Top 10 similar words or synonyms for კრასუსმა

მანლიუსი    0.905272

კორვუსი    0.896877

ცელიომონტანუსი    0.879518

ვისოლუსი    0.872561

ვალერიუსმა    0.872347

პართიელებთან    0.872041

ატილიუს    0.866360

კომოდუსის    0.866246

ტარკვინიუს    0.865320

სპარტელებს    0.864437

Top 30 analogous words or synonyms for კრასუსმა

Article Example
მარკუს ანტონიუსი ძვ. წ. 53 წელს სირიის რომაელმა მმართველმა, მარკუს ლიცინიუს კრასუსმა მდინარე ევფრატის გასწვრივ, პართიის ტერიტორიაზე სამხედრო ექსპედიცია წამოიწყო, რათა დაპირისპირებოდა პართიის შაჰს ოროდ II-ს. არტავაზდ II-მ კრასუსს თავისი თითქმის 40 000 კაციანი ჯარით დახმარება შესთავაზა ლაშქრობაში იმ პირობით, რომ იგი სომხეთის გავლით, როგორც უსაფრთხო მარშრუტით შეიჭრებოდა პართიაში. კრასუსმა უარი თქვა და უფრო პირდაპირი გზა აირჩია მდინარე ევფრატის გადაკვეთით პართიის ტერიტორიაზე მდებარე უდაბნოსაკენ. მისი კამპანია სრული კრახით წარიმართა. კრასუსის არმია კარეს ბრძოლაში მასზე მცირერიცხოვანმა პართიულმა ჯარმა გაანადგურა. მისმა მარცხმა სომხეთი აიძულა პრო-რომაული პოლიტიკა პრო-პართიულით შეეცვალა. არტავაზდ II-ის და ოროდის ვაჟსა და მემკვიდრეზე, პაკორ I-ზე დაქორწინდა.
კრასუსის ლაშქრობა იბერიაში კრასუსის ლაშქრობა იბერიაში — რომაელთა ლაშქრობა იბერიაში ძვ. წ. 36 წელს პუბლიუს კანიდიუს კრასუსის მეთაურობით. კრასუსმა დაამარცხა იბერიის მეფე ფარნავაზ II, შემდეგ მოკავშირედ გაიხადა და ალბანეთში შეიჭრა. მოკავშირეებმა დაამარცხეს ალბანეთის მეფე ზობერი. კრასუსის ლაშქრობა იბერიასა და ალბანეთში წინ უსწრებდა რომაელთა ომს პართიის წინააღმდეგ და მიზნად ისახავდა ზურგის წინასწარ გამაგრებას.
ფარნავაზ II ფარნავაზ II იგივე ბარტომი ან ბრატმანი — ქართლის მეფე ძვ. წ. I საუკუნის 30-იან წწ. ძვ. წ. 36 წ. მარკუს ანტონიუსმა რომაელთა ლაშქარი პუბლიუს კანიდიუს კრასუსის მეთაურობით იბერიაში გააგზავნა. კრასუსმა დაამარცხა ქართლის მეფე ფარნავაზი, მოკავშირედ გაიხადა იგი და მასთან ერთად შეიჭრა ალბანეთში. აქ მათ ერთად დაამარცხეს მეფე ზობერი.
კრასუსი მარკუს ლიცინიუს კრასუსი (დ. ძვ. წ. 115 — გ. ძვ. წ. 53) — რომაელი მთავარსარდალი და სახელმწიფო მოღვაწე. დიქტატორ სულას მომხრე და სპარტაკის აჯანყების ჩამხშობი. ძვ. წ. 60 კრასუსმა, პომპეუსმა და კეისარმა დადეს საიდულო გარიგება, რომელიც პირველი ტრიუმვირატის სახელით არის ცნობილი ისტორიაში. კრასუსი ამავე დროს იყო რომის ერთ-ერთი უმდიდრესი ადამიანი. სხვადასხვა წყაროს ცნობებით ის ფლობდა 200 მილიონ სესტერციუმს (ჟურნალ ფორბსის 2008 წ. თებერვლის გამოშვების მიხედვით 169.8 მილიარდი დოლარი).
იულიუს კეისარი 54 წ. დაიწყო კრასუსის ექსპედიცია პართიაში, რომელიც რომაელთა კატასტროფით დამთავრდა. კრასუსი მესოპოტამიაში შეიჭრა და რამდენიმე ქალაქი აიღო, გამოსაზამთრებლად კი ისევ სირიაში დაბრუნდა, შემდგომ 53წ. კრასუსმა ხელმეორედ გაილაშქრა პართიელთა წინააღმდეგ. რომაელებს პართიელებთან ბრძოლაში აკლდათ უმთავრესი - კავალერია. კრასუსი, ამასთან ერთად გადამეტებით აფასებდა რომაელთა შესაძლებლობებს. ძვ. წ. 53 ს. კარრთან ახლოს მოხდა გადამწყვეტი შეტაკება რომაელებსა და პართიელებს შორის. პართიულმა კავალერიამ დაჯაბნა რომაული ლეგიონები. ალყაში მოქცეული კრასუსი და მისი ჯარი იტანჯებოდნენ სიცხისა და წყურვილისაგან. ბრძოლაში დაიღუპა კრასუსის შვილი მამაცი პუბლიუსი. დაიღუპა თვით კრასუსიც, რომელსაც თავი მოკვეთეს და ოროდ II გაუგზავნეს. კარრის ბრძოლა იყო პირველი სერიოზული შეტაკება ორ უდიდეს სახელმწიფოს შორის. კრასუსის შემდგომ პართიის საკითხი უმთავრეს როლს თამაშობდა რომის საგარეო პოლიტიკაში.
კრასუსი 54 წ. დაიწყო კრასუსის ექსპედიცია პართიაში, რომელიც რომაელთა კატასტროფით დამთავრდა. კრასუსი მესოპოტამიაში შეიჭრა და რამდენიმე ქალაქი აიღო, გამოსაზამთრებლად კი ისევ სირიაში დაბრუნდა, შემდგომ 53 წელს კრასუსმა ხელმეორედ გაილაშქრა პართიელთა წინააღმდეგ. რომაელებს პართიელებთან ბრძოლაში აკლდათ უმთავრესი — კავალერია. კრასუსი, ამასთან ერთად გადამეტებით აფასებდა რომაელთა შესაძლებლობებს. ძვ. წ. 53 ს. კარრთან ახლოს მოხდა გადამწყვეტი შეტაკება რომალებსა და პართიელებს შორის. პართიულმა კავალერიამ დაჯაბნა რომაული ლეგიონები. ალყაში მოქცეული კრასუსი და მისი ჯარი იტანჯებოდნენ სიცხისა და წყურვილისაგან. ბრძოლაში დაიღუპა კრასუსის შვილი მამაცი პუბლიუსი. დაიღუპა თავად კრასუსიც, რომელსაც თავი მოკვეთეს და ოროდ II გაუგზავნეს. კარრის ბრძოლა იყო პირველი სერიოზული შეტაკება ორ უდიდეს სახელმწიფოს შორის. კრასუსის შემდგომ პართიის საკითხი უმთავრეს როლს თამაშობდა რომის საგარეო პოლიტიკაში.
არტაშესიანთა დინასტია ტიგრანის მემკვიდრე არტავაზდ II-მ შეინარჩუნა რომთან ალიანსი. მან რომაელ გენერალ მარკუს ლიცინიუს კრასუსს პართიის წინააღმდეგ კამპანიაში სასარგებლო რჩევა მისცა, თუმცა კამპანია საბოლოოდ მარცხით დამთავრდა და კარრაჰის ბრძოლაში კრასუსმა საშინელი მარცხი განიცადა. როდესაც მარკუს ანტონიუსი რომის იმპერიის აღმოსავლეთ პროვინციების მმართველი გახდა, არტავაზდის ერთგულებაში ეჭვი შეიტანა, რადგანაც ამ უკანასკნელმა თავისი და პართიის ტახტის მემკვიდრეს მიათხოვა. ძვ. წ. 35 წელს ანტონიუსი სომხეთში შეიჭრა, არტავაზდი დაატყვევა და ეგვიპტეში გადაასახლა, სადაც, მოგვიანებით მოკლეს კიდეც. ანტონიუსმა სომხეთის ტახტზე მისი და კლეოპატრას ექვსი წლის ვაჟი, ალექსანდრე ჰელიოსი დასვა, თუმცა არტავაზდის შვილმა არტაშეს II-მ პართიის დახმარებით ტახტის დაბრუნება შეძლო და რომაული გარნიზონებიც ამოჟლიტა, თუმცა ათწლიანი მმართველობის შემდეგ იგი მოკლეს. ქვეყანა პრო-რომაულ და პრო-პართიულ ძალებს შორის არსებულ სამოქალაქო ომში აღმოჩნდა ჩათრეული, სანამ საბოლოოდ არ დამყარდა რომის პროტექტორატი იმპერატორ ავგუსტუსის დროს. არტაშესიანთა დინასტია აგონიის შემდეგ დაემხო არშაკუნიანების, როგორც მათი უდავო მემკვიდრეების გამოჩენამდე დიდი ხნით ადრე.
მარკუს ანტონიუსი სანამ ანტონიუსი გაბინიუსთან აღმოსავლეთში მსახურობდა, რომში საშინაო მდგომარეობა შეიცვალა. ძვ. წ. 60 წელს რესპუბლიკაზე კონტროლის დასამყარებლად სამმა პიროვნებამ, მარკუს ლიცინიუს კრასუსმა, გნეუს პომპეუს მაგნუსმა და გაიუს იულიუს კეისარმა, ჩამოაყალიბეს საიდუმლო კავშირი, რომელიც მოგვიანებით, პირელი ტრიუმვირატის სახელით გახდა ცნობილი. კრასუსს, რომის უმდიდრეს ადამიანს, უკვე დამარცხებული ჰქონდა სპარტაკის მონათა აჯანყება ძვ. წ. 70 წელს; პომპეუსმა ძვ. წ. 60-იან წლებში აღმოსავლეთი ხმელთაშუაზღვისპირეთის უმეტესი ნაწილი დაიპყრო, კეისარი კი პონტიფექს მაქსიმუსი და ესპანეთის ყოფილი სარდალი იყო. ძვ. წ. 59 წელს კრასუსის დაფინანსებით, კეისარი კონსულად აირჩიეს, რათა გაეგრძელებინა კრასუსისა და პომპეუსის ინტერესებისათვის ხელსაყრელი სამართლებრივი მუშაობა. სანაცვლოდ, ძვ. წ. 58 წლიდან მან მიიღო ილირიკუმის, ციზალპური და ტრანსალპური გალიების ხუთწლიანი გუბერნატორობა. კეისარმა თავისი გუბერნატორობა გალიის დასაპყრობად საწყის წერტილად გამოიყენა. ძვ. წ. 55 წელს, როდესაც კონსულების თანამდებობებს კრასუსი და პომპეუსი იკავებდნენ, კეისრის მმართველობის ვადა კიდევ ხუთი წლით გახანგრძლივდა. ფაქტობრივად, რომი ამ სამი კაცის აბსოლუტური ძალაუფლების ქვეშ იმყოფებოდა. ტრიუმვირატის წევრებმა გამოიყენეს დემაგოგი პუბლიუს კლოდიუს პულქერი, ანტონიუსის აღმზრდელი, რათა გადაესახლებინათ თავიანთი პოლიტიკური მოწინააღმდეგეები, რომელთაგან აღსანიშნავია ციცერონი და კატონ უმცროსი.
სპარტაკი რომის სენატმა სპარტაკთან დამარცხებული კონსულები ბრძოლის ველიდან გამოიწვია და სპარტაკთან საბრძოლველად ახალი კანდიდატურის ძიებას შეუდგა. ეს ადვილი საქმე არ იყო, არავინ თანხმდებოდა, თავის თავზე აეღო სპარტაკის წინააღმდეგ ბრძოლა, ყველას თვალწინ ედგა კლოდიუსისა და ვარონიუსის სამარცხვინო მარცხი. საბოლოოდ ეს საჩოთირო მოვალეობა თავის თავზე აიღო მარკუს ლიცინიუს კრასუსმა. სენატმა მას ექვსი ლეგიონი გადასცა. ძვ. წ. 72 წელს მან დატოვა რომი და გაემართა აჯანყებულების წინააღმდეგ, რათა მათთვის რომისაკენ მიმავალი გზა გადაეღობა. კრასუსი პიცენუმის საზღვართნ გაჩერდა და იქ დაუწყო ლოდინი სპარტაკს. ლეგატი მუმია კი გააგზავნა, რათა სპარტაკისათვის ზურგიდან მოევლო და გადამწყვეტ მომენტში დარტყმა მიეყენებინა. სპარტაკმა შეიტყო ზურგში მომავალი რაზმის ამბავი და პირველსავე შეტაკებაზე სასტიკად დაამარცხა. შემდეგ გზა განაგრძო და კრასუსის მთავარი ძალების წინაშე აღმოჩნდა. აჯანყებულთა შეტევას კრასუსის ლეგიონებმა ვერ გაუძლეს და უკუიქცნენ. სპარტაკი თითქმის უვნებლად გავიდა ცენტრალურ იტალიაში.
სპარტაკი ალყიდან გამოსულ მონებს შორის განხეთქილებამ იფეთქა. მონათა ნაწილს რომისაკენ ლაშქრობა ეწადა. , მათ მეთაურობდნენ განიკუსი და კასტუსი. 12 ათასო მონა და გლადიატორი გაიყოლეს და უარი განაცხადეს სპარტაკს გაჰყოლოდნენ ბრუნდიზიუმისაკენ. კრასუსმა ხელსაყრელი მომენტი არ გაუშვა და თავს დაესხა განიკუსისა და კასტუსის რაზმს, მათი განადგურება გარდაუვალი იყო, მაგრამ მხესნელად სპარტაკი მოევლინათ. ერთობლივი ძალებით უკუაგდეს კრასუსის ლეგიონები. მიუხედავად ამ ფაქტისა განიკუს-კასტუსის რაზმმა კვლავ უარი განაცხადა გაჰყოლოდნენ სპარტაკს ბრუნდიზიუმში და ბრუტიუმის ჩრდილოეთ საზღვრის მახლობლად ლუკანიის ტბასთან დაიბანაკა. კრასუსი ამჟამად ფრთხილობდა, მან დაიცადა, სანამ სპარტაკი თავისი ძირითადი ძალებით საკმაოდ დაშორდებოდა ლუკიანიის ტბას, რომ დასახმარებლად მოსვლა ვეღარ მოესწრო და დაწყო მზადება განიკუსისა და კასტუსის რაზმის საბოლოოდ განადგურებისათვის. სასტიკი ბრძოლა გაიმართა ლუკანიის ტბასთან. განიკუსმა და კასტუსმა ენომაის და კრიქსის ხვედრი გაიზიარეს.