Top 10 similar words or synonyms for mulgrew

plaxico    0.920080

grenadier    0.894525

kikoski    0.890050

eubanks    0.888752

roddy    0.887790

darnell    0.884462

osie    0.882561

workman    0.878200

wingy    0.876227

squire    0.875443

Top 30 analogous words or synonyms for mulgrew

Article Example
Jazz Messengers Al la "Jazz Messengers Reunion Band" fondita en 2004 apartenis trumpetisto Valery Ponomarev, tenorsaksofonisto David Schnitter, aldosaksofonisto Bobby Watson, pianisto Mulgrew Miller same kiel kontrabasisto Lonnie Plaxico kun ŝanĝigantaj frapinstrumentistoj kiel Louis Hayes aŭ Ben Riley.
Art Blakey En la 1970-aj jaroj okazis novigemaj kombinaĵoj kun Valery Ponomarev, Bobby Watson kaj Walter Davis la pli juna, kiu ne estas dokumentita bone ("Jodi") (Roulette). La 1980-aj jaroj estis la lasta fazo de la bando, kun ankaŭ poste tre agemaj membroj. Tio estas Wynton Marsalis, Terence Blanchard, Jean Toussaint, Bill Pierce, Donald Harrison, James Williams, Geoff Keezer, Mulgrew Miller, Lonnie Plaxico.
Donald Byrd Lia soŭlĵaza albumo "Black Byrd" fariĝis en 1973 vendofuroraĵo en la ĝistiama historio de "Blue Note". Post kiam li en la 1980-aj jaroj ĉefe ludis funkecan muzikon, li returniĝis en la 1990-aj jaroj al ĵazo kaj prezentis kun muzikistoj kiel ekzemple Joe Henderson, Bobby Hutcherson, Kenny Garrett kaj Mulgrew Miller. Ekde la 1950-aj jaroj li faris pli ol kvindek albumojn.
Jazz Messengers Kvankam la malfruaj "Messengers" ne povis daŭrigi la sukceson de siaj antaŭuloj de 1955 ĝis 1965, ĝi estis eksterordinara „talentforĝejo“ de malmolbopo aŭ novbopo, el kiu devenos pli malfrue sukcesaj muzikistoj kiel Wynton Marsalis, Branford Marsalis, Kenny Garrett, Robin Eubanks, Mulgrew Miller, Lonnie Plaxico, Terence Blanchard aŭ Frank Lacy. Krome Blakey prezentis kun reunuiĝoj de la malnova "Messengers"-ensemblo je diversaj ĵazfestivaloj, ekzemple je "Kool Jazz Festival" 1981, je Japanujo en 1983 kaj je la "Blue Note"-Festivalo en 1985.
Woody Shaw Post tio li iris al San-Francisko, kie li direktis kun Bobby Hutcherson bandon kaj verkis du albumojn. En 1975 li reiris al Novjorko, kiel li ludis en la bando "Louis Hayes-Junior Cook Quintett"; en 1976 li kunverkis la unuan albumon "Black Renaissance" de Harry Whitaker. Ekde 1978 ĉe diskeldonejo Columbia Records aperis kelkaj el liaj plej gravaj albumoj. Li kunmuzikis tiutempe kun Carter Jefferson, Onaje Allan Gumbs, Stafford James kaj Victor Lewis; ekde 1980 ĝis 1983 Mulgrew Miller, Steve Turré, Stafford James kaj Tony Reedus estis membroj de lia kvinopo. En 1986 li formis novan kvinopon, al kiu apartenis i.a. Larry Willis, David Williams kaj Terri Lyne Carrington.
Novbopo Por la multaj influoj de la 1980-aj jaroj, kiujn Berendt/Huesmann nomis „grupoj de la klasikismo de bibopo“, la diversaj instrumentistaroj de "Jazz Messengers" de Blakey estis "saltotabulo" por la grupoj, kiuj stile rafinis kaj plilarĝigis la bibop-orientitan ludmanieron: la Wynton Marsalis Bando, la Branford Marsalis Kvaropo, la kvinopo Terence Blanchard/Donald Harrison, la bando de Mulgrew Miller kaj la ensemblo de trumpetisto Wallace Roney. Laŭ la aŭtoroj la celo de ĉi tiuj bandoj estis krei „ideojn de muzika kunigo“, la „solidarecon kaj komunikan densecon en grupo“. Modelo je tio estis precipe por la kvinopo de la dua kvinopo de Miles Davis el la 1960-aj jaroj.
John Stubblefield En la 1980-aj jaroj li tenis proprajn ensemblojn; ekde 1984 li verkis proprajn muzikalbumojn je propra nomo, plejparto por diskeldonejo Enja kun muzikistoj kiel Geri Allen, Cecil Bridgewater, Mulgrew Miller, Charnett Moffett, Hamiet Bluiett, Rufus Reid kaj Victor Lewis. En 1980 li kunverkis la produktaĵon "Coup de Tete" de Kip Hanrahan, en 1983 tiun de "Impressions of Charles Mingus" fare de la orkestro de Teo Macero. En 1988 li muzikis en la bandego de Julius Hemphill, en la bando de Jerry Gonzalez kaj kun Kenny Barron ("Live at fat Tuesday's"). En 1989 li kunverkis la albumon "African River" de Abdullah Ibrahim kaj muzikis kun Louis Hayes ("Una Max").
Roy Hargrove Roy Hargrove estis malkovrita de Wynton Marsalis, kiam tiu ĉi vizitis la gimnazion de Hargrove en Dallas. Fortan influon sur Hargrove havis saksofonisto David "Fathead" Newman, kiu kune kun Ray Charles prezentis je lia gimnazio. Hargrove studis ekde 1988 ĝis1989 ĉe la Konservatorio Berklee je Bostono, prezentis tiutempe tamen jam ofte en Novjorko kaj transiris finfine al la "Nova Lernejo" en Novjorko. Tie li ankaŭ faris siajn unuajn sonregistraĵojn kune kun saksofonisto Bobby Watson. Sekvis sonregistradoj kun Superblue, Mulgrew Miller kaj Kenny Washington. En 1990 aperis lia unua soloalbumo "Diamond in the Rough".
Phineas Newborn La pianomuziko de Newborn estas relative nekonata, sed multaj nun konataj muzikistoj havas ligan kontakton al lia ludo, inter ili familio Marsalis, trumpetisto kaj komponisto Terence Blanchard. En artistaj rondoj li estas ege ŝatata. La ĵazpianistoj James Williams, Donald Brown, Harold Mabern, Mulgrew Miller, Geoff Keezer klare baziĝas je li. Lia stilo estas la sendependa ideo enigi en la muzikon egalrajte nigrulan kreemon kaj blankulan kulturon. Pro tio ekzemple George Shearing komponis la pecon "She (She Means Everything To Me)" for Newborn. Kion li ekis, estas konfidinda, treege ŝarĝebla fundamento, kiu nun denove pli kaj pli ofte estas pluevoluigata.
Betty Carter Ŝi ne nur antaŭenigis sian propran karieron, sed ankaŭ akiris famon kiel „patrono de ĵazo“: ŝi prosperigis talentulojn kiel i.a. John Hicks, Mulgrew Miller, Cyrus Chestnut, Mark Shim, Benny Green, Stephen Scott kaj Kenny Washington. En 1993 ŝi komencis la eventaron "Jazz Ahead", je kiu ŝi muzikis dum unu semajno kun dudek junaj ĵazmuzikistoj. „Mi volas, ke mia muziko estas interesa por la muzikistoj, tro multaj homoj refalas sur la klasikan bibopidiomon, kiam ili skatkantas. Mi pluevoluas kun la junaj muzikistoj.“ En 1987 ŝi prezentis kune kun Carmen McRae ("The Carmen McRae-Betty Carter Duets"), kiun ŝi nomis „la ununura jazkantistino, la ununura vere improvizanta“.