Top 10 similar words or synonyms for angélique

marthe    0.904289

fontanges    0.901003

eugénie    0.887957

laure    0.885115

germaine    0.884379

stéphanie    0.880670

adélaïde    0.880389

aline    0.876360

agnès    0.875497

stéphan    0.873917

Top 30 analogous words or synonyms for angélique

Article Example
Angélique de Fontanges Marie Angélique DE SCORAILLE, dukino de Fontanges (naskiĝis en 1661 – mortis en 1681) estis fama amantino de la franca reĝo Ludoviko la 14-a.
Angélique de Fontanges Ilia rilato restis sekreta ĝis la printempo 1679, kiam ŝi estis oficiale agnoskita kiel reĝa amantino. Je la fino de la sama jaro, Angélique akuŝis senvivan knabon, kaj malfacile penis resaniĝi. Iom paradokse, la ricevo de la honora titolo « dukino de Fontanges » kongruis kun la komenco de ŝia malfavoro ĉe la reĝo. Ŝi finfine retiriĝis al la monaĥinejo de Port-Royal, kie ŝi mortis je la 28-a de junio 1681. Ŝi estis apenaŭ 20 jarojn aĝa.
Angélique de Fontanges Ŝi naskiĝis ene de la kastelo de Cropières, en Aŭvernjo. Ŝia patro estis leŭtenanto de la reĝo tie. Mirigita pro ŝia beleco, kuzino de ŝia patro proponis elkonduki la junan fraŭlinon al Parizo por prezenti ŝin ĉe la kortego de la kastelo de Versailles. Angélique rapide ekcitis la atenton de Ludoviko, kaj fariĝis unu el la favoritaj amantinoj de la reĝo en 1678. Marie Angélique, laŭ la reĝo mem, estis « bela kreitulo ».
Alain Robbe-Grillet Dum la 1960-aj jaroj Robbe-Grillet komencis baroke ornami siajn verkojn per metaforoj. De tiu ĉi tempo estas liaj postmodernaj eksperimentoj ĉe diversaj ĝenroj kiel detektiva, krima aŭ ama romanoj - kio sentiĝas ankoraŭ en 1988 en "Angélique oŭ l'enchantement". Sed ankaŭ tiuj modernaj metodoj konas la konvinkiĝon ke oni tute ne povas konfrontiĝi al neesplorebla realeco per naivaj, rektaj, pripensigaj-psikologiaj romanintrigoj!
Charles-Augustin de Ferriol d'Argental Lia patro estis Augustin-Antoine de Ferriol (1653-1736 aŭ 1737), grafo de Argental, alta funkciulo de la tribunalo de Metz en 1720 kaj frato de Charles de Ferriol d'Argental, ambasadoro de Francio en Konstantinopolon. Lia patrino estis Marie-Angélique de Tencin, fratino de la kardinalo kaj de la Sinjorino de Tencin, la fama romanistino kaj salonemulino.
Alain Robbe-Grillet Sekvis la romano "Djinn" (1981), autobiografia trilogio (la t.n. "Romanesques") konsistanta el "Le miroir qui revient" (1984), "Angélique oŭ l’enchantement" (1987) kaj "Les derniers jours de Corinthe" (1994). La romano "La reprise" (2001), provoka variigo de la Lolita-motivo sub formo de spionadrakonto, sekvas la tradiciajn principojn de novromana rakontado kaj iĝis multvendita furorlibro en Franclando, kio ne okazis antaŭe koncerne la eldonokvanton. Danke al tio la aŭtoro denove famiĝis en la lasta etapo de la kariero verkista.
Jean-Baptiste Boyer d'Argens Filo de Pierre-Jean de Boyer, markizo de Argens, senjoro de Eguilles, ĝenerala prokuroro en la parlamento de Provenco kaj de Angélique l'Enfant, nevo de Jean-Baptiste Boyer d'Éguilles, Boyer d’Argens sekvis la karieron de armoj kaj havis junaĝon tre diboĉan. Lia senmezura amvivo ĉefe orientiĝis al la teatraj aktorinoj. Ekde sia dekkvin jaroj, spite malvolon de sia patro kiu destinis lin, kiel plejaĝa filo, al la jura medio, li eniris en la armeo kie li restis ĝis la tridek-aĝo, kio pelis sian patron malheredi lin profite de lia juna frato, Alexandre Jean-Baptiste de Boyer. Vundita ĉe Filipsburgo en 1734, li lasis la servon kaj retiriĝis en Nederlandon, por tie verki libere siajn pamfletojn.
Ludoviko la 14-a (Francio) Ludoviko estis elstara ĝentilhomo. Cetere, lia ĉarmpotenco sur belaj kaj cerbaj virinoj restas ĝis nun legenda. Virinoj ja havis gravan rolon dum lia vivo, ĉefe kiel amantinoj. Inter tiuj ĉi, oni povas mencii Louise de La Vallière, Angélique de Fontanges, Françoise-Athénaïs de Rochechouart de Mortemart (alinomata "Madame de Montespan") kaj Françoise d'Aubigné (alinomata "Madame de Maintenon"), kiun la reĝo sekrete edziĝis post la morto de la reĝino, verŝajne dum la aŭtuno de 1683. Kiam li estis junulo, li plie renkontis nevinon de Mazarin, Maria Mancini. Tiu unua granda pasio estis kontraŭita de la kardinalo, kiu konsciis pri la interesoj de Francio kaj plivole deziris edziĝon kun la hispana princino. En 1670, la rilato de Ludoviko kaj Marie inspiris al Jean Racine la tragedion "Berenica". Pliposte, Ludoviko kreis sekretajn ŝtuparojn ene de Versailles, por kunigi siajn amantinojn pli facile. Tia malĉasteco indignigis la plej diotimajn korteganojn, interalie Jacques Bossuet kaj Madame de Maintenon, kiuj senĉese strebis rekonduki la reĝon al pli deca konduto.