Top 10 similar words or synonyms for ბარნოვის

გრანელის    0.891574

ტაბიძეების    0.886049

შანშიაშვილის    0.879741

ყარიბი    0.877228

ანჯაფარიძის    0.875099

არაგვისპირელის    0.872510

ტაბიძის    0.871011

შანშიაშვილი    0.869159

ყავლაშვილი    0.865247

მრევლიშვილი    0.864308

Top 30 analogous words or synonyms for ბარნოვის

Article Example
ვასილ ბარნოვი ბარნოვის პირველი კორესპონდენცია "რამდენიმე სურათი ხევსურების ცხოვრებიდან" გამოქვეყნდა 1878 ("დროება", N 220-227), პირველი ლექსი "ქართველი ქალი" - 1879 ("დროება", N149), პირველი ორიგინალური მოთხრობა "პატარა ლევანი" - 1893 ("კვალი", N2), პირველი რომანი "ისნის ცისკარი" - 1901 ("მოამბე", N18).
შალვა რადიანი შალვა რადიანი მრავალი ფუძემდებლური ნაშრომის ავტორია. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს: „თანამედროვე ქართული ლიტერატურა“, „ვასილ ბარნოვის ისტორიული რომანები“, „ნიკოლოზ ბარათაშვილი და ქართული რომანტიზმი“, „ახალი ქართული ლიტერატურა“ (წგნ. I-II., 1949-1950), „ქართული ლიტერატურის ისტორია“ (თანაავტორები ა. ბარამიძე, ბ. ჟღენტი. 1958, რუსულ ენაზე), „XX საუკუნის ქართული ლიტერატურა“, „სახეები და შთაბეჭდილებანი“ და სხვა. მისი რედაქციით გამოიცა ი. ჭავჭავაძისს, რ. ერისთავის, გ. წერეთლის, ი. ევდოშვილის, ე. ნონეშვილის, შ. არაგვისპირელის, ჭ. ლომთათიძის, ვ. ბარნოვის, გ. ტაბიძისა და სხვათა თხზულებათა კრებულები ქართულ და რუსულ ენებზე. შ. რადიანი იყო ქართული ლიტერატურის სახელმძღვანელოების თანაავტორი.
პრომეთე (ჟურნალი) „პრომეთე “, ქართული ყოველთვიური ლიტერატურული, სამეცნიერო და პოლიტიკური ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1918 წელს. გამოსცემდა სარედაქციო კოლეგია, რომელშიც შედიოდნენ პ. ინგოროყვა, ი. ყიფშიძე, კ. გამსახურდია; გამომცემელი — ი. სტურუა. გამოვიდა 3 ნომერი. ჟურნალში დაბეჭდილია ვ. ბარნოვის, ვაჟა-ფშაველას, ი. გრიშაშვილის, ა. ჭუმბაძისა და სხვათა ნაწარმოებები; ჯავახიშვილის, კორნელი კეკელიძის, დიმიტრი უზნაძის, გიორგი ახვლედიანის და სხვათა სტატიები.
გალაკტიონი (ჟურნალი) „გალაკტიონი“, ქართული ერთდღიური ლიტერატურული გაზეთი, მიძღვნილი გალაკტიონ ტაბიძისადმი. გამოვიდა თბილისში 1927 წლის ივნისს გ. ტაბიძის „რჩეულის“ გამოცემასთან (1927) დაკავშირებით. გაზეთში დაბეჭდილია სანდრო შანშიაშვილის, დავით კლდიაშვილის, ვასილ ბარნოვის, ვალერიან გუნიას, შალვა დადიანის, ია ეკალაძის, ილო მოსაშვილის, ზაქარია ჭიჭინაძის, შიო მღვიმელი, გიორგი ქუჩიშვილის, ლ. მეგრელიძის, დ. ახვლედიანის და სხვა მწერლების მოგონებები, წერილები, ლექსები.
ბიძინა ავალიშვილი 1947 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (ი. ნიკოლაძის კლასი). ქართველ მოქანდაკეთაგან პირველმა გამოიყენა მასალად ხე. მის შემოქმედებაში დიდი ადგილი უჭირავს ქართული კულტურის მოღვაწეთა პორტრეტებს. ნამუშევრები: ვაჟა-ფშაველას (ქვა, 1948, დუშეთი), მ. გელოვანის (მარმარილო, 1963, თიანეთი), ვ. ბარნოვის (მარმარილო, 1967, კოდა) ძეგლები. ა. ყაზბეგის (ხე, 1947), გ. ტაბიძის (ბრინჯაო, მთაწმინდის პანთეონი, 1968), ვაჟა-ფშაველას (ხე, 1955), ფიროსმანის (ბრინჯაო, 1962-1963) პორტრეტები.
ალექსანდრე ბაქრაძე 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, 1971-იდან იქვე ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, 1972-იდან დეკორაციულ-გამოყენებითი ხელოვნების კათედრის გამგეა. ბაქრაძის მთავარი ნამუშევრებია: საცხოვრებელი სახლი ბარნოვის ქუჩაზე (1958), ობელისკი-შემოსასვლელი თბილისის 1500 წლისთავის აღსანიშნავად (1958), 300 არაგველის მემორიალი, სასტუმრო "ივერიის" რესტორნის მთავარი და აღმოსავლური დარბაზები და ღამის ბარი (1967), სასტუმრო „თბილისის“ ღამის კლუბი „მუხამბაზი“ (1973, ყველა თბილისი), სამამულო ომში დაღუპულ გმირთა მემორიალი (1966, ქ. სიღნაღი).
ვასილ ბარნოვი ბარნოვი ავტორია მრავალი მოთხრობისა, რომლებიც მიძღვნილია ფილოსოფიური ("ტკბილი დუდუკი",1909; "ნაძვნარის დევი",1921), სოციალური ("თებარას დანიშნული", 1911; "ფარჩის ახალუხი", 1912; "გველის ზეიმი", 1919; "სადედოფლო სარტყელი", 1920; "განასკვილი სიმი", 1920), პედაგოგიკური ("ნუშო", 1898; "ქოჩორა ხე", 1898; "პროფესორი", 1901; "მეჩვენა", 1901) და სხვა პრობლემებისადმი. ბარნოვის პროზის რიტმულობა,რამდენადმე ხელოვნური სინტაქსური წყობა, ძველი ქართული მწელობისა და ხალხური მეტყველების მარაგით გამდიდრებული ლექსიკა განუმეორებელ ელფერს ანიჭებს მის სამწერლო სტილს.
გიორგი ლეონიძე ლეონიძემ სათანადო კომენტარებითა და გამოკვლევებითურთ გამოსცა მამუკა ბარათაშვილი „ჭაშნილი“ (1920), სულხან-საბა ორბელიანის „სიბრძნე-სიცრუისა“ (1928), იოსებ თბილელის „დიდმოურავიანი“ (1939) და სხვა. ლეონიძეს ეკუთვნის გამოკვლევები ვეფხისტყაოსნის, ვახტანგ VI-ის, დავით გურამიშვილის, ბესიკის, საიათნოვას, ანთიმოზ ივერიელის, მ. გურიელის, ა. ყაზბეგის, ი. ჭავჭავაძის, ა. წერეთლის, ვაჟა-ფშაველას, ვ. ბარნოვის და სხვათა შესახებ.
გრდემლი (კრებული) „გრდემლი“ — ქართული ლიტერატურული კრებული. გამოიცა თბილისში სამ წიგნად. I-II წიგნი გამოვიდა 1912 წელს, III — 1916 წელს. „გრდემლში“ დაბეჭდილია ა. აბაშელის, შიო არაგვისპირელის, ვასილ ბარნოვის, ი. გედევანიშვილის, ს. გორგაძის, იოსებ გრიშაშვილის, პაოლო იაშვილის, ია კარგარეთელის, დავით კლდიაშვილის, ნიკო ლორთქიფანიძის, კ. მაყაშვილის, ა. პაპავას, თედო რაზიკაშვილის, ვ. რუხაძის, გ. ტაბიძის, ტ. ტაბიძის, ლ. ქიაჩელის, ა. შანშიაშვილის, ა. ჭუმბაის და სხვათა ნაწარმოებები.
ვასილ ბარნოვი ბარნოვი ქართული ისტორიული რომანის ფუძემდებელია. მისთვის ისტორიული მოვლენების ასახვა თვითმიზანი არ არის, მწერლის ყურადღების ცენტრშია ზოგადსაკაცობრიო პრობლემები. ბარნოვის ფილოსოფიური შეხედულებები ეფუძნება, ერთი მხრივ ქართულ მითოლოგიას, მეორე მხრივ იდეალისტურ მსოფლაღქმას. ბარნოვისთვის ღმერთი - კეთილი და ნათელი აბსოლუტი - არის სამყაროს პირველმიზეზიცა და განვითარების საბოლოო მიზანიც; ამ ქვეყნის ღმერთი სიყვარულისა და მშვენიერების სახით ევლინება; სიყვარული ღვთაებრივია და ამდენად - უკვდავი; სიყვარულის დათრგუნვის ცდა მარცხით მთავრდება (რომანები "მიმქრალი შარავანდედი", 1913; "ტრფობა წამებული", 1918); მშვენიერება მატერიალურია, მაგრამ ისწრაფვის ღვთაებრივისაკენ და საბოლოოდ ღმერთს უერთდება (მოთხრობა "ძვირფასი თვალი", 1924). ბარნოვის მიზანია კეთილისა და ბოროტის მარადიული ბრძოლის წარმოჩენა. მისი აზრით, სამყაროს თუმცა კი ღვთის ნება განაგებს, მაგრამ "განგების რჩეულს", "რაინდს კეთილისა", ე. ი. დიდ ისტორიულ პიროვნებას, ძალუძს წარმართოს ქვეყნის შინაგანი ძალები კეთილის გამარჯვებისათვის. ბარნოვი თითქმის ზუსტად იცავს ისტორიის სინამდვილეს, მაგრამ ფაქტების საკუთარი ინტერპრეტაციის მისაღწევად მიმართავს მხატვრულ გამონაგონსაც.