Top 10 similar words or synonyms for darnell

tootsie    0.917923

bininda    0.913935

rambaut    0.911641

eubanks    0.906395

waltrip    0.905744

emonds    0.902429

grenadier    0.902164

earnhardt    0.900906

plaxico    0.900663

horvitz    0.899018

Top 30 analogous words or synonyms for darnell

Your secret weapon. Online courses as low as $11.99

Article Example
Darnell Howard Darnell Howard estis filo de muzikistoj kaj ludis jam en la aĝo de sep jaroj violonon kaj lernis poste ankaŭ klarneton kaj saksofonon. ankoraŭ kiel lernanto en 1912 li komencis ludi profesie kiel muzikisto. De 1913 ĝis 1916 i estis en la Ginger Orchestra de John H. Wickcliffe, en 1917 li iris al Novjorko kaj ludis en 1919 violonon ĉe W. C. Handy en Memphis (Tenesio), kun kiu li ankaŭ faris sonregistraĵojn. En 1921 li estis ĉe Charles Elgar kaj en 1923 li estis ĉe James P. Johnson kaj iris kun ties revuo "Plantation Days" al Eŭropo. En 1924 li denove estis en Eŭropo kun la Singing Syncopators. Post ĉi tiu koncertvojaĝo li iris al Ĉikago, por ludi en 1925/26 ĉe King Oliver en ties bando Dixie Syncopators. Krome li ludis kun Carroll Dickerson kaj Erskine Tate kaj estis en Ŝanhajo kun la New York Singing Syncopators (li ludis tie ankaŭ kun Teddy Weatherford). En 1928 li estis en la bando Dixielanders de Jimmy Wade kaj havis propran kvaropon. En 1929/30 li estis ĉe Dave Peyton. Ekde 1931 ĝis 1937 Howard estis membro de la orkestro de Earl Hines. Tie li ludis ĉefe klarneton ("Wolverine Blues, Darkness", 1934), tamen ankaŭ aldosaksofonon kaj violonon (influite de Eddie South). Krome dum ĉi tiu tempo li surdiskigis kun Jimmy Blythe (1931), Roy Palmer kaj je propra nomo (1932).
Darnell Howard La klarnetludo de Howard enhavas fortan influon de Jimmie Noone. Li faris nur unu fojon sonregistraĵon sur propra nomo, en 1950 je San Francisco kun sia "Frisco Footwarmers" (la bando de Bob Scobey, kiu ankaŭ kunludis).
Darnell Howard En 1941 li estis mallongtempe ĉe Fletcher Henderson kaj Coleman Hawkins kaj direktis ekde 1943 ĝis 1945 propran bandon en Ĉikago. En 1945 li estis en Kalifornio kun Kid Ory ("Weary Blues, Maple Leaf Rag, Down Home Rag", 1944), estis poste denove en Ĉikago, kie li ludis i.a. kun Doc Evans. De 1948 ĝis 1952 li estis ĉe Muggsy Spanier en Kalifornio. Poste li ludis pretertempe kun Bob Scobey kaj Jimmy Archey kaj estis poste ekde 1955 ĝis 1962 en la diksiland-bando de Earl Hines en San-Francisko, kiun li forlasis pro sankaŭzoj. Krome li surdiskigis kun Don Ewell (1956/7), Baby Dodds, Miff Mole kaj Barbara Dane. En 1966 li malsaniĝis dum vojaĝo de la "New Orleans All-Stars" tra Eŭropo kaj mortis malmultajn monatojn poste en San-Francisko.
Darnell Howard Darnell HOWARD (* 25-an de julio 1905 en Ĉikago; † 2-an de septembro 1966 en San-Francisko) estis usona klarnetisto, violonisto kaj ĵaza aldosaksofonisto de novorleana ĵazo.
24546 Darnell Ĝi estis nomita en honoro de "Alicia Marie Darnell", kiu gajnis la duan rangon en la "Intel International Science and Engineering Fair" de 2008 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la "Pelham Memorial High School" de Pelham (Novjorkio, Usono).
24546 Darnell 24546 "Darnell" estas malbone konata asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" ("Lincoln Near-Earth Asteroid Research") elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Earl Hines Ekde 1928 ĝis 1947 li havis propran bandon, kiun li baldaŭ grandigis al bandego. Kiel bandestro dum la 1930-aj jaroj li havis sub kontrakto ĉefajn ĵazmuzikistojn kiel Darnell Howard, Trummy Young aŭ Freddy Webster. Kun sia sesopo li surdiskigis kun Ray Nance, Johnny Hodges, Flip Phillips, Oscar Pettiford kaj kun kantistoj kiel Sarah Vaughan aŭ Johnny Hartman. En 1940 li sukcesis lanĉi sian lastan furoraĵon „It Had to Be You“. Komence de la 1940-aj jaroj en lia bando ludis Dizzy Gillespie, Charlie Parker aŭ Billy Eckstine. Per tio la bando de Hines akiris la famon esti "lulilo de bibopo".
Coleman Hawkins Februaron de 1941 finiĝis la dungiteco en "Kelly’s Stable"; la impresario Joe Glaser trovis finfine prezenteblecon en "Dave’s Swingland" en Ĉikago. Tie li direktis bandon inter alie kun Darnell Howard kaj Omer Simeon; pro la sonregistrada bojkoto tamen ĝis 1943 ne ekestis surdiskigoj. Dum koncertvojaĝo en Indianapolis surprizite de la ekmilitado de Usono kadre de la Dua Mondmilito, li baldaŭ rimarkis, ke la laboreblecoj nemezureble plimalboniĝis, kaj reiris kun sia dua edzino Dolores Sheridan, kiun li edzinigis en Ĉikago, al Novjorko. Tie li la 24-an de decembro denove prezentis en "Kelly's Stable" kun nova sesopo, al kiu ankaŭ apartenis Kenny Clarke kaj Ike Quebec. Post longa foresto de la sonregistro-studioj li kunlaboris je kunsido por muzikistoj, kiuj gajnis la premion "Poll" de revuo "Esquire". Tion organizis Leonard Feather por Commodore; kunludantoj de Hawkins estis inter alie Art Tatum, Oscar Pettiford kaj Cootie Williams.
Sidney Catlett Sid Catlett lernis en Ĉikago ludi pianon kaj poste ŝanĝiĝis al frapinstrumentaro. En la aĝo de 18 jaroj lia kariero komencis en 1928 kune kun Darnell Howard. En 1930 li translokiĝis kun la orkestro de Sammy Stewart al Novjorko kaj laboris i.a. kun Elmer Snowden (1931/32), Benny Carter (1932/33), la bando Chocolate Dandies, ĉe "McKinney’s Cotton Pickers" (1933-34) kaj la "Jeter-Pillars Orchestra" (1934-35), ĉe Fletcher Henderson (1936), Don Redman (1936/37) kaj Louis Armstrong (1938-1942). En 1941 Benny Goodman enprenis lin en sian bandon. En 1945 li ludis mallonge ĉe Duke Ellington kaj apartenis poste al la sesopo de Teddy Wilson. Krome li havis sian apartan bandon kaj ludis ekde 1947 ĝis 1949 por la "All Stars" de Louis Armstrong kaj fariĝis ties favorata frapinstumentisto. Kiel esceptulo inter la pli aĝaj frapinstrumentistoj Catlett povis postplenumi la transiron al "moderna ĵazo" kaj ludi laŭ ĉiu stilo (diksilando, svingo bibopo) kun bandego kaj bandeto. Li surdiskigis ankaŭ kun la Chocolate Dandies la Esquire All Stars, Edmond Hall, John Hardee, Dizzy Gillespie, Lester Young, Coleman Hawkins, Billie Holiday, Duke Ellington kaj Sidney Bechet. Siajn lastajn vivojarojn li pasigis plejparte en Ĉikago, kie li ludis ĉe Eddie Condon, prezentis tamen ankaŭ en Novjorko kun John Kirby.