Top 10 similar words or synonyms for легальнымі

земскімі    0.792270

hypericum    0.788538

кдк    0.787105

mclennan    0.787041

бульчык    0.781750

kalvinski    0.781579

цэтнер    0.780496

шматбаковае    0.780238

tanum    0.779998

voûtain    0.779689

Top 30 analogous words or synonyms for легальнымі

Article Example
N.R.M. Пасля падзей канца 2007 года гурт быў выкраслены са спісу «забароненых», што дало яму мажлівасць выступаць з легальнымі канцэртамі па ўсей Беларусі, чым гурт і займаўся, праводзячы актыўную канцэртную дзейнасць на працягу ўсяго 2008 года.
Сексуальныя меншасці У многіх краінах існуюць даволі моцныя і ўплывовыя групы (правакансерватыўныя, рэлігійныя), якія выступаюць за прызнанне гомасексуалаў, лесбіянак, бісексуалаў і трансгендараў не легальнымі меншасцямі, а «сексуальнымі дэвіянтамі» ці «первертамі», грэшнікамі, распуснымі і разбэшчанымі асобамі і г.д.
Камуністычная партыя Заходняй Беларусі КПЗБ у розны час выдавала наступныя друкаваныя выданні: газета «Чырвоны сцяг», тэарэтычны часопіс «Бальшавік», выдавалася на польскай, яўрэйскай, рускай і літоўскай мовах газета «Do walki» («На барацьбу»), «Kujmy bróń» («Куйце зброю»), «Партработнік», «Бюлетэнь ЦК КПЗБ», «Весткі з СССР», «Barikada» («Барыкада»). Легальнымі друкаванымі органамі партыі былі газеты «Барацьба», «Беларуская газета», «Жыццё», «Наша воля», сатырычны часопіс «Асва».
Эдвард Адамавіч Вайніловіч Пасля Віцебскага і Мінскага таварыстваў пачалі ўзнікаць аналагічныя сельскагаспадарчыя таварыствы і ў іншых літоўска-беларускіх губернях (Магілёўскае (1879), Віленскае (1899), Ковенскае (1900) і Гродзенскае таварыствы сельскай гаспадаркі (1901)). Цікавасць карэнных землеўласнікаў да таварыстваў трымалася не толькі з мэтай павелічэння прыбытковасці маёнткаў, але і на жаданні да аб'яднання і камунікацыі ў рамках адной арганізацыі. Яны сталі адзінымі легальнымі арганізацыямі ў краі, дзе ў іх складзе пачалі пераважаць мясцовыя дваране-каталікі. Хутка ў дзейнасці МТСГ пачала праяўляцца і публічная дзейнасць мясцовага грамадства літоўска-беларускіх губерняў, якое было пазбаўлена земстваў, што меліся пасля земскай рэформы ў іншых губернях Расійскай імперыі.
Правы ЛГБТ у Беларусі Беларусь стала трэцяй рэспублікай былога СССР, якая адмяніла крымінальнае пакаранне за гомасексуальнасць. 1 сакавіка 1994 года парламент незалежнай Беларусі змяніў артыкул 119-1 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, і гомасексуальнасць стала законнай. Аднак, у Крымінальным кодэксе Рэспублікі Беларусь да гэтага часу захаваліся архаічныя тэрміны тыпу «мужаложства» і «лесбіянства», што можа прыводзіць да паталагізіруючага ўспрымання аднаполых адносін. Цяпер як мужчынскія, так і жаночыя аднаполыя сексуальныя кантакты з'яўляюцца легальнымі ў Беларусі, але гаспадарчая дзейнасць аднаполых пар не мае права на такую ж юрыдычную абарону, якая даступна для разнаполых пар.
Літоўскае бюро ЦК КПЗБ Літоўскае бюро ЦК КПЗБ. Дзейнічала ў 1930 – 1938 гг. Утворана ЦК КПЗБ у канцы 1930 г. з мэтай актывізацыі нелегальнай прапаганды сярод літоўскага насельніцтва Віленшчыны. У сувязі з тым, што ў некаторых паветах Віленскага ваяводства значную частку насельніцтва складалі літоўцы, пасля III канферэнцыі КПЗБ (1925 г.) пачала выдавацца камуністычная літаратура на літоўскай мове, сярод літоўскага насельніцтва ўзніклі партыйныя арганізацыі. У канцы 1930 г. паводле рашэння ЦК КПЗБ пры Віленскім акруговым камітэце КПЗБ створана Літоўскае бюро КПЗБ, у 1931 г. пераўтворана ў Літоўскае бюро пры ЦК КПЗБ. Ббюро мела секцыі па рабоце сярод сялян, моладзі, падпольную друкарню, дзе выдавала газету, часопіс, адозвы і брашуры, супрацоўнічала з легальнымі арганізацыямі беларускага нацыянал-вызваленчага руху. У 2-й палове 1930-х гг. праводзіла работу па стварэнні антыакупацыйнага, дэмакратычнага народнага фронту ў краі. Існавала да роспуску КПП і КПЗБ (1938 г.).
Аб'яднанне Дунайскіх княстваў У Дунайскіх княствах тым часам склалась складаная сітуацыя. Феадальны строй, які так і не быў ліквідаваны рэвалюцыямі 1848 года, уплываў на развіццё гэтых дзяржаў. Нізкая пакупальніцкая здольнасць насельніцтва, выкліканая недастатковымі даходамі, і вузасць унутранага рынку замядлялі развіццё Валахіі і Малдавіі. У такіх умовах інтэлігенцыя, што прыймала ўдзел у рэвалюцыях 1848 года, і ліберальна настроеная буржуазія аб'ядналіся ў новы рух юніяністаў. Юніяністы ў першую чаргу змагалісь за аб'яднанне княстваў і ліквідацыю залежнасці ад Асманскай імперыі. Згодна з іх меркаваннем менавіта гэта магло вывесці дзяржавы з крызіса і даць штуршок наступнаму развіццю капіталістычных адносін. Юніяністы спрабавалі дасягнуь сваёй мэты легальнымі метадамі, з дапамогай Адунара Абштяскэ. Іх праціўнікамі сталі кансерватыўна настроенае «вялікае» баярства і набліжаныя да гаспадарэй чыноўнікі. У першую чаргугэта тлумачылася страхам страціць даходныя месцы і лаяльнасць гаспадара. Баяры баяліся таго, што ліберальна настроеныя юніяністы атрымаюць паютрымку сярод сялянства, і могуць пазбавіць іх зямлі.
Краявы сакратарыят ЦК Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі Працаваў у падполлі. Фактычна быў часткай ЦК КПЗБ з 3-4 членаў, які пастаянна знаходзіліся на нелегальнай рабоце ў Вільні, з канца 1920-х г. — у Варшаве. У склад сакратарыята зрэдку ўваходзілі кандыдаты ў члены ЦК КПЗБ. Працаваў пад кіраўніцтвам Бюро ЦК КПЗБ; агульнае палітычнае кіраўніцтва яго дзейнасцю ажыццяўляў Краявы сакратарыят ЦК КПП (знаходзіўся ў Варшаве). Кіраваў Цэнтральнай краявой рэдакцыяй, Цэнтральнай тэхнікай (падпольныя друкарні, распаўсюджванне літаратуры), акруговымі камітэтамі КПЗБ, ЦК КСМЗБ, ЦК МОПР Заходняй Беларусі, некаторымі цэнтрамі беларускага нацыянал-вызваленчага руху і іх легальнымі выданнямі, вёў партыйную касу; падтрымліваў канспіратыўную сувязь з Прадстаўніцтвам ЦК КПЗБ пры ЦК КП(б)Б у Мінску. У розны час Краявы сакратарыят ЦК КПЗБ узначальвалі члены Бюро ЦК А. А. Альшэўскі, Л. Н. Аранштам, М. С. Арэхва, І. К. Лагіновіч (П. Корчык), С. Т. Мілер, Л. М. Янкоўская; у яго склад уваходзілі члены Бюро і кандыдаты ў члены ЦК КПЗБ Я. С. Бабровіч, Р. Д. Вольф, М. І. Гурын-Маразоўскі, Г. М. Дуа, А.У Канчэўскі, С. М. Малько, М. Л. Перавалоцкі, Ф. Б. Пірышка, А. Х. Раф, Л. І. Родзевіч, А. М. Розенштайн і іншыя.
Юзаф Пілсудскі Напрыканцы чэрвеня 1908 г. у Львове па ініцыятыве Пілсудскага з'явіўся падпольны ("Związek Walki Czynnej"), якім кіраваў . Саюз быў звязаны з ППС-РФ, але імкнуўся не звяртаць увагі на партыйныя падзелы — далучаліся і іншыя, пераважна невялікія арганізацыі па барацьбе за незалежнасць, таму ў яго шэрагах апынуўся, між іншым, Уладзіслаў Сікорскі. Статут арганізацыі быў пазбаўлены партыйнай рыторыкі — Саюз, на думку Пілсудскага, павінны быў стаць асновай будучай польскай арміі. У жніўні 1909 г. Пілсудскі зноўку ўвайшоў у склад, абранага на з'ездзе ў Вільні ЦРК, стаўшы асобай, уплыў якой на пачынанні ў партыі быў вырашальным. Пілсудскі ў гэты час быў галоўным натхняльнікам антырасійскай пазіцыі палякаў, планаваўшых пры дапамозе Аўстра-Венгрыі вярнуць незалежнасць Польшчы (свае пастулаты ён змясціў у "Практычных заданнях рэвалюцыі ў захопленых польскіх землях Расіі"('Zadaniach praktycznych rewolucji w zaborze rosyjskim') у 1901), у адрозненні ад нацыянальных дэмакратаў, якія хацелі спярша аб'яднаць польскія землі пад царскім скіпетрам, а потым ужо імкнуцца да атрымання незалежнасці. Пазней дзейнасць арганізацыі была звязана з легальнымі польскімі структурамі — Саюзам стральцоў (Львоў), таварыствам «Стралец» (Кракаў) і Польскімі стралецкімі атрадамі.