Top 10 similar words or synonyms for dąbrowska

jurcewicz    0.928959

jasnorzewska    0.893411

tytus    0.889770

kucharski    0.886712

stasiński    0.883423

karpowicz    0.881139

kisielewski    0.877088

kurpiński    0.875612

urodzin    0.872784

osos    0.871142

Top 30 analogous words or synonyms for dąbrowska

Article Example
Kazimierz Świtoń Fine de la 80-aj jaroj denove eniris sindikatan movadon, en regopovoj de silezia-dąbrowska „Solidareco”.
Pola literaturo Dum la periodo interbatala plej gravaj aŭtoroj estis Bolesław Leśmian, Julian Tuwim, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Witold Gombrowicz, Jarosław Iwaszkiewicz, Bruno Schulz , Józef Czechowicz, Konstanty Ildefons Gałczyński, Stefan Żeromski, Maria Pawlikowska-Jasnożewska, Maria Dąbrowska, Zofia Nałkowska, Julian Przyboś, Jan Lechoń, Aleksander Wat, Bruno Jasieński, Stanisław Młodożeniec kaj Kornel Makuszyński.
Ŝalom Aŝ En Krakovo li ekkonis Stanisław Witkiewicz kaj Stefan Żeromski, kun kiuj amikiĝis, poste inter liaj amikoj ektroviĝis ankaŭ Eliza Orzeszko, Maria Dąbrowska kaj pentristo Jan Stanisławski. Post sukcesa spektakla prezento en Peterburgo de la dramo „Sabbatai Ziwi” (ruse: „Tempoj de Mesio”) Aŝ forveturis al Berlin, kie grande impresis lin „La venecia komercisto”. Sub ĝia influo en Kolonjo aperis lia plej bone konata dramo „Dio de venĝo”, kiu en judaj medioj kaŭzis grandajn kontroversiojn, ĉar ties heroo gvidas bordelon, sed alportis al li grandan sukceson. Danke al tio li povis forveturi al tero de liaj antaŭuloj - al Palestino kaj Egipto. En 1908 la geedzoj vojaĝis al Jerusalemo kaj en 1909 al Usono. En 1910 ili revenis al Rusio. Dum la unua mondmilito la familio loĝis en Novjorko, Usono. Tie li laboris por gravaj jidaj gazetoj, ĉefe por "Forward". En 1920 li akiris usonan ŝtatanecon.
Pola literaturo "Bruno Schulz" (1892-1942) estis verkisto, pentristo, teoristo de la literaturo. Lia plej granda admiranto estis James Joyce mem (Joyce admiris ankaŭ Nałkowska kaj Dąbrowska). Li devenis de Drohobiĉ kiun li laŭdis multe. Lia verkaro estas tre malnombra. Plej fama en la mondo estas "Sklepy cynamonowe" ("Vendejoj cinamaj"). Schulz ne volis ĝin eldoni tamen li estis emigita de Zofia Nałkowska. Li estis majstro de la kugigo de realismo kun surrealismo. En "Vendejoj" li priskribas ekzemple psikan malsanon de sia patro. Unue ŝokita kaj mirigita same per tio "li priskribas sian patron kiel la biblia Jakobo kiu batalas en sia dormo kun la potenco de Dio". Tiu epizodo finas per la profanigo de ĉiujn krom la filo. Ĝi estas la motivo Sacrum Profanum. La surrealismaj estas ankaŭ sekvantaj rakontoj per kiuj li inspirante per la psikanalizo ŝanĝas la tutan realecon per surrealismaj kunigoj. Li ekzemple kontraŭas la naturecon kun la nenaturecon ("Manekiny"- "Manekenoj"). La verkaron de Schulz oni komparas kun ekspresionismo moderna de Franz Kafka (Schulz mem tradukis la "Proceson" de Kafka). Li inspiriĝis ankaŭ pri surrealismo, kreismo kaj psikanalizo. Plej grandaj verkoj de Schulz estis ankaŭ "Sanatorium pod Klepsydrą" ("Sanatorio sub la Klepsidro") kaj fragmentoj de la romano "Mesjasz" ("Mesio"). Dum la okupacio Germana li estis uzata kiel pentristo germana gestapulo Felix Landau por pentri freskojn. Li estis murdita de gestapulo Karl Günther en 1942 jaro.
Historia romano En Pollando la historia romano estis tre popola genro. La unua pola romano estis "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" (1776) de Ignacy Krasicki, kreita dum Klasikismo. Dum la Romantismo uzis ĝin Adam Mickiewicz kaj Cyprian Kamil Norwid. Plej grava romano de la pola romantismo estis tamen "Maria" de Antoni Malczewski kaj romanoj de Józef Ignacy Kraszewski (ekzemple "Stara Baśń"-Malnova fabelo), kiu strebis krei "prozan nacian eposon". Poste, en pozitivismo rimarkindaj estas Aleksander Glowacki ("Faraono", en 1897), Eliza Orzeszkowa (Marta, Niemeno kaj la Nobelpremiita Henryk Sienkiewicz, kiu verkis trilogion pri la 17-a jarcento formita de "Je sango kaj fajro" (1884) "La diluvo" (1886) y "Sinjoro Wolodyjowski" (1888). Li daŭrigis la serion per "La teŭtonaj ĉevaliroj" (1900), kun agado okazinta en la 15-a jarcento kaj per la antaŭa kaj konsiderita lian majstroverkon "Quo vadis?" (Kien vi iras, 1896) kie oni priskribas la eĥojn de la kristanismo en la pagana Romio. Post tiuj pozitivistoj tre grava estis tamen Stefan Żeromski nomata la "konscio de la nacio". Liaj plej gravaj romanoj estas socialisma "Ludzie bezdomni" (Senhejmaj homoj), perversa kaj psikologia "Dzieje grzechu" (La agoj de la ŝuldo) kaj patriotema "Przedwiośnie" (Antaŭprintempo). Żeromski estis kanditato al la Nobelpremio. Tiun premion ricevis tamen Władysław Reymont, la aŭtoro de la "proza eposo" pri pola popolo "Chłopi" (Kamparanoj). Ĝi estas duonreala historio pri la ĉiam magie vivanta inter legendaj simboloj popolo. Aŭtoro kreis la novan detaligon de la prozo. Plej gravaj revolucioj de la pola romano fariĝis tamen en la 20 jaroj inter bataloj (1918–1939), kiam kreis Bruno Schulz, Witold Gombrowicz kaj Zofia Nałkowska ("Granica" - La limo). Plej grava romano de tiu tempo estas Ferdydurke de Gombrowicz, kie aŭtoro uzis sian propran ekzistadismon pli frue ol franca ekzistadismo de Sartre aŭ Camus. "Ferdydurke" estis eldonita en jaro 1939, kiam ĝi ne povis bone propagiĝi. La laŭdantan recenzon de tiu romano verkis Schulz, aŭtoro de gravaj rakontoj "Sklepy cynamonowe" (Cinamaj vendejoj) kaj "Sanatorium pod klepsydrą" (Sanatorio sub la klepsidro). La prozo de Gomboricz estis poste tre laŭdata en Francio kaj Usono (ekzemple de Albert Camus) kaj opiniata kiel tute nova tipo de romano. Multaj romanistoj kiel Milan Kundera inspiriĝis per "Ferdydurke" kaj posteaj romanoj de Gombrowicz. Poste plej gravaj aŭtoroj de romanoj estis Jerzy Andrzejewski (postmodernisma "Bramy raju"- La pordoj de paradizo), Jarosław Iwaszkiewicz (ekzistadiisma "Panny z Wilka"), Czesław Miłosz, Maria Dąbrowska, Zbigniew Herbert, Tadeusz Konwicki kaj Ryszard Kapuściński. Vidu ankaŭ: Pola literaturo.