Top 10 similar words or synonyms for лянцкаронскага

краснянскі    0.860470

čašniki    0.856904

slawen    0.855287

contemporaries    0.851884

essence    0.851338

cambridgeshire    0.851219

валадаравіча    0.850024

journeyman    0.849012

shoulder    0.847402

ostrogorski    0.847264

Top 30 analogous words or synonyms for лянцкаронскага

Article Example
Шведскі патоп Па пятах за адыходзілым праціўнікам таксама ішлі польска-літоўскія войскі пад камандаваннем польнага кароннага гетмана Станіслава Лянцкаронскага і вялікага гетмана літоўскага Паўла Сапегі.
Шведскі патоп 3 кастрычніка ў бітве пад Войнічам шведская армія (5700 чалавек) Карла Х Густава ўшчэнт разбіла польска-шляхецкае войска (6660 чалавек) Станіслава Лянцкаронскага. Сам С. Лянцкаронскі ледзь не загінуў. Рэшткі польскай войска адступілі ў Тарнаў, дзе здаліся шведскаму каралю. На службу да караля Швецыі Карла Х Густава добраахвотна перайшлі польскія магнаты Аляксандр Канецпольскі, Дзмітрый Ежы Вішнявецкі і Ян Сабескі разам са сваімі надворнымі камандамі.
Павел Ян Сапега З 1651 года браў удзел у вайне з казакамі. У бітве пад Берасцечкам камандаваў харугваю Казіміра Льва Сапегі. Не ўдзельнічаў у бітве пад Батогам, відавочна знаходзіўся ў абозе гетмана польнага кароннага Станіслава Лянцкаронскага. У канцы года ізноў абраны да Скарбавага Трыбунала.
Шведскі патоп Польны каронны гетман Станіслаў Лянцкаронскі, прыкрываючы ўцёкі Яна Казіміра, з невялікім польскім войскам рушыў з Кракава пад Тарнаў, дзе аб'яднаўся з харугвамі Станіслава Патоцкага. Карл Густаў даручыў працягваць аблогу Кракава А. Вітэнбергу і, пакінуўшы яму восем тысяч салдатаў, з галоўнымі сіламі рушыў супраць С. Лянцкаронскага.
Шведскі патоп 18 жніўня 1655 года кароль Ян II Казімір з гвардыяй выступіў з Варшавы ў Лэнчыцу. Тут стаяла польскае войска пад камандаваннем польнага кароннага гетмана Станіслава Лянцкаронскага, а ў Ловічы пачало збірацца шляхецкае апалчэнне з Куявіі і лэнчыцкай зямлі. Пад Лэнчыцай і Ловічам было сабрана 10-тысячнае польскае войска.
Шведскі патоп Яшчэ ў канцы красавіка 1656 года літоўскія палкі пад камандваннем вялікага гетмана літоўскага і ваяводы віленскага Паўла і аблажылі Варшаву, у якой знаходзіўся невялікі шведскі гарнізон пад камандаваннем фельдмаршала Арвіда Вітэнберга (2484 чалавека = 1275 пяхоты і 1209 кавалерыі). У сярэдзіне мая пад Варшаву з Львова прыбыла каронная пяхота і артылерыя. 30 мая пад Варшаву падышоў кароль Ян II Казімір з дывізіяй каронных гетманаў Станіслава Патоцкага і Станіслава Лянцкаронскага. Польска-літоўскія войскі цалкам акружылі Варшаву. Пад Варшавай было сабрана каля дваццаці васьмі тысяч кароннай арміі і васямнаццаць тысяч паспалітага рушання.
Шведскі патоп У канцы 1656 года польскі кароль Ян Казімір, якія застаўся з пяхотай у Гданьску, апынуўся адрэзаным ад астатняй Польшчы. Тым часам Карл Х Густаў са сваёй арміяй знаходзіўся ў Мальбарку. Польская каралева і вялікая княгіня літоўская Людвіка-Марыя Ганзага, жонка Яна Казіміра Вазы, вырашыла ўз'яднацца са сваім мужам у Гданьску. Карл Х Густаў задумаў захапіць у палон каралеву падчас паездкі ў Гданьск. Каралева звярнулася па дапамогу да Стэфана Чарнецкага, які са сваёй дывізіяй рушыў з Пётркава. С. Чарнецкі прыбыў у Вольбуж, дзе сустрэўся з каралевай Людвікай-Марыяй і стаў суправаджаць яе. У Хайніцах С. Чарнецкі аб'яднаўся з дывізіяй вялікага кароннага гетмана Станіслава «Рэверы» Патоцкага і Станіслава Лянцкаронскага.
Дзьёрдзь II Ракацы Тады Дзьёрдзь Ракацы прыняў рашэнне адступіць з Польшчы на радзіму. Пад камандаваннем князя засталося 16 тысяч трансільванцаў і 6 тысяч казакоў. Кароль Ян Казімір Ваза адправіў у пагоню за князем польска-літоўскія войскі пад камандаваннем Стэфана Чарнецкага, Станіслава «Рэверы» Патоцкага, Станіслава Лянцкаронскага, Ежы Себасцьяна Любамірскага і Паўла Яна Сапегі. Пад Мэджыбіжам казацкі корпус, пад правадырствам кіеўскага палкоўніка Антона Жданавіча, збунтаваўся і вярнуўся на Украіну. 20 ліпеня 1657 года польска-літоўскія войскі нагналі і акружылі трансільванскае войска пад Чорным Каменем. Трансільванскі князь дабраўся да Мэджыбіжа, дзе 22 ліпеня, абложаны польска-літоўскай арміяй, капітуляваў і падпісаў мірны дагавор з Рэччу Паспалітай. Дзьёрдзь Ракацы адмовіўся ад прэтэнзій на польскі прастол і абавязваўся заплаціць велізарную кантрыбуцыю польскаму ўраду.