Top 10 similar words or synonyms for ქობულაშვილი

ცეცხლაძე    0.945223

შეყლაშვილი    0.944787

თოხაძე    0.942193

ხაფავა    0.941222

წეროძე    0.939649

ქუჩუკაშვილი    0.939630

იროდიონ    0.938919

ინწკირველი    0.938772

კოპალეიშვილი    0.938759

მაღლაფერიძე    0.938173

Top 30 analogous words or synonyms for ქობულაშვილი

Article Example
ვახტანგ VI XVIII საუკუნის დასაწყისს ივანე ჯავახიშვილი ქართული მწერლობის ენციკლოპედიურ ხანას უწოდებს. ამ ხანებში ქართლში მოღვაწეობდნენ კულტურის გამოჩენილი წარმომადგენლები: სულხან-საბა ორბელიანი, ონანა ქობულაშვილი, გივი თუმანიშვილი, დომენტი ბაგრატიონი და სხვ.
ონანა მდივანი ონანა მდივანი (ნამდვილი სახელი და გვარი "ონანა გიორგის ძე ქობულაშვილი") (დ. 1757/1758 — გ. 1728, მოსკოვი) — ქართველი პოეტი, მდივან-მწიგნობარი ერეკლე I-ისა და მისი შვილების კარზე.
ნატალია უნაფქოშვილი ნატალია უნაფქოშვილი დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა პედაგოგიური კადრების შერჩევას. მან თავის გარშემო შემოიკრიბა საქმისადმი ერთგული, ენთუზიასტი ადამიანები. ბაღის პირველი აღმზრდელები იყვნენ ელენე კარგარეთელი და ნინო ლორთქიფანიძე. ამ ბაღში სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდნენ აღმზრდელები: პ. ქუჩუკაშვილი, ლ. ქობულაშვილი, ა. ქობულაშვილი, ნ. ფარცხალაძე, ნ. მთვარელიშვილი, ნ. გურგენიძე, ნ. ქაშიაშვილი და სხვ. ბავშვთა მუსიკალურ აღზრდას უძღვებოდნენ: ნინო ბარნოვა, ელენე ტერიშვილი, ნათელა ჯავახიშვილი (ი. ჯავახიშვილის ქალიშვილი), რ. ლორთქიფანიძე. აქ მოღვაწეობდნენ ექიმები: ა. კანდელაკი, ა. კორინთელი; მხატვრები თ. კეჩხუაშვილი და ბ. ავალიშვილი; ოსტატი მ. გუდიაშვილი; ფსიქოლოგი ბ. ხაჭაპურიძე.
ნაკადული (ფურცელი) ნაკადული, ქართული პედაგოგიური ფურცელი. გამოდიოდა 1904-1906 წლებში თბილისში 2 თვეში ერთხელ. სხვადასხვა დროს რედაქტორები იყვნენ ე. ერისთავი, ნ. ზურაბიშვილი, ა. მდივანი, მ. მაჭავარიანი. გამომცემელი - ნ. ქობულაშვილი. გამოიცა 7 ნომერი. იბეჭდებოდა წერილები ბავშვთა ზნეობრივი აღზრდის, სახალხო განათლების, ფსიქოლოგიის, საშინაო აღზრდისა და სხვა საკითხებზე, თანამშრომლობდნენ ექიმი ა. ბალარჯიშვილი, ე. ელიავა, შ. ჩიტაძე, პ. სურგულაძე, გ. ნათაძე, ა. მიქაბერიძე, ა. ნათაძე და სხვები.
ნაკადული (საბავშვო ჟურნალი) „ნაკადულის“ რედაქტორები იყვნენ ე. ერისთავი და ნ. ზურაბიშვილი (1904-1905), მ. დემურია (1906-1909), ნ. ნაკაშიძე (1910-1920). 1921-1927 წლებში — სარედაქციო კოლეგია. გამომცემლები — ნ. ქობულაშვილი (1906-1920), განათლების სახალხო კომისარიატი და საქართველოს ალკკ ცენტრალური კომიტეტი (1921-1922), „სახელგამი“ (1923-1927). განათლების სახალხო კომისარიატმა „ნაკადულის“ ნაცვლად 1928 წელს დაიწყო ჟურნალ „ოქტომბრელის“ გამოცემა.
პალინდრომი პალინდრომი (ბერძნ. Παλίνδρομος (palíndromos) — უკუღმა მოძრავი), სიტყვა, ფრაზა ან ლექსი, რომელიც წაღმა და უკუღმა ერთნაირად იკითხება. მაგ., ატამი ითესა, ასეთი იმატა (ხალხური). პალინდრომი გავრცელებული იყო აღმოსავლეთ სამყაროში, გვხვდება ძვ. ბერძნულ პოეზიაშიც. ძვ. ქართულში მას „წაღმა-უკუღმა წასაკითხავი ლექსი“ და „შუამბრუებული ლექსი“ ერქვა. გვხვდება ე. წ. აღორძინების ხანის ქართველ პოეტებთან [ იაკობ შემოქმედელი (დუმბაძე), ონანა მდივანი (ქობულაშვილი), ვახტანგ VI და სხვები]. თანამედროვე ქართულ პოეზიაში პალინდრომის ნიმუშია:
ხევსურეთის ისტორია ეს გარემოება საფრთხეს უმზადებდა თვით რუსეთის ბატონობას ჩვენში. ამან მეტად შეაშფოთა მეფის ხელისუფლება, რომელიც ახლა ცდილობდა მიამბოხეთა ბანაკიდან ფშავ-ხევსურეთი როგორმე გამოეთიშა. ამ მიზნით ვოლკონსკიმ ძღვნითა და საჩუქრებით ფშავ-ხევსურეთში გაგზავნა ალექსანდრე მაყაშვილი და დავით ქობულაშვილი. ვოლკონსკის ამ ელჩების დიპლომატობას, ქრთამს და საჩუქრებს ეტყობა ჩქარა გაუჭრია და ხევსურეთის თემებს 1804 წლის 29 ივნისს იმპერატორის ერთგულებაზე წერილობითი პირობა დაუდვიათ:
ნაკადული (მოზარდების ჟურნალი) „ნაკადული“, ქართული ყოველთვიური სურათებიანი ჟურნალი მოზარდებისათვის, გამოდიოდა 1904-1920 წლებში თბილისში. სხვადასხვა დროს რედაქტორები იყვნენ ნ. ერისთავი და ნ. ზურაბიშვილი (1904-1905), მ. დემურია (1906-1910), ნ. ნაკაშიძე (1911-1920). გამომცემლები — ნ. ქობულაშვილი (1904-1905), პ. თუმანიშვილი (1906-1920). ჟურნალში ქვეყნდებოდა აღმზრდელობითი და პედაგოგიური ხასიათის მოთხრობები, ლექსები, მოგონებები, ისტორიული ამბები, წერილები მითოლოგიაზე და სხვა თემებზე. თანამშრომლობდნენ აკაკი წერეთელი, ვაჟა-ფშაველა, იროდიონ ევდოშვილი, შიო არაგვისპირელი, სოფრომ მგალობლიშვილი, ალექსანდრე მიქაბერიძე, ვარლამ რუხაძე, დუტუ მეგრელი, ეკატერინე გაბაშვილი, ნიკოლოზ კეცხოველი და სხვები.
მარტყოფი ახლანდელი მარტყოფის ტერიტორია დასახლებულია I-II საუკუნეებიდან; VI საუკუნემდე აკრიანი (ქვიანი ადგილი) ერქვა. ფიქრობენ, რომ სახელწოდება მარტყოფი მოდის ასურელი მამის ანტონ მარტყოფელის (მარტომყოფელი) სახელიდან. XIII საუკუნიდან აქ რუსთავ-მარტყოფის საეპისკოპოსოს კათედრალი იყო. XV საუკუნიდან სადროშოს ცენტრია, აქვს იყო კახეთის მეფეთა ერთ-ერთი რეზიდენცია. 1625 წელს მარტყოფის ველზე გაიმართა ბრძოლა სპარსელთა და ქართველთა ლაშქარს შორის. ძველად მარტყოფი ლიტერატურული საქმიანობის კერაც იყო. აქ მოღვაწეობდნენ პოეტები და მწიგნობრები ნიკოლოზ ჩერქეზიშვილი (XVII-XVIII სს.), იოანე ქობულაშვილი (XVIII ს.), სტეფანე ჯორჯაძე (XVIII ს.) და სხვები.
ვახტანგ VI ვახტანგ VI-ის ამალას, პეტრე I-ის სამეფო კარზე გაგზავნილი სიის მიხედვით, შეადგენდა 1214 (ზოგი ვერსიით 1208) კაცი. პოლკოვნიკ ლიცკინის მოხსენების მიხედვით კი, რუსეთში ჩასულ ქართველთა რაოდენობა 1885 კაცს აღწევდა, რაც იმით აიხსნება, რომ ამალა ჩრდილოეთ კავკასიაში ადრე ჩასული ქართველებით შეივსო. ამალაში იყვნენ მეფის ოჯახის წევრები: დედოფალი რუსუდანი, შვილები: ბაქარი, ვახუშტი და გიორგი; ძმები: სვიმონი, კონსტანტინე, ადარნასე; და — ხვარაშანი. მეფე ქაიხოსროს შვილები დავითი და ანა. სარდლები, სახლთუხუცესები, მღვდელმთავრები, დიდებულები თავიანთი ოჯახის წევრებითა და მსახურებით. ვახუშტის მეუღლეს, ორი ვაჟისა და ორი ასულის გარდა, თან ახლდა ერთი გამდელი, 13 მოახლე, 25 მსახური, 5 თავადი 7 ყმით და 19 აზნაური 17 ყმით. ვახტანგ მეფის პირადი ამალა 530 კაცს ითვლიდა, რუსუდან დედოფლისა — 101-ს, ბაქარისა — 242-ს, სვიმონისა — 83-ს და ა. შ. ამალაში, ასევე, იყვნენ მეცნიერები და მწერლები: მამუკა ბარათაშვილი, ონანა ქობულაშვილი, გაბრიელ გელოვანი და სხვ.