Top 10 similar words or synonyms for romantistoj

gaffurius    0.757653

čerenčany    0.754490

rozhen    0.750109

chatterton    0.747455

finé    0.745504

leyding    0.744150

rottmann    0.742705

sebechleby    0.742090

arrissoules    0.741656

santuzza    0.741559

Top 30 analogous words or synonyms for romantistoj

Article Example
Winterreise Müller devenis el Dessau kaj umis en la ŝvaba poetorondo ĉirkaŭ Ludwig Uhland, Justinus Kerner, Wilhelm Hauff kaj Gustav Schwab. Li estis influita de la romantistoj Novalis (Friedrich von Hardenberg), Clemens Brentano kaj Achim von Arnim. Franz Schubert sentis sin tuj kortuŝita de la tekstoj kaj muzikigis ilin en la mortojaro de Wilhelm Müller, jaron antaŭ sia propra morto.
Hispana literaturo de la Romantismo La pioniroj de la Romantismo, kiu etendiĝis tra Eŭropo kaj Ameriko, estis Rousseau (1712 - 1778) kaj la germana dramaturgo Goethe (1749 - 1832). Sub la influo de tiuj figuroj la romantistoj ekkreis verkojn malpli perfektajn kaj malpli regulajn, sed pli profundajn kaj intimajn. La moto estas "libero" en ĉiu aspekto de la vivo.
Johann Sebastian Bach Dumvive Bach estis alte ŝatata kiel virtuozo, orgenisto, orgeninspektisto kaj komponisto, tamen liaj verkoj estis konataj nur al relative malgranda rondo de muzikspertuloj. Post la morto de Bach liaj verkoj en la vasta publiko dumtempe falis en forgeson kaj estis preskaŭ neniam publike prezentataj. Kvazaŭe remalkovrita estis Bach fare de la romantistoj de la 19-a jarcento. Ekde tiam liaj verkoj tutmonde apartenas al la daŭra repertuaro de la klasika muziko.
Domingo Badía Domingo Badía Leblich aŭ Alí Bey (Barcelono, 1767- Damasko, 1819) estis fama esploristo kaj spiono hispana. Li loĝis infane en Vera (Almería). En sia 14-a aĝo li estis jam funkciulo en granada provinco. Li geedziĝis kaj havis kvar filojn. Li neniam studentis en universitato, sed li estis sciencema kiel la kleruloj de la 18-a jarcento kaj aventurema kiel la romantistoj de la 19-a.
Hispana literaturo de la Romantismo La Romantismo aŭ Romantikismo estas revolucia movado en ĉiuj fakoj de la vivo kiu, ĉe artoj, rompis la skemojn starigitajn dum la Novklasikismo, defendante fantaston, imagemon kaj la malraciajn fortojn de spirito. La Novklasikismo restis ankoraŭ ĉe kelkaj verkistoj, sed multaj, kiuj iniciatiĝis en la novklasikisma sinteno, konvertiĝis entuziasme al Romantismo, kiaj la Duko de Rivas aŭ José de Espronceda. Aliaj tamen estis dekomence konvinkitaj romantistoj.
Romantisma muziko nova eklezia muziko, 1814) kaj komponaĵoj de Hoffmann, tutamplekse nur Mendelssohn muzikhistorie utiligis per sia prezentado de la Pasiono laŭ Mateo de Johann Sebastian Bach en Berlino (1829). Multaj romantistoj studis ĉe komponistoj, kiu ne rekte rilatis kun la vienklasikistoj. La centroj de la muzika romantismo en Germanio ĉefe troviĝis en norda kaj meza Germanio (Berlin, Dresden, Leipzig). Tute apartan romantismon evoluigis Chopin per sia pianomuziko (studaĵoj op. 10 1829–32; studaĵoj op. 25, 1832–36, preludoj op. 28, 1836–39; mazurkoj, nokturnoj, baladoj; konĉertoj e-minoro op. 11 (1830) kaj f-minoro op. 21 (1829)). Malgraŭ de sia virtuozeco lian muzikon preskaŭ ĉiam penetras melankolio kaj fatalismo. Multe pli ol je Schumann oni sentas en la verkoj de Chopin, kiujn Schumann fervore bonvenigis, la subjektivan geston kaj la reflekto sur suferanta-sentema mio, kiu konsumiĝas en romantisma sopiro.
Der Tod und das Mädchen De la 43 taktoj do nur sep taktoj ne montras la pavanritmon, kiu regas la lidon kiel simbolo de la Morto. Ĝia aperado en antaŭ- kaj postludoj metas kaj ekstere laŭsence de rondigo (per la ŝanĝo de minoro al maĵoro ankaŭ laŭsence de evoluo) kaj ankaŭ interne laŭsence de nimbo, ene de kiu okazas la agado. Per tio la lido estas ankaŭ esprimo de la proksimeco al morto, kiun la romantistoj ne sentis negativa, sed ofte kiel saviĝo el streĉoj ne solveblaj en la vivo. La aserto de Thomas Mann estas postplenumebla helpe de ĉi tiu lido. Tio estas des pli rimarkinda, ĉar la baza poemo devenas el la 18-a jarcento kaj surmontras ankoraŭ klarajn karakterizaĵojn de la klerismo, kontraŭ kiu luktis la romantismo. Schubert atingas per la muziko, la formo de la komponaĵo kaj la supre prezentitaj detaloj animan trapenetron, kiun la mallonga dialogo de la modelo ne povas havi.
Johann Nikolaus Forkel Forkel estis filo de ŝuisto, kiu ankaŭ estis doganisto kaj financinspektoro. En la aĝo de 17 jaroj li iris al Lüneburg, kie li estis akceptita en la lerneja ĥoro de la gimnazio Johanneum. Jam en 1767 li transprenis en Schwerin la postenon de prefekto ĉe la katedrala ĥoro, sin perfektigis je la orgenludado kaj enprofundiĝis en la verkojn de Mattheson. En 1769 li enlistiĝis en la universitato je Göttingen kiel jurstudento kaj "post treege sukcesa specimeno de sia lerteco" li fariĝis orgenisto ĉe la universitata preĝejo. En 1772 li prezentis privatajn prelegojn pri muziko kaj en 1779 li fariĝis universitata muzikdirektoro. Kandidatiĝo pri la sukcedo de Carl Philipp Emanuel Bach en Hamburgo je 1789 malsukcesis. Forkel restis ĝis sia vivofino en Göttingen, kun interrompo per duonjara studovojaĝo, kiu kondukis lin en 1801 en ĉiujn pli grandajn bibliotekojn ĝis Vieno. En 1781 li geedziĝis kun la 17-jara filino Margaretha (Meta) de la teologia profesoro Rudolph Wedekind el Göttingen. La geedzeco el kiu naskiĝis unu filo, estis divorcata en 1794 kaj "S-rino Forkel", kiel ŝi nomiĝis en la leteroj far la romantistoj, plue laboris kiel verkisto kaj tradukisto. Ŝi geedziĝis duan fojon, tiam kun la posta direktoro de la apelacia juĝejo Johann Heinrich Liebeskind. Ŝia frato estis la medicinisto Georg Freiherr von Wedekind.