Top 10 similar words or synonyms for monarkisman

десна    0.805131

perfortaĵojn    0.794686

ahenobarbus    0.792892

mamilius    0.791783

preventan    0.787385

benzinan    0.786888

днепр    0.784886

laevinus    0.784769

fekadon    0.783092

пышма    0.780692

Top 30 analogous words or synonyms for monarkisman

Article Example
Ignaz Seipel Oni konsekris lin katolika pastro en 1899. Antaŭ la proklamo de respubliko en aŭtuno de 1918 li instruis moralfilozofion en la Salcburga kaj Viena Universitatoj. Post kolapso de la Aŭstra-Hungara monarĥio, li neebligis – kiel unu gvidanto de la Kristansociala Partio – dividon de la partio en monarkisman kaj respublikanan grupojn.
José Ramón Rodil Poste iris al Peruo kie li iĝis komandanto (1817) kaj em Arekipa organizis batalionon, kun kiu li iris plifortigi la monarkisman armeon kiu rezistis en Ĉilio. Li partoprenis en la bataloj de Talka, Cancha Rayada kaj Maipú. Reveninte al Lima li iĝis kolonelo (1820) en Kajao.
Sendependigo de Kolombio Tamen tiam Bolívar faris unu el siaj plej konataj militagadoj, nome la paso de la Andoj, kion li realigis dum maltaŭga sezono konsiderata neebla por la tiamaj rimedoj. Tra la Paramo Pisba, ĝis atingi la monarkisman armeon en la 25-a de julio de 1819 kiam okazis la Batalo de Pantano de Vargas, kiam la monarkisma trupo finfine fuĝis, kio permesis al patriotoj alveni al la urbo Tunja la 4-a de aŭgusto. Tie Bolívar kuniĝis kun la patriota armeo kiu estis sub estreco de Santander en Tame (aktuale en la departemento Araŭko), kie fakte ekas la liberiga kampanjo de la Nova Granado.
Simón Bolívar Tamen tiam Bolívar faris unu el siaj plej konataj militagadoj, nome la paso de la Andoj, kion li realigis dum maltaŭga sezono konsiderata neebla por la tiamaj rimedoj. Tra la Paramo Pisba, ĝis atingi la monarkisman armeon en la 25-a de julio de 1819 kiam okazis la Batalo de Pantano de Vargas, kiam la monarkisma trupo finfine fuĝis, kio permesis al patriotoj alveni al la urbo Tunja la 4-a de aŭgusto. Tie Bolívar kuniĝis kun la patriota armeo kiu estis sub estreco de Santander en Tame (aktuale en la departemento Araŭko), kie fakte ekas la liberiga kampanjo de la Nova Granado.
Napoleono Bonaparte Post liberigo, François Aubry, membro de la militista komitato, proponis al li estradon en la Vendée sed li malakceptis. Aubry lasis lin sentaske kaj sensalajre. Sekve li vagadis tra Parizo sen fakta estreco; senmona, li iris vespermanĝi ofte ĉe Bourrienne aŭ ĉe Sinjorino Panoria Comnène, edzino de Permon, konatulino el Korsiko, kun Junot, ambaŭ intimaj ekde la sieĝo de Toulon. La 13an de "Vendemiero" de la jaro IV, Barras taskis lin subpremadi la monarkisman insurekcion kontraŭ la Nacia Konvencio. Tiam, Bonaparte havis kiel subulon junan oficiron, nome Joaĥimo Murat, lia estonta bofrato. Tiu lasta ludis gravan rolon, liverante akurate la bezonitajn kanonojn ekde Sablons al la "Tuileries". La kanonado de Sankta Roĥo — kie la kugloj estis anstataŭitaj de la mitrajlo, nome pli efika — disigis la monarkismajn fortojn, kaj faris nombrajn viktimojn.
Simón Bolívar Tiam aperis hispana milickapitano nome José Tomás Boves, fama pro sia kuraĝo, kiu komence de 1814, iniciatis militoperacojn ĉe La Puerta kun trupoj el la venezuela regiono Los Llanos, al kiuj li permesis rabadon. La trupoj de Bolívar malfortiĝis laŭ ili luktis kontraŭ Boves kaj liaj trupoj, pro manko de materiaj resursoj kaj de anstataŭaj trupoj kontraŭ sangavida malamiko kiu ekzekutis ĉiujn prizonulojn por eviti ties vivtenadon. Bolívar decidis retiriĝis kun la restintaj trupoj al la orienta Venezuelo la 7an de julio de 1814 kaj unuigi fortojn kun Santiago Mariño laŭ komuna peno haltigi Boves. La strategia retiriĝo fare de Bolívar produktis kiel rezultaĵo amasan fuĝon de personoj el Karakaso al la Oriento en kiu mortiĝis multaj personoj kiuj intencis sekvi la retiradon de la respublikaj trupoj pro timo al la sangoverŝaj reprezalioj de Boves. Pro tio Bolívar decidis fronti lin en Aragua de Barcelona la 17-a de aŭgusto de 1814 intence prokrastigi la monarkisman avancon kaj savi la plej grandan nombron eblan de rifuĝintoj. Post nova malvenko, Bolívar sukcesis alveni al Cumaná la 25-a de aŭgusto de 1814 kaj kuniĝi al Mariño.