგიონებსაც, შავშეთს, კოლას, არტაანსა და სხვა. ამ მოვლენის სხვადასხვაგვარი დათარიღება არსებობს — ზოგიერთი მეცნიერი სამეფოს დაარსების თარიღად 809 წელს მიიჩნევს, სხვები კი 813 წლის ახლო ხანებზე საუბრობენ. სუმბატ დავითის ძის მიხედვით აშოტი თავიდან ქართლის ერისმთავარია. იგი იბრძოდა არაბთა წინააღმდეგ, თუმცა დამარცხდა და იძულებული გახდა, კლარჯეთში გაქცეულიყო, რომელიც ბიზანტიის იმპერიის გავლენის სფეროში იყო მოქცეული. ახალი სამეფოს დაარსების შემდეგ აშოტმა კურაპალატის ტიტულიც მიიღო. რამდენიმე წლის შემდეგ აშოტმა ისარგებლა სახალიფოში დაწყებული არეულობით და არაბების წინააღმდეგ ბრძოლა განაგრძო. ბრძოლები წარმატებული გამოდგა და 820 წლისათვის ტაო-კლარჯეთის სამეფოს უკვე ქართლიც ექვემდებარებოდა.