Top 10 similar words or synonyms for баюся

NotFoundError    0.789

Top 30 analogous words or synonyms for баюся

Article Example
Яўгенія Іосіфаўна Янішчыц Характэрнай рысай вершаў, прысвечаных палескай прыродзе, было імкненне перадаць хараство і таямнічасць навакольнага свету. Я. Янішцыц глядзіць на свет вачыма рамантыка. У вершы «Чаму ніколі не баюся я…» паэтэса гаворыць пра сваю духоўную еднасць з радзімай:
Эмоцыя У адрозненне ад пачуццяў, эмоцыі не маюць аб'ектнай прывязкі: яны ўзнікаюць не па адносінах да каго ці чаго-небудзь, а ў адносінах да сітуацыі ў цэлым. «Мне страшна» — гэта эмоцыя, а «Я баюся гэтага чалавека» — гэта пачуццё.
Рэгіянальная газета (1995) 2013 год. 12 ліпеня 2013 года «Рэгіянальная газета» правяла акцыю «Зрабіце нам дарогу». Людзі фатаграфаваліся з плакатамі, на якіх па-рознаму абыгрывалі просьбу адрамантаваць унутрыдваровую дарогу ў Маладзечне: «Хто дасць грошы на падвеску?», «Няма дарог — давай метро», «За што плачу падаткі?», «Баюся зламаць ногі», «Нязручна хадзіць на абцасах» і іншыя.
Тэатр-студыя кінаакцёра Неўзабаве пасля прэм'еры першага спектакля заснавальнік і кіраўнік тэатра Валерый Анісенка быў нечакана адхілены ад сваёй пасады. Яго пераемнікам стаў Барыс Луцэнка. Найбольш удалыя спектаклі таго перыяду: «Глядзіце, хто прыйшоў» Уладзіміра Аро, «Шчасце маё, або Папяровы тэлефон» Аляксандра Чарвінскага (абедзве 1983), «Не баюся Вірджыніі Вульф» Эдварда Олбі (1985), «Гамлет» Уільяма Шэкспіра (1988) і «Генералы ў спадніцах» Жана Ануя (1990).
Барыс Іванавіч Луцэнка У 1982—1991 — галоўны рэжысёр Тэатра-студыі кінаакцёра. Найбольш удалыя спектаклі: «Глядзіце, хто прыйшоў» Уладзіміра Аро, «Шчасце маё, або Папяровы тэлефон» Аляксандра Чарвінскага (абедзве 1983), «Не баюся Вірджыніі Вульф» Эдварда Олбі (1985), «Гамлет» Уільяма Шэкспіра (1988) і «Генералы ў спадніцах» Жана Ануя (1990).
Вартавыя Галактыкі, фільм 22 студзеня 2014 года Стэн Лі паведаміў, што магчыма не з'явіцца ў фільме з камеа-роляй. Пра гэта ён паведаміў у падкасце DweebCas: «Не, баюся, што не. Гэта адна з груп, якую я не ствараў. Я не пісаў „Вартавых Галактыкі“. Я нават не ўпэўнены, хто яны. Але я вельмі чакаю выхаду фільма». Тым не менш, 27 красавіка Лі паведаміў, што сцэна з яго ўдзелам адздымана і, магчыма, увойдзе ў фільм. У выніку Стэн Лі з'яўляецца ў фільме ў ролі ксандарыянскага бабніка.
Ноам Хомскі Фактычна, сама ідэя «навукі белых мужчын», баюся, напамінае мне «яўрэйскую фізіку». Магчыма, гэта яшчэ адзін мой недахоп, але калі я чытаю навуковую працу, я не магу сказаць, ці з'яўляецца ці аўтар белым і мужчына ён. Гэта ж справядліва ў дачыненні абмеркавання працы ў класе, у офісе ці дзе-небудзь яшчэ. Я моцна сумняюся, што нябелыя, немужчынскага полу студэнты, сябры і калегі, з якімі я працаваў, былі б моцна ўражаны дактрынай, згодна якой іх мысленне і разуменне адрозніваецца ад «навукі белых мужчын» з-за іх «культуры ці полу і расы». Падазраю, што «здзіўленне» будзе занадта мяккім словам для іх рэакцыі.
Георгій Апалонавіч Гапон "Гасудар, баюся, што Твае міністры не сказалі Табе ўсёй праўды пра сапраўдны стан рэчаў у сталіцы. Ведай, што працоўныя і жыхары г. Пецярбурга, верачы ў Цябе, беззваротна вырашылі з'явіцца заўтра ў 2 гадзіны папаўдні да Зімовага палаца, каб прадставіць Табе свае патрэбы і патрэбы ўсяго рускага народа. Калі Ты, вагаючыся душой, не явішся народу і калі разальецца нявінная кроў, то падзярэцца тая маральная сувязь, якая дагэтуль яшчэ існуе паміж Табой і Тваім народам. Давер, які ён сілкуе да Цябе, назаўжды знікне. З'явіся ж заўтра з мужным сэрцам прад Тваім народам і прымі з адкрытай душой нашу пакорлівую петыцыю. Я, прадстаўнік працоўных, і мае мужныя таварышы цаной свайго ўласнага жыцця гарантуем недатыкальнасць Тваёй асобы."
Роберт Фалкан Скот Дрэнныя ўмовы надвор'я і цяжкі стан коней, якія ніяк не маглі прывыкнуць да антарктычнага клімату, вымусілі закласці склад «"Адна тона"» у 35 мілях ад запланаванага месца на 80°. , які адказваў за коней, параіў Скоту забіць іх для павелічэння запасу каніны і прасунуць склад бліжэй да 80°; Скот адхіліў савет Отса, вырашыўшы захаваць коней, на што той адказаў: «"Сэр, я баюся, што Вы пашкадуеце, не прыслухаўшыся да маёй парады"». Шэсць коняў здохлі падчас гэтага паходу. На зваротным шляху сабачая запрэжка, на якой ехалі Скот і Сесіл Мірз, правалілася ў расколіну: сабакі павіслі на збруі, а сані з людзьмі нейкім цудам не рушылі ўслед за імі. Сабакі неўзабаве былі выратаваны, за апошнімі двума Роберт спусціўся на вяроўцы. А па вяртанні ў лагер экспедыцыянераў чакала ашаламляльнае паведамленне: у , усяго ў 200 мілях на ўсход, размясціўся Амундсен са сваёй групай і вялікай колькасцю сабак.
Траянскі конь Вайна паміж траянцамі і данайцамі пачалася таму, што траянскі царэвіч Парыс выкраў грачанку прыгажуню Алену з горада Спарта. Яе муж, цар Спарты Менелай са сваім братам Агамемнанам сабраў войска грэкаў і пайшоў на Трою. У часы вайны з Трояй ахейцы, пасля доўгай і беспаспяховай аблогі, звярнуліся да хітрасці: яны збудавалі велізарнага драўлянага каня, пакінулі яго ў сцен Троі, а самі зрабілі выгляд, што сплываюць ад берага Троі (вынаходства гэтага выкруту прыпісваюць Адысею).На баку каня было напісана «Гэты дарунак прыносяць Афіне Ваяўніцы сыходзячыя данайцы». Жрэц Лаакоан, убачыўшы гэтага каня і ведаючы хітрасці данайцэў, выклікнуў: «Што бы гэта ні было, я баюся данайцэў, нават дарункі якія яны прыносяць!» Але траянцы, не слухаючы засцярогу Лаакаона і прарочыцы Касандры, увалаклі каня ў горад. Уначы грэкі, якія хаваліся ўсярэдзіне каня, вышлі з яго, перабілі варту, адкрылі гарадскія вароты, упусцілі вярнуўшыхся на караблях таварышаў і такім чынам авалодалі Трояй.