Top 10 similar words or synonyms for noiret

serrault    0.877235

bouquet    0.865105

fabrice    0.863681

germaine    0.863346

marceau    0.856675

laure    0.856061

jugnot    0.855246

chéreau    0.855110

élie    0.854229

irène    0.852479

Top 30 analogous words or synonyms for noiret

Article Example
Philippe Noiret Philippe NOIRET [filIp nŭarE] (naskiĝinta "Philippe Pierre Fernand Noiret" la en Lille kaj mortinta la en Parizo) estis franca teatra kaj kina aktoro.
Le Vieux Fusil (filmo) Le Vieux Fusil (La Malnova Pafilo) estas drama kaj milita franca-germana filmo de Robert Enrico kun Philippe Noiret kaj Romy Schneider, inspirita de la masakro de Oradour-sur-Glane. Ĝi aperis en 1975 kaj estis rekompencita de pluraj César-oj, el kiuj la César por plej bona filmo la saman jaron, la César por plej bona aktoro al Philippe Noiret, kaj la César de César-oj en 1985. La filmo estas bazita sur la Masakro de Oradour-sur-Glane en 1944.
Chantal Goya Ŝi daŭrigis per kelkaj aŭtoraj filmoj, reĝisoritaj de Jean-Daniel Pollet, Philippe Labro, Didier Kaminka aŭ Pierre Tchernia, kaj tiel donis replikon al Bernadette Lafont, Claude Jade, Jean-Pierre Marielle, Serge Gainsbourg, Fabrice Luchini, Michel Serrault, Philippe Noiret aŭ Gérard Depardieu, tamen neniam al sia kuzo Claude Rich.
KOBRA Ĝia nomo estas pruntita de la unuaj literoj de "Kopenhago, Bruselo, Amsterdamo" de kie originas la fondintoj: Christian Dotremont, Joseph Noiret, Asger Jorn, Karel Appel, Constant Corneille (Guillaume Cornelis van Beverloo), Pierre Alechinsky, Pol Bury, Henry Heerup, Egill Jacobsen, Carl-Henning Pedersen, Jacques Doucet kaj Jean-Michel Atlan.
Henri Verneuil En 1959, li ekhavis sian unuan kinan sukceson por "La Vache et le Prisonnier", denove kun Fernandel, kiu fariĝis lia preferata artisto, kaj interpretis la rolon de "Charles Bailly" kun bovino "Marguerite". De 1959 al 1991, li reĝisoris multnombrajn sukcesajn filmojn, enscenigante la plej grandajn francajn kaj alilandajn aktorojn: Jean Gabin, Fernandel, Jean-Paul Belmondo, Alain Delon, Philippe Noiret, Lino Ventura, Omar Sharif, Henry Fonda, Yul Brynner ktp.
Topaz Devereaŭ revenas al Parizo, dum lia edzino Nicole (Dany Robin) perfidas lin kun la estro de "Topaz", Jacques Granville (Michel Piccoli). François plusekvas ties serĉon kaj intervjuas la oficiron de la OTAN Henri Jarre (Philippe Noiret), kiu aperas mortinta. Malmulte poste François montras al Michele kaj ties gepatroj desegno de Jarre. Nicole konfesas, ke ŝi konas lin kaj ke Grantville estas la estro de Topaz.
Il postino La filmo rakontas fikcian rakonton en kiu la reala vivo de ĉilia poeto Pablo Neruda formas rilaton kun simplanima leterportisto kiu lernas ami poezion. En ĝi ĉefrolas Philippe Noiret, Massimo Troisi kaj Maria Grazia Cucinotta. La filmo estis adaptita fare de Anna Pavignano, Michael Radford, Furio Scarpelli, Giacomo Scarpelli kaj Massimo Troisi de la romano "Ardiente paciencia" de Antonio Skármeta. Skármeta mem antaŭe adaptis sian romanon por la ekrano en 1985 kiel "Ardiente paciencia".
Teatra trupo de Literatura Mondo La revuo Literatura Mondo organizis Teatran Vesperon laŭ nomo Kabaredo de Literatura Mondo por la Universala Kongreso de Esperanto kiu okazis en Nurenbergo, Germanio, en 1923. En la teatra trupo de Literatura Mondo kiu aktoris dufoje en la UK, nombriĝis literaturaj gravuloj kiel Teodoro Schwartz (responda redaktoro de la revuo), Julio Baghy kaj Kolomano Kalocsay (ĉi lastaj du apartenis al la redakta komitato de la revuo). Rolis ankaŭ Iren Noiret, Mihály Sárossy, Coronna, Anna kaj Alfonso Pechan (la lasta esperantistiĝis nur tri jarojn antaŭe).
Alain Robbe-Grillet Aliaj verkoj de Robbe-Grillet estas la romanoj "La jalousie" (1957), "La maison de rendez-vous" (1965), "Projet pour une révolution à New York" (1970) kaj "Les derniers jours de Corinthe" (1992). Por la filmo "Dernière année à Marienbad" de Alain Resnais li skribis la scenaron, kiu estis premiita ĉe Berlinale per la Ora urso. Poste li mem reĝisoriĝis kun paralela skribado de la scenaroj: ekz. "Trans-Europ-Express" (1966), kie li mem aktoris; "L’homme qui ment" (1968); kun Jean-Louis Trintignant); "Giochi di fuoco" (1975; kun Trintignant, Philippe Noiret kaj Sylvia Kristel); "La belle captive" (1982). Per tiu kombino li ege bone sukcesis realigi siajn pretendoj pri objektiveco kaj bilda varieco.