Top 10 similar words or synonyms for plumaranĝado

maĉado    0.762306

mamnutrado    0.754575

kampopaseroj    0.737180

uretron    0.731350

bredsezono    0.722976

idomanĝigado    0.722179

brilnigraj    0.716029

zigopteroj    0.713575

pariĝado    0.711015

kopulacio    0.707872

Top 30 analogous words or synonyms for plumaranĝado

Article Example
Kresta psarokolio La plumaro de la Kresta psarokolio havas humidecan odoron pro la oleo el la plumaranĝado.
Trikolora egreto Temas pri specio tre solema dumtage, sed dumnokte ripozas komunume en komunaj ripozejoj kun samspecianoj aŭ aliaj ardeoj. Ĉe manĝareoj ĝi estas teritoriema kaj forpelas energie entrudulojn, ĉu samspecianoj aŭ ne. Kiel ĉe multaj ardespecioj, ankaŭ tiu ĉi dediĉas multan tempon al plumaranĝado.
Ŝipbekulo La alvoko estas laŭta kaj altatona krakado kvazaŭ raneca ĉefe dum plumaranĝado kaj "piipiipii". Dum pariĝadaj nuptaj oni povas aŭskulti bastonajn "an-an-an". Kaze de ĝenado aŭ kiel reago al minaco, ili produktas krion pli longan kaj kompleksan. Dum pariĝado, ili elsensas mildajn "ump". Ili povas ankaŭ rapi siajn makzelon kaj tiele produktas "pop" kiu foje akompanas la kantan "an".
Memaranĝado La Aranĝado estas la agado por komforto plej ŝatata de birdoj. Tiuj purigas siajn krurojn, frotas sian bekon (kaj akrigas ĝin foje) aŭ kombas kaj reorganizas siajn plumojn (Plumaranĝado). Tio estas ankaŭ socia agado. Kelkaj specioj scias laviĝi per io krom akvo kiaj la paserinoj kiuj faras «banojn» per fumo ĉe domkamenoj. Oni povas observi kelkajn metodojn:
Grizvanga grebo Kiel aliaj greboj, ankaŭ la Grizvanga grebo englutas grandajn kvantojn de siaj propraj plumoj, kiuj restas en la birda stomako. Tiuj plumoj ne estas englutitaj nur de plenkreskuloj, ĉefe dum plumaranĝado, sed estas ofte nutrataj al la idoj, foje eĉ nur unu tagon post eloviĝo. Tiuj plumoj tuje malkomponiĝas en felteca, senforma maso. La funkcio de plumoj en la stomako estas nekonata, sed oni sugestis, ke ili helpas protekti la suban digestan inteston el ostoj, spinoj, skvamoj kaj el alia malmola, nedigestebla materialo.
Greboj For de la reprodukta sezono, greboj havas unukolorajn partojn ĉu malhelbrunajn ĉu blankajn. Tamen multaj havas ornamajn kaj diferencigajn reproduktajn plumarojn, ofte montrante avelkolorajn markojn ĉekape kaj partoprenas belritmajn dancajn ceremoniojn por pariĝado. Junuloj, ĉefe tiuj de genro "Podiceps", estas ofte striecaj kaj konservas junan plumaron eĉ post plenkreskuliĝo. Dum plumaranĝado, greboj manĝas siajn proprajn plumojn kaj manĝigas ilin sian idaron. Oni ne certas pri la kialo, sed eble por pli bone formi fekaĵon aŭ kontraŭ ventrajn parazitojn.
Blubeka anaso La pariĝada ceremonio de la masklo estas tre kompleksa kaj prilaborata. Ĝi inkludas kutimojn kiaj ruli la vangon sur la dorso, milda plumaranĝado (plenumita foje ankaŭ de inoj), kaj malsekiĝo, per kio la kapo eniras frape enakven kaj la dorso estas arkigita skue, kun eble kruroj etendaj sub la korpo. Post la pariĝada ritaro, kaj vigla persekutado, sekvas kopulacio kun la ino komplete submergita. Poste la birdoj separiĝas kaj plumaranĝadas sin.
Ruĝkrura kormorano La Ruĝkrura kormorano estas nekolonia marbirdo, anstataŭ vivi en paroj aŭ malgrandaj grupoj. La pariĝado tipe okazas en januaro kaj februaro. La maskloj povas engaĝiĝi en prilaborataj ceremoniaj memmontradoj, kiuj inkludas ponardajn kaj reenajn sintenojn. Dum ponardado la maskloj pepadas trankvile dum movado de la kapo tien kaj reen montrante la internon de la buŝo. Kiam la ino antaŭeniras, la masklo montras retiran sintenon; etendante la kolon kaj indikante per beko al la vosto. La ino povas reagi al la maskla memmontrado per saltetoj kaj gorgoxkrakoj. Kiam la ino selektas masklon, venas periodoj de plumaranĝado, sekve de kopulacio. Oni konstatis, ke la paroj de Ruĝkruraj kormoranoj estas monogamaj por almenaŭ unu sezono.
Skarlata ibiso Por allogi inon, la masklo plenumas varion de pariĝantaj ritoj (ceremoniaro) kiaj "plumaranĝado, bekofrapado, saltetado, kapofrotado kaj altaj flugoj." Kiel ĉe plej birdoj, pariĝado ne certigas kopulacion aŭ penetron: anstataŭe, transmito de spermaj fluaĵoj okazas dum ekstera kontakto inter truoj de kloako. Post periodo de 5 al 6 tagoj, la ino demetas ovaron de 3 al 5 mildaj, nebrilaj ovoj verdecaj kun brunaj strioj, kiujn tipe kovas dum 19–23 tagoj. Post sukcesa pariĝado, la paroj restas fidelaj kaj kunloĝantaj, kunhavante gepatrajn respondecojn por junuloj.
Muta cigno Post ties formo, kio okazas aŭtune aŭ vintre, la paro atendos unu jaron antaŭ reproduktiĝi sed restos ĝenerale unuiĝinta porvive. Tiuj cignoj montras kelkajn konduterojn por pariĝado, el starigo de kolplumoj al plumaranĝado kaj starigo de la korpo for de la akvo. Kiam la plenkreskuloj pariĝis, ĉiu paro serĉas teritorion. Ili instaliĝas ofte ĉe anasoj aŭ mevoj kiuj profitas la kapablon de cignoj atingi la akvoplantojn. Ili defendas agreseme la teritorion de grando varia, el 1,2 al 4,7 ha. La teritorioj estas ĝenerale sufiĉe apartaj. En Anglio, studo de 1967 kalkulis averaĝan distancon inter nestoj de 2,4 al 3,2 km.