Top 10 similar words or synonyms for ქსოვილზე

ფირფიტისებრი    0.895244

ძაფებით    0.881066

კიროვანი    0.877039

მინისებრი    0.875015

მწუწნავი    0.874907

ჯამისებრი    0.873403

ხორკლიანი    0.871525

პრიზმული    0.871443

ამაზონიტი    0.870690

ფოთლისებრი    0.869616

Top 30 analogous words or synonyms for ქსოვილზე

Article Example
ესტამპი ესტამპი (ფრანგ. estampe < estamper - ანაბეჭდის ამოღება), დაზგური ბეჭდვითი გრაფიკის ნაწარმოები, ნახატის ანაბეჭდი ქაღალდზე (ზოგჯერ პერგამენტზე ან ქსოვილზე). ესტამპის ყველაზე გავრცელებული სახეობებია გრავიურა და ლითოგრაფია. ფოტორეპროდიქციისაგან განსხვავებით ესტამპი იბეჭდება საანაბეჭდო ფორმიდან, რომელსაც მხატვარი, გრავიორი ან ლითოგრაფი ამზადებს.
ბერბერები მეოცე საუკუნეში ბერბერი მოსახლეობის რაოდენობა მცირდება. ისინი პატარა თემებად ცხოვრობენ ძირითადად მთაგორიან ტერიორიებზე. მათი საქმიანობის ძირითად ნაწილს წარმოადგენდა სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა. ასევე ბერბერები დაკავებულები იყვნენ მსუბუქი მრეწველობითაც, მაგალითად ტყავსა და სხვადასხვა ქსოვილზე მუშაობით.
ბალთა (სამკაული) ბალთა, ტანსაცმლის (ჩვეულებრივ, სარტყლის) ან ცხენის აღკაზმულობის (ავშარა, აღვირი და სხვა) ლითონის სამკაული, ლითონის ფირფიტა, რომლის ზედაპირი მხატვრულადაა დამუშავებული,შემკულია სხვადასხვა გამოსახულებით, გავარსით, გრეხილით ან ფერადი თვლებით. ქვედაპირზე, ჩვეულებრივ, აქვს ყუნწი ქსოვილზე ან ტყავზე დასამაგრებლად. ზოგკერ ამავე მიზნით ბალთას უკეთდებოდა ნახვრეტები.
In vivo მეცნიერებაში "in vivo" აღნიშნავს ცოცხალ ორგანიზმში ცოცხალ ქსოვილზე (ან ცოცხალი ქსოვილის შიგნით) ექსპერიმენტის ჩატარებას. ტერმინის ამგვარი გამოყენება გამორიცხავს ცოცხალი ორგანიზმის ნაწილის (მაგალითად, როგორც ეს კეთდება "in vitro" ტესტების დროს) ან მკვდარი ორგანიზმის გამოყენებას. ცხოველებზე ტესტირება და კლინიკური ცდები არის "in vivo" გამოკლვევის ფორმები.
გრეივსის დაავადება თიროიდ-ასოცირებული ოფთალმოპათია არის ერთ-ერთი ყველაზე ტიპიური სიმპტომი გრეივსის დაავადებისა. სხვადასხვა ტერმინებია მის აღსანიშნად გამოყენებული, მაგრამ ყველაზე მეტად გრეივსის ოფთალმოპათია. თროიდული თვალის დაავადება არის ანთებითი მდგომარეობა, რომელიც მოქმედებს ორბიტის ნაწილებზე ექსტრაოკულური კუნთებზე და ორბიტის ცხიმოვან ქსოვილზე. იგი თითქმისი ყოველთვის გრეივსის დაავადებასთან არის დაკავშირებული მაგრამ იშვიათად თავს იჩენს ჰაშიმოტოს თირეოიდიტის, საკუთრივ ჰიპოთირეოდიზმის, ან ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს დროს.
სისხლდენის შესაჩერებელი ინსტრუმენტები აღნიშნული ინსტრუმენტები შედგება ორი ფუნქციური ნაწილისაგან , რომელიც ერთმანეთთან დაკავშირებულია ხრახნით . თითოეულ მათგანის ბოლოზე არის ე.წ. სამუშაო ტუჩი – ”ბრანში” და რგოლი თითისთვის. მომჭერები ბრანშის ფორმის მიხედვით განსხვავდებიან ერთმანეთისგან. შესაძლოა ჰქონდეთ ღარები, კბილები, იყოს სწორი ან მოხრილი. ქსოვილზე ფიქსაციისთვის ბრანშებს, რგოლებთან ახლოს, გააჩნია ჩამკეტი ე.წ. კრემალიერი , ეს უკანასკნელი ლითონის ზოლია რამდენიმე კბილით. ი
დაჩითვა დაჩითვა — ქსოვილზე მხატვრული სახეების გადატანა ხის საბეჭდების (საჩითავი ყალიბების) საშუალებით. აღმოსავლეთი ქვეყნების მსგავსად ხელოსნობის ეს დარგი ძველად საქართველოშიც ფართოდ ყოფილა გავრცელებული. ამას ადასტურებს წერილობითი წყაროები. XII-XVIII საუკუნეებში ქართული ხელნაწერი წიგნების ყდებზე გამოკრული დაჩითული ქსოვილების იშვიათი ნიმუშები და ეთნიკური კოლექციები. გვიანდელი ფეოდალური ხანის წერილობითი წყაროებიდან ჩანს, რომ საქართველოს ზოგიერთ ქალაქში ქსოვილების დასაჩითი საგანგებო სახელოსნოები იყო და მის მოხელეს მჩითავი ეწოდებოდა. XIX საუკუნეში ასეთი სამღებრო სახელოსნოები ყოფილა თბილისში, გორში, თელავში, ახალციხეში, ბათუმსა და სხვა ქალაქებში, ამ სახელოსნოებში სელის, ბამბისა და აბრეშუმის სადა ქსოვილებს პოზიტიური და ნეგატიური წესით ჩითავდნენ. პირველ შემთხვევაში გამოსაყვანი სახეები სადა ქსოვილის მთელ ზედაპირზე დაჰქონდათ; დაჩითვის ეს პოზიტიური წესი ფართოდ იყო გავრცელებული მთელ საქართველოში. ნეგატიური წესით დაჩითვის დროს (ბატიკა) კი ქსოვილის ზედაპირს საბეჭდავით უშუალოდ ცხიმნარევი ცვილის თხელ ფენას, რომელიც გამოსაყვან სახეებს ფარავდა. ამის შემდეგ ქსოვილს მთლიანად საღებავში ჩადებდნენ. საღებავი ქსოვილს ყველგან გაუჯდებოდა, გარდა ცვილით დაფარული ადგილებისა, ცვილის გაცლის შემდეგ ქსოვილზე ცვილით დაფარული მხატვრული სახეები თეთრად გამოჩნდებოდა. რუსეთსა და ევროპის ქვეყნებისაგან განსხვავებით, დაჩითვის ნეგატიურ წესს საქართველოში მარტო ლურჯი სუფრის დამზადების დროს იყენებდნენ.
სტრია ახალგაჩენილ სტრიებს ვარდისფერი ან იასამნისფერი ელფერი დაჰკრავს - ასეთ ფერს ნახეთქებში განვითარებულ შემაერთებელ ქსოვილში გამავალი სისხლძარღვები აძლევს. დროთა განმავლობაში სისხლძარღვები ცარიელდება და სტრიები თეთრდება, ნაწიბურებს ემსგავსება. ნაწიბურის ქსოვილზე პიგმენტი არ არის, ამიტომ სტრიები გარუჯვის შემდეგაც თეთრი რჩება და გარუჯულ კანზე უფრო მეტად შესამჩნევია. გლუკოკორტიკოსტეროიდების (პრედნიზოლონი, ჰიდროკორტიზონი) ხანგრძლივი გამოყენებისას, ასევე იცენკო-კუშინგის სინდრომის დროს სტრიები შესაძლოა მთელ სხეულზე გაჩნდეს, სახეზეც კი. ასეთ წარმონაქმნებს უფრო მეტი ფართობი უკავია და უფრო გაწელილი და ფართოა, ვიდრე თუნდაც ორსულობისას გაჩენილი სტრიები.
ოჯიბვე ოჯიბვეს მუსიკალური ინსტრუმენტების ასორტიმენტი მოიცავდა ჟღარუნებს, ფლეიტას, წყლის დოლსა და დიდ დოლებს, როგორებსაც იყენებდნენ „სიზმრის ცეკვისა“ და პაუვაუს დროს. სიმღერები ოჯიბვეებს ჩაესმოდათ სიზმარში მსტუმრებლებისგან, რომლებიც ამგვარად გადასცემდნენ მათ ძალებს განკურნებისთვის, ნაყოფიერი ნადირობისთვისა თუ ზოგიერთი ცერემონიის ჩატარებისვის. ხაზვისა და ხატვის ხელოვნება მოიცავდა მიგრაციის ამბებსა და სიმღერათა ჩაწერის სისტემებს მიდევივინის არყისმერქნიან გრაგნილებზე და პიქტოგრამებს ქვების წყალზემოთ მდებარე ზედაპირზე, როგორებიც, მაგალითად, გვხვდება ზემო ტბის აგავის ყურეში. 1960-იან წლებში ოჯიბვეს ფერმწერებმა ნორვალ მორისოს ხელმძღვანელობით შექმნეს ადგილობრივი მხატვრობის პიქტოგრამული, ანუ „ტყიანი ადგილების“ სკოლა. ტყავსა და ქსოვილზე ოჯიბვეს ქალებს აქვთ მაჩვზღარბას ფრთასაქმის, აბრეშუმზე მუშაობისა და მძივების აკინძვის ძველი ტრადიცია; ძირითადად იყენებენ მცენარეულ მოტივებს; არყის მერქნისგან მოწნული საქონელიც ასევე ფართოდ გამოიყენებოდა ფრთასაქმის საშუალებად.
ელექტროსტატიკა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე VII საუკუნეში ბერძენმა ფილოსოფოსმა თალეს მილეტელმა აღწერა, რომ შალის ქსოვილზე გახახუნებული ქარვის სხეული იზიდავს ქაღალდის ან შალის მსუბუქ ნაკუწებს. ეს მოვლენა უყურადღებოდ დარჩა 2200 წელზე მეტ ხანს. 1600 წელს ინგლისელმა მეცნიერმა ჯილბერტმა გაიმეორა მილეტელის ცდები და დაადგინა, რომ ასეთ თვისებებს ქარვის გარდა იძენს მინის ღერო, ფისი, ალმასი, და სხვა სხეულები. სხეულთა ამ თვისებას ელექტროობა უწოდეს. თავის ცდებში ჯილბერტმა ვერ შეძლო ლითონის დაელექტროება ხახუნით და აღნიშნა, რომ არიან ისეთი სხეულები რომლებიც ხახუნით არ ელექტროვდებიან, მაგრამ ეს აზრი არასწორი აღმოჩნდა. შემდეგ რუსმა მეცნიერმა ვასილი პეტროვმა მეტალებიც დააელექტროვა ხახუნით. დღეისათვის დამკიცებულია, რომ ხახუნით ელექტროვდება ნებისმიერი სხეული განურჩევლად მათი აგრეგატული მდგომარეობისა.